منوی اصلی
مطالب پیشین
موضوعات وبلاگ
برچسب‌ها
تدبر در قرآن
آیه قرآن
لینک دوستان
پیوندهای روزانه
دانشنامه سوره ها
سوره قرآن
درباره

سر آغاز گفتار نام خداست که رحمتگر مهربان خلق راست
خدایا گواهی دهم کاین کتاب بر احمد فرستاده ای بر صواب
سخن های پاک تو را زین سبب پیمبر براندست بر روی لب
هدایت کن جمله زندگان طنابیست بین تو و بندگان
خدایا به تو روی آورده ام کتاب تو را نیز گسترده ام
نگاه مرا بر خطوط کتاب عبادت شمار و بدانش ثواب
ز نورش بیفروز اندیشه ام شود پند از گفته ات پیشه ام
ز من داغ گردنکشی دور کن به تایید طاعات منصور کن
چو خوانم مزن مهر غفلت به گوش دل و دیده ام را حجابی مپوش
اگر خواندنم از تفکر تهیست سزاوار شان خدائیت نیست
چنان کن که جانم شود هوشیار ببندم فرامین آن را بکار
مبادا کنم غافلانه نگاه شود خواندنم ،خواندنی بس تباه
رئوف و رحیمی سزاوار تست که دستم بگیری به راه درست

آرشیو مطالب
لوگوی دوستان
ابزار و قالب وبلاگ
کاربردی
تاریخ روز ساعت فلش مذهبی اوقات شرعی

                                 سر آغاز گفتار نام خداست  

                         که رحمتگر ومهربان خلق راست

ستایش    بود    ویژه    کردگار                                 که   بر  عالمین  است  پروردگار

که بخشنده و مهربان است نیز                                 بود  صاحب  عرصه ی   رستخیز

تو  را  می پرستیم تنها  و  بس                                  نداریم  یاور  به  غیر  از  تو  کس

بشو  هادی  ما  به  راه  درست                                 ره  آنکه  منعم  ز  نعمات توست

نه آنان که خشمت بر ایشان رواست                           نه آنها که هستند گمره ز راست

                                                                                ترجمه شعری: امید مجد     








                                             سر آغاز گفتار نام خداست

 

                                       که رحمتگر و مهربان خلق راست

بود طا ،و،ها ابتدای کلام                                                    کسی نیست آگاه از این پیام

نه قرآن بیاموزد ز یکتاخدا                                                  که در رنج افتی تو ای مصطفی

فقط هست منظور پروردگار                                                که   ترسانی   افراد    پرهیزکار

از آن کس بود این کتاب مجید                                            که هفت آسمان  و  زمین  آفرید

خدایی که بر عرش باشد محیط                                        به عرشی که بسیار باشد بسیط

هر آنچه که بود در زمین و آسمان                                      هر  آنچه  نهانست  در  آن  میان

هر آنچه که بودست زیر زمین                                           همه  هست  ملک خداوند دین

اگر خود به آواز و صوت بلند                                              سخن  با  خلایق بگویی  و  پند

ز هر چیز مخفی و امر نهان                                             بود    مطلع      کردگار     جهان

خدایی نباشد جز او در حیات که مخصوص او هست نیکو صفات










الف  ، لام  و  میم  از  رموزات  اوست            کتابی  مقدس  که  او را نکوست

کتابی که بی شک همان راهنماست            پرستش فقط آن یکی را سزاست

کسانی  که  بر   غیب   ایمان  دهند             عبادت  کنند  و  به  او  جان دهند

به  آنچه  که  روزی  دهیم  با  گذشت             ز  تو  و  کتابت  نخواهند  گذشت

همینان    به   لطف   خدا   شاملند               به  ره   رستگارند   و  دین کاملند

بترسان  تو  کفار   را  سهل   سهل               که  ایمان   نمی آورند  روی   جهل

که  قهر  خدا  بر  دل   و   گوششان              چو مهری نهد ، دیده   و   هوششان

از    این   رو    ندارند    فهم   زیاد                حقیقت  که   اوخر ا   نباشند    شاد

در  آنجا  عذابی ،  چشند   کافران                همان  سخت  عذابی است تا بیکران

گروهی  ز  آن    کافران   با    زبان                 بگویند  که  ایمان    دهیم  ، ما به آن

در  آن  حال  که  ایمان  نیاورده اند                 دروغین  قسم    بر    خدا   خورده اند

که   حیله  دهند  اهل  و  پروردگار                  که  خود  حیله  خوردند  نه این کردگار

مریض است دلهایشان زین سبب                  مرض  را   بیفزاید   <<الله  >> و   رب

از  این  سو  عذابی  رسد  دردناک                 به  کاذب  ،  که  از   رب   ندارند   باک

منافق    بگویند   به  این   مردمان                 فساد      زیادی    کنند   در     جهان

بگویند   ما   را   صلاح  خود  است                هر  آن  کار  که  در  زندگیم  شده است

چو  اینان  مفسدند ،  آگاه  باشید                ندانند    و    شما    در   راه     باشید

به  آنان  گفته    شد   آرید   ایمان                چو  آنهایی   که   دارندش   این   سان

برای   پاسخش     گویند      کفار                 که  ما   را   بی  خرد   دانی  تو   انگار

ولی خود بی خرد بودند  وهستند                 در  رحمت   به   سوی   خود   ببستند

به مومن چون رسند گویند  ایمان                  ولی  در   باطن   از   یاران    شیطان

چو  در  حال    فریب    مومنان اند                   غلط      باشد    تفکر    گر    بدانند

خدا    آنان   به    استهزا   کشاند                   که  آنان    را   به    گمراهی  رهاند

 رهانده    در    بیابانهای   جهلند                    که  آنان  را  به     گمراهی   کشاند

همینانند که گمراه  از  ره  راست                    خریدند راه گمراهی که خود خواست

نباشد سود  آنان  را  از  این   کار                     هدایت   نیستند   از    طرز     کردار

که ایشان   مثل  آنکه   آتش  آرد                      که  از   این  روشنایی   جان  بر آرد

خدا  تاریک   سازد  نور  و  راهش                     نبیند   راه   حق   را   در     نگاهش

کرند  و کور وگنگ از این سه دردند                   که  از  این  ظلمت    خود    بر نگردند

و    یا   مانند    آنکه    در    بیابان                    چو  بارانی   ببارد     سهل   و  آسان

به تاریکی  ز  ترس  رعد  و  طوفان                    درون  گوش  انگشت  است این سان

ز    ترس     آن    صدای   هولناکند                    عذاب   رب     رسد    آنان     هلاکند

چه نزدیک است  برق  و   روشنایی                    برد    چشمانشان   را   در     خفایی

به  هنگامی  که   باشد   نور   پیدا                     قدم   بردارند   از    هر    جا ،  درآنجا

که  اینک   راه    روشن   تار    بینند                    تحییر !      ظلمت     بسیار      بینند

خدا  قادر   به    انجام   همه    چیز                     اگر   خواهد   کند   کور   و  کرش  نیز

شما  مردم   ستایش  کن  خدا   را                     خدای    آسمان    و    ملک    ما   را

همانکه       آفریده    جد   و    اجداد                    تو   را   باشد   به   راه    پاک    فریاد










                                     سر آغاز گفتار نام خداست

 

                                 که رحمتگر و مهربان خلق راست

کدامین خبر هست در پیش  روی                              که مردم نمایند ز آن پرس و جو

بگویند   از   روز    محشر   سخن                              جدل کرده  در باب آن مرد و  زن

چنین نیست کان کافران به کیش                              تصور   نمودند  در   قلب خویش

بگردند      آگه      بزودی       زود                               بزودی  بدانند   تا  حق چه  بود

مگر   خود   نکردست     پروردگار                                زمین  را  چو  گهواره ای  برقرار

مگر    بر   نیفراشت  آن ذوالجلال                                چنان  میخ هائی  تمام   جبال

شما  مردمان  را  ز  روز   نخست                                یکتا   خدا   زوج  کرده   درست   

به  شب  خواب  را  داد یکتا  خدا                                که   یابید   آرامش  از  آن  شما

بپوشاند   با   پرده ی   تار   شب                                عمل های  مردم  سراپای   رب

خدا   روز    را    داد    بهر   تلاش                                که  در  آن  نمایید کسب معاش 

فراز     سر      همدگر      کردگار                                بدینگونه    پاینده    و     استوار

به قدرت بر افراشت هفت آسمان                              چراغی چو خورشید روشن درآن

تراکم   پذیرفت      آنگه    سحاب                                به  لطفش  فرو  ریخت باران  آب 

بدان    آب    باران     یگانه     اله                                 برویاند    هر   دانه ای    و   گیاه 

از  آن  بس  باغ ها   شد  درست                                 که  هر گونه میوه  در آنها برست  

بلی   روز   فصل   و   زمان    جزا                                  همه    جمع   گردند   نزد    خدا

                                                                               ترجمه شعری:امید مجد   










                                      سر اغاز گفتار نام خداست

 

                               که رحمتگر و مهربان خلق راست

همه    مومنان    به    پروردگار                            بگشتند    فیروز    و    رستگار

که هستند خاشع به وقت نماز                            ز  باطل سخن می کنند  احتراز

چو هستند زنده به دور   حیات                            ببخشند    از    ثروت خود زکات

کسانی که اندام و تن را مدام                            بدارند    باز     از     امور   حرام

بجز   از   برای  کنیزان  و   زن                             که عیبی نبودست در این سخن

                                                                       ترجمه شعری:امید مجد

 










                                     سر آغاز گفتار نام خداست

 

                                  که رحمتگر و مهربان خلق راست

بود  هر  چه  در  آسمانها  و  خاک                         نمایند    تسبیح    یزدان    پاک

که این ملک هستی از آن خداست                       ستایش همه در خور کبریاست

تواناست         پروردگار        ودود                          همه   چیز   از   او   بیابد  وجود

گروهی  بگشتند   مومن   به   رب                         برفتند جمعی  به کفر  و شغب

خدا  هست  آگاه   و  باشد  بصیر                           به  هر   چیز   دارید  اندر  ضمیر

بحق     آفریدست     رب    جهان                           تمام  زمین  نیز   هفت   آسمان

چو  بر خلقت  آدمی دست داشت                         به  زیباترین  صورتی    برنگاشت

همه چیز را  چون  اجل  درگذشت                          نماید  به  سوی  خدا   بازگشت

محیط  است  علم  خدای   جهان                          به هر چه بود در زمین  و  آسمان

نمایند  هر  چه  نهان   و    آشکار                          بر      آنست      آگاه       پروردگار

خدا  هست  آگه  به  ذات  الصدور                         ز  علمش  نبودست  چیزی  بدور

                                                                              ترجمه شعری:امید مجد










                                سر آغاز گفتار نام خداست

 

                              که رحمتگر و مهربان خلق راست

هر آنچه بود در زمین  و  آسمان                            ستایش      نمایند       رب       جهان

خدائی که او پادشاهیست پاک                            حکومت   کند   بر  سماوات   و   خاک

خدائی که او  راست بس اقتدار                            حکیم    و    علیم    است     پروردگار

میان     همه     امّیان     عرب                              ز   خودشان   رسولی  بر انگیخت  رب

که خواند  بر ایشان  کتاب خدا                               همه    آیه هائی     از     آن       کبریا

کند قلبشان  پاک از کار  زشت                              کند    تزکیه     قلبها      و      سرشت

بیاموزد   او   حکمتی   راستین                              کند   آشنا      با      کتابی         مبین

کزین   پیش   بودند  آنان  دچار                               به   گمراهی     و     ضلتی      آشکار

همین سان هدایت کند نیک رب                            گروهی   که    ملحق   شود  بر   عرب

که  او  را   بود  حکمتی    پایدار                             خدا   راست    در     کار    خود     اقتدار

چنین فضل از لطف یکتا خداست                           که آن را ببخشد به هر کس که خواست

که هم فضل و هم  رحمت  کبریا                            برون   ار   حساب   است   و   بی انتها

                                                                               ترجمه شعری:امید مجد










                                           سر آغاز گفتار نام خداست

 

                                      که رحمتگر و مهربان خلق راست

قیامت همان روز سخت است و راست                    که چون وقت آن گشت و بر پای خاست

تمام     حقایق     ز     کل         امور                         در    آن    روز    محشر    بیابند    ظهور

چگونه   کنی   درک   کان  سخت  روز                       چسان  هولناکست و  چون  دیده  سوز

بکردند     تکذیب      عاد      و    ثمود                        که       هرگز    قیامت     ندارد    وجود

ثمود   آنگهی    گشت   جمله   هلاک                      چو   طغیان    نمودند   بر   روی    خاک

چه    آمد    بلا    بر    سر  قوم   عاد                        بمردند     جمله     به     یک       تندباد

بدنبال  هم ، هفت  شب  هشت   روز                      فرستاد    بادی    همه     ریشه  سوز

تو  گوئی  که  مردم  از  آن  باد  سخت                       بگشتند   چون  خشک   گشته  درخت

کجا    بینی    آیا     در    این    روزگار                          از     آنها   نشانی     کنون       پایدار ؟

چو     فرعون  و   اقوام    پیشین   وی                       ره       زشتکاری       نمودند        طی

برفتند    بر     راه     کفر     و     خطا                          مخالف   شده     با       رسول     خدا

خدا   نیز    راندی   بر   ایشان   عقاب                        گرفتارشان    کرد    خود    بر     عذاب  

                                                                                ترجمه شعری:امید مجد










                                    سر آغاز گفتار نام خداست

 

                                 که رحمتگر و مهربان خلق راست

بپرسید  شخصی  ز روز حساب                           که قطعیست رخ دادن آن عذاب

کدامین  کسان   را    خداوندگار                           معذب  نماید   به     روز   شمار

بداند  که  بر  کافرانست  و بس                           نشاید که دفعش کند هیچ کس

بود  قهر  از  سوی   رب   جهان                           که راند حکومت به هفت آسمان

ملک ها   و   روح ا لامین   خدا                            بیایند      بالا      سوی      کبریا

به  بالا  روند  آن   ملائک   همه                           به مقدار خمسین  و  الف  سنه

مخور   ای  پیمبر  غم   بی دلیل                         بکن  صبر، صبری  نکو   و  جمیل

که  این  کافران  غافل  و  ناامید                          ببینند  آن   روز   را    بس    بعید

ببینند   کفار    آن     را     غریب                          ولی  ما   ببینیم   آن    را   قریب

بلند   آسمان   نیز    روز    عذاب                          گدازان شود  چون    فلز   مذاب

چو  پشم زده  ریز    گردد   جبال                          همه  خرد  گردند   با   آن  جلال

نپرسد کسی هیچ از حال دوست                       اگر چه  به  دنیا  مددکار   اوست

                                                                       ترجمه شعری:امید مجد










                                 سر آغاز گفتار نام خداست

 

                              که رحمتگر و مهربان خلق راست

قسم  باد  بر  نون  و  آنگه   قلم                         به هر چه که با آن نویسند هم

که  از   لطف  و  از  رحمت  کبریا                         گرفتی  تو  عقلی  تمام از خدا

ترا  هست  عقلی  تمام  و کمال                        نه دیوانه ای تو نه شوریده حال

تو  را  هست  پاداش   بی منتی                         که  بسیار  شایسته ی  عزتی

ترا   سیرت  و   خلق  کامل   بود                         کمالات   بسیار   حاصل     بود

تو   و    دشمنانت    ببینید    زود                         کدامینتان   سخت   دیوانه  بود

خداوند     بهتر         بداند    نکو                         چه کس گشته گمراه از راه  او

بداند هدایت چه کس یافته است                         به  راه   خداوند    بشتافتست

مبادا  تو   و   امتت   بعد  از   این                         بپوئید   بر   سیره ی     کاذبین

 به  دل  میل  دارند   آن    کافران                         مدارا   نمائی    تو   با   منکران

که  تا  آن  کسان  نیز  روی  نفاق                         ببندند   با   تو   قرار    و   وثاق

ترا  ز  آن  دورویان    اطاعت   مباد                         که  دائم  نمایند   سوگند   یاد

که  همواره  هستند  بس    عیبجو                       سخن چین اینند  در  پیش   او

هر  آنچه  که   دارند    اندر     توان                         بدان حد که باشندقادر   بر  آن

ره    نیکوئی     را     نمایند    سد                         گناه و   تجاوز   از    آنها     رسد

چسان هست گستاخ و اهل ستیز                       شگفتا  زنازاده  هم  هست نیز

بصرفی  که  داراست  مال  و  پسر                        تفاخر نمایند  به  هر  کس   دگر

هر    آنگه     از     آیات    پروردگار                          تلاوت   بگردد   بر   آن  مرد خوار

بگوید  که  این  نیست  زین  بیشتر                         یکی   قصه   از    مردم    پیشتر

                                                                           ترجمه شعری :امید مجد










                                  سر آغاز گفتار نام خداست

 

                              که رحمتگر و مهربان خلق راست

بزرگست  خود  شان  آن   کردگار                           که   اینگونه  با   قدرت   و   اقتدار

حکومت بر آفاق در  دست  اوست                        قدیری که هرچه بود پست اوست

خدائی که از اوست مرگ و  حیات                         مسلط  بر  این  زندگی   و   ممات

کند     امتحان     تا      کدامینتان                          نکوتر    بود    اندر    این     خاکدان

بود     مقتدر     نیز      یکتا     اله                          بیامرزد    و    عفو    سازد      گناه

خدائی که هفت آسمان برافراشت                       یکی را  به روی  دگر  یک گذاشت

تو    در   خلقت    مهربان   کردگار                         نبینی   که   نقصان   بود      برقرار

بر  این  نظم  خلقت  کنون  کن نظر                       تماشای  آن   کن  به  چشم   بصر

ببین  تا  در  آن استواری که هست                       مگر گرد سستی برآن برنشست؟

دگر  باره   با   چشم   بینا   و   باز                         جهان  را   بدقت   نگه   ساز     باز

که  چشم خرد خسته  گردد  فزون                        سویت  باز  گردد   ذلیل    و   زبون

خدا     با    مصابیح     پرتو   فشان                        بیاراسته     این    بلند      آسمان

شیاطین    براندیم   با  قهر  و  تاب                         به سنگ  فروزان   به   تیر  شهاب

بر   آنها   عذابی   ز   سوزنده    نار                        مهیا      نمودیم       روز      شمار

بر     آنان    کز      ایزد    بشستند                        دست عذاب جهنم  مهیا شدست

چه    بد   منزلی  هست  آن جایگاه                        همه درد و رنجست و اندوه  و  آه

                                                                          ترجمه شعری:امید مجد 










                                    سر آغاز گفتار نام خداست

 

                               که رحمتگر و مهربان خلق راست

برآن طور سینا قسم برگذشت                              به قرآن کتابی که مسطور گشت

که در  آن  صحیفه  یگانه  خدا                               گشوده  ره  راست   بر  مصطفی

قسم  نیز  بر  کعبه هم یاد باد                              بلند   آسمانی   که   ایزد    نهاد

قسم   بر  فروزان   یم  آتشین                             به بحری که  بر می فروزد   چنین

همانا    بیاید     زمانی     فرا                                که   آید   عذابی    ز   یکتا   خدا

نباشد  کسی را  توانی و بخت                             کند  پیشگیری  از  آن  روز سخت

در  آن  روز  جنبد  ز جا  آسمان                             دگرگون  بگردد   مکان   تا   مکان

به  گردش  در  آیند کوه و جبال                             چو  آن  روز  را  خود  بیفتد  وصال

در  آن  روز  بر  کاذبان  وای  باد                             که   تکذیب   کردند   روی   عناد

کسانی که سرگرم  دنیا شدند                             به  بازیچه    مشغول   دنیا  بدند

کشانندشان سخت بر سوی نار                            در   آتش   بیفتند   بسیار    خوار

بر   آنان  بدینگونه   آید    خطاب                            که اینست آن آتش و  آن   عذاب

که  زین  پیش  کردید تکذیب آن                             دروغش  بخواندید  بس  سالیان

پس  آیا  کنون  آتش  این  سقر                            شما   را  بود سحر    اندر   نظر؟

نه  آیا  رسیدست  آن  وقت  باز                            که   چشم   بصیرت  نمائید  باز؟

پس   امروز   در   دوزخ   کردگار                            در   آئید   و   بینید  سوزنده  نار

چه بی تاب باشید یا  که  صبور                            از  این   قهر   هرگز  نگردید  دور

که هر کار سر زد ز دست شما                            همان   قدر  بینید   اینک     جزا

خدا  ترس  افراد   نیکو سرشت                            بیابند   نعمت   به   باغ  بهشت

                                                                        ترجمه شعری:امید مجد

 










                                     سر آغاز گفتار نام خداست

 

                                  که رحمتگر و مهربان خلق راست

الا   ای   رسول  خدا   ای   کریم                               که اینگونه خوابیده ای در گلیم

بپا   خیز   در   شب   برای   نماز                                مگر  وقت اندک  که  داری  نیاز

فقط نیمی از شب به بستر بخواب                             و  یا کمتر  از نصف  کن   انتخاب

بیفزای   چیزی   تو   بر  نیم  شب                             که مشغول گردی به تسبیح رب

ز  قرآن  تلاوت   کن    آیات    چند                              به نیکو ترین  وجه  کافتد   پسند

که  با  وحی  بر  تو  خداوند   جود                              سخن های  سنگین  بیارد  فرود

نماز   شب   و   ناله های   سحر                               بود   بهترین  شاهد    این   گهر

که اخلاص پاکیست در قلب  کس                              ورا  صدق  ایمان  بود  هر  نفس

به  هنگام  روزست   وقتی    دراز                             که   دنبال   روزی   بپوئی  تو  باز

شب  و  روز  یزدان  خود  یاد  کن                              بنای   دل   از   ذکرش   آباد   کن

بود شرق  و  غرب جهان ز  آن او                              همه   هست  در  تحت فرمان او

بجز   او    نباشد   دگر     کردگار                              ورا    کن   نگهبان    خود    اختیار

                                                                            ترجمه شعری:امید مجد










                               سر آغاز گفتار نام خداست

 

                            که رحمتگر و مهربان خلق راست

الا  ای  کشیده   ردا   بر  سرت                          بپیچانده ای    نیز      در     پیکرت

بپا خیز و با پند ای مصطفی (ص)                        بترسان   بشر   را    ز   یکتا   خدا

به    عزت   بکن    یاد    پروردگار                          لباست   ز   هر   عیب   پاکیزه  دار

ز هر چه پلیدست و خود  نیز پاک                         به کلی تو  دوری گزین  روی   خاک

نه   منت  بنه   نه  فزونی  طلب                          صبوری   بکن   در   اطاعت   ز    رب

در  آن  روز  اندر  دمندی  به صور                         چه سخت است هنگامه ی آن حضور

که  بر  کافران  نیز  گردن کشان                          ز   آسایش   آن    روز   نبود   نشان

مرا   با   کسی   کافریدم     ورا                         تو   بگذار   تنها   و    می کن     رها

بر  او  مال  و  ثروت  نمودم  عطا                         پسرهای     بسیار      دادم       ورا

بدادم   بر   او   مکنت   و   اقتدار                        فراوان   ز   حد   و   برون   از   شمار

بخواهد   ولی   باز    مالی   دگر                         طمع   کرده    یابد   از    این   بیشتر

نخواهم  بر  او  بیش  ثروت   نهاد                        که   با   آیت   حق     بکرده      عناد

بدوزخ  در  اندازم  او   را  چه  زود                        که   بسیار    اندیشه ی   بد      نمود

                                                                           ترجمه شعری :امید مجد










                                  سر آغاز گفتار نام خداست

 

                             که رحمتگر و مهربان خلق راست

بود  ماه  روزه   همان  نیک   ماه                           که    قرآن   فرستاد    یکتا    اله

که  سازد   هدایت  عموم   بشر                           نماید   جدا   راه   نیک   ز    شرٍّ

چو   خود  ماه  روزه  بیاید  ز  راه                           هر آنکس که دریافت آن نیک  ماه

بباید  که   خود  روزه  گیرد   مگر                          کسی کو مریض است یا در  سفر

به تعداد روزی که خوردست حال                          همی  روزه  گیرد  به   ایام   سال

خداوند  آسان  بگیرد  نه سخت                           که باشید در طاعت  آسوده  بخت

بباید  که  سی  روز  کامل کنید                           چه  ایام   دیگر   چه   ماه   سعید

خدا    را   نمائید  پیوسته   یاد                            که  راه  هدایت  شما   را   گشاید

سزد  آنکه گوئید او  را  سپاس                            چنین  لطف  و  نعمت  بدارید  پاس

                                                                      ترجمه شعری :امید مجد










                                   سر آغاز گفتار نام خداست

 

                                که رحمتگر و مهربان خلق راست

چو    وقت    قیامت   بیاید   فرا                            شود  موقع   حشر   و   روز    جزا

بیاید   همان  سخت  روز   گران                            که  هرگز  نبودست  کذبی  در  آن

در   آن   روز   نزد   خدای  خلیل                            گروهی   رفیعند   و  جمعی   زلیل

زمانی   که  در  جنبش آید زمین                            دگرگون    شود   کوهها   همچنین

همانند    ذرات   گرد    و    هبا                               پراکنده      گردند       اندر      هوا

چو   از  دور  گیتی  ببندید  رخت                             سه دسته شوید اندر آن روز سخت

گروهی همه راست مردان   دین                           که  هستند   اصحاب  سمت   یمین

چه نیکوست  احوال  آنان   نکوی                            ببینند      بخت       نکو       روبروی

گروهی دگر جمع شرمنده و خوار                           چه سخت است بر این کسان روزگار

گروه  سوم  کیست ؟ السابقون                             که   ایمانشان    برترست    و   فزون

همین  مردم آنند  پاک  از   گناه                             عزیزند     در       پیش       یکتا     اله

نشیمن گزیده   به  باغ  بهشت                             همه  گونه   نعمت  بر  ایشان  نوشت

که این دسته هستند از آن امم                             که می زیستندی  از  این  پیش  هم

از   اقوام   آخر   گروهی   قلیل                             در    آیند    در     این     گروه     جلیل

                                                                          ترجمه شعری:امید مجد










                                     سر آغاز گفتار نام خداست

 

                                 که رحمتگر و مهربان خلق راست

بود    یا  و  سین   ابتدای   کلام                                      که منظور احمد   بود  زین  پیام

قسم  خورد  و  سوگند   پروردگار                                      به قرآن  با  حکمتش     ماندگار

توئی   ای   پیمبر   بحق    مقتدا                                       تو  هستی   ز   پیغمبران   خدا

فرستاده  گشتی  به آیین راست                                       به راه درستی که راه  خداست

ز    پروردگار    عزیز    و     رحیم                                        ترا  گشت   نازل   کتاب   حکیم

به قومی که یزدان بر  اجدادشان                                        بسی پندها   با  کتب  دادشان

بگوئی  تو  اندرز  و  باشی   نذیر                                         چو جاهل مرامند و غافل  ضمیر

بر  آنهاست  حتمی  عذاب  خدا                                          از  اینرو   نگردند  مومن  به  ما

که  بر  گردن  کافران  بر   عقاب                                          نهادیم      زنجیرهای      عذاب

نمودند    سر     را     برافراشته                                          به چشمان خود پرده  بگذاشته

طریق  نکو  را  ز پیش  و  ز  پس                                           بر  آنها بکردیم  مسدود  و  بس

فکندیم   پرده  به   چشمانشان                                           که از حق  نبینند  هرگز   نشان

اگر  خود  نگوئی  و گوئی تو  پند                                           تفاوت   ندارد   که   مومن   نیند

که دانسته  و آگه  از وصف حال                                           نمایند   با   راه   بر   حق   جدال

فقط بر کسانی که مومن شدند                                           توانی   بگوئی   تو  اندرز   و   پند

ازیرا  که  در  خلوت  و  در  نهان                                            بترسند      از      ایزد      مهربان

بر ایشان بشارت بده  ای سلیم                                          به  آمرزش  و  نیک  اجری  عظیم

دگر  باره  ما   زنده  سازیم   باز                                           همه   مردگان   را  ز خوابی   دراز

و ز اعمال  پیشین  و  کار پسین                                          ز  پیش  و  پس  مرگ   اندر   زمین

هر  آنچه  نمودند  بنوشته است                                          در   آن  کارنامه  که  گیرند   دست

به  یک  لوح   محفوظ    پروردگار                                          نوشتست   آن   جمله   را    آشکار

                                                                                         ترجمه شعری:امید مجد

 










                                سر آغاز گفتار نام خداست

 

                           که رحمتگر و مهربان خلق راست

چو  حامیم  آغاز  این  دفتر  است                            قسم  بر کتابی  که  روشنگرست

که آن  را  مبارک  شبی   کردگار                             فرستاد    تا   ره     کند     آشکار

که از روز محشر و زآن ترس و بیم                           همه  خلق  را در  هراس    افکنیم

که هر امر محکم در آن نیک شب                           مشخص شود فاش از سوی    رب

که تعیین آن امر  از سوی ماست                           فرستنده    مرسلین      کبریاست

بود    این   از    الطاف    پروردگار                           سمیع و علیم  است  چون  کردگار

خدای زمین است و هفت آسمان                          ز    یزدان    بود   نیز   ما   بینشان

بحق  گر  که  دارید  از  دل  یقین                           شمائید    مومن    به   رب   مهین

جهان   را   نباشد  بجز   او  خدا                           کند   زنده    و     باز    سازد    فنا

خدای  شما  هست و   اجدادتان                         خدائی  که  این  جان  و  تن دادتان

ولی کافرانی که  در  شک   بدند                         به   بازیچه   مشغول   دنیا   شدند

کنون  منتظر  باش   ای  مصطفی                        که   یک   روز   خواهد   بیاید     فرا

که   بهر  عذاب   همه     کافران                         شود   آسمان   دود   از   هر  کران

احاطه  کند  مردمان  را    عظیم                          عذابی    که   بسیار    باشد   الیم

بگویند  از  ما  کن  این  قهر  دور                          که  ایمان  بیاریم  با  شوق  و  شور

کجا   آن   خلایق   بگیرند    پند                          که   آمد  رسولی   و   کافر   شدند

ورا  گر  چه حجت  بدی   آشکار                          ولی    کفر    گفتند     بر     کردگار

                                                                            ترجمه شعری :امید مجد










                                سر آغاز گفتار نام خداست

 

                            که رحمتگر و مهربان خلق راست

بسی  مهربان  است یکتا  خدا                            که  قرآن  بیاموخت   بر   مصطفی

خدا  آدمی  را   ببخشید   جان                            به  او   داد  تعلیم   نطق   و   بیان

بگردند  همواره  خورشید  و ماه                           به  معلوم  وقتی  و  در  خاص  راه

گیاهان  و  اشجار  آن تیره خاک                            نمایند  سجده  بر   آن   ذات   پاک

بر  افراشت هفت آسمان را بلند                          که  خود  طرح  میزان خدا   درفکند

بفرمود  کای   بندگان   و    عباد                           تجاوز  نشایست  از  قسط  و  داد

به  میزان  انصاف  و  بی کاستی                           بسنجید    هر   چیز   را   راستی

نباشید  ای  مردمان   کم فروش                           به  انصاف سنجید و از  روی هوش

زمین      را    بگسترد    پروردگار                           که   مردم   بگیرند  در    آن    قرار

همه گونه میوه به بارش نشست                         در آن نخل خرمای با پوشش  است

حبوبات    رویند   از     خاک   آن                           که  دارند  از  برگ  و  ریحان   نشان

کدامین   نعمت   را  ز  یکتا  خدا                           دروغین      بخوانید      آیا       شما

خدا  آدمی  را  ز  صلصال  خاک                            چنین   آفریدست    زیبا    و      پاک

ولی  جنیان   را  چو   می آفرید                            ز   یک  شعله   آتش   بکردی    پدید

کنون   راه   انکار   گیرید  پیش                             کدامین   نعم   را   ز    یزدان   خویش 

                                                                          ترجمه شعری:امید مجد










                                سر آغاز گفتار نام خداست

 

                              که رحمتگر و مهربان خلق راست

مگر   طی   بشد  روزگاری  دراز ؟                                که  چیزی   نبد   لایق   ذکر    باز

ز   یک   قطره  آبی  که  ناچیز بود                                به  انسان  بدادیم  جان   و   وجود

بدادیم بر او  دو چشم  و دو  گوش                               مشاعر بدادیم   و عقلی  و  هوش

به   انسان  نشان  داده   پروردگار                                ره   حق   و   باطل   چنین   آشکار

کنون  گر  بخواهد  کند   شکر  رب                                 و  یا  که   بپوید  به  کفر  و  شغب

خود   از   بهر    کفار    اندر  سقر                                 مهیاست  زنجیر  و  غل سر به سر

نکو کار     افراد   نیکو      سرشت                                شرابی   بنوشند     اندر     بهشت

که  طبعش  به  آمیزه  و  رنگ و بو                                 چو   کافور    خوشبوی  باشد    نکو

ز  سر   چشمه اش  بندگان   خدا                                 بنوشند     با   میل   و   روی   صفا

که جاری شود چشمه ی خوشگوار                               به   هر   جا   که  آنان   کنند  اختیار

همان       بندگانند     اهل      وفا                                  به   نذری   که   بستند    نزد   خدا

بترسند    از     خشم       پروردگار                                  ز  هنگامه ی  سخت    روز    شمار

که  سختی  و  شرش  بگیرد   فرا                                   همه    مردمان    را    به   روز  جزا

                                                                             ترجمه شعری:امید مجد

 










                                         سر آغاز گفتار نام خداست

 

                                      که رحمتگر و مهربان خلق راست

الا   مومنان  !  زینهار  از  سبق                                           تقدم   نجوئید  بر    پیک    حق

خدا  ترس  باشید   و   پرهیزکار                                           سمیع  و  علیم است  پروردگار

مبادا     فراتر    ز    صوت   نبی                                           به  گفتن  گشائید  هرزه    لبی

مبادا همانسان که با  خویشتن                                           بگوئید  با   بانگ  محکم   سخن

رسول خدا را هم اینسان خطاب                                           نمائید   دور   از    طریق  صواب

چو  گشتید  دور  از  طریق   ادب                                           شود  محو  اعمالتان   نزد   رب

ندانید   هرگز  که   خود   از   کجا                                           شما  را  رسیدست اینسان بلا

کسانی   که  نزد  نبی  با   حترام                                          به  نرمی  گشایند  لب  بر کلام

به      پرهیزکاری    و     تقوایشان                                         خدا      آزمودست     دلهایشان   

بر  آنان بسی مغفرت  کرده   است                                        بسی  اجر  نیکو  که آورده  است

کسانی  که  از  پشت حجرات چند                                         صدا  می زنندت  به  بانگی  بلند

سبک  مغز   و   نابخردند  و  جسور                                         هم از فهم و درکند یکسر به  دور

اگر    صبر   کردند  ای   خوش   گهر                                        که  تا  خود  در  آیی بر  آنان  ز در

بر   آنان   بدی   بهتر   اینگونه    کار                                         غفور  و   رحیم   است   پروردگار 

                                                                                                ترجمه شعری:امید مجد










                             سر آغاز گفتار نام خداست

 

                          که رحمتگر و مهربان خلق راست

قسم   بر   رسولان   یکتا   اله                          که دنبال هم آمدندی  ز راه

قسم بر ملائک که چون تند باد                         شتابند بر  حکم  رب   عباد

قسم  باد  بر  آن  گروه  از  بشر                        که وحی خدا را  کند منتشر

قسم بر  گروهی  که دور از خطا                       هدایت کنند از ضلالت    جدا

قسم  بر  کسانی  که   بر   انبیا                       نمایند    القا      کلام    خدا 

که   نیکان   بگیرند  حجت  از  آن                      شود مایه ی ترس و بیم بدان 

مواعید  حق  جملگی   بی گمان                      تحقق   پذیرد  به  دور   زمان

همه     اختران    نیز    روز     جزا                      بگردند  بی نور  و محو  و فنا

شکافد  سپهری  چنین  با   جلال                      پراکنده  گردند  هر سو  جبال

بوقت   گواهی   به    حکم    خدا                      بیارند  خود    جمله ی   انبیا

برای   چه  این   روز  معلوم  شد؟                      برای  قیامت  که محتوم  شد 

در   آن  روز  ما  بین  حق  و  دروغ                      جدائی فتد حق شود پر فروغ

تو  آن  سخت  روز  جدائی چسان                      تصور  توانی  کنی  در   گمان

پس  ای  وای  بادا  بر آن  قوم خوار                     که   کردند    تکذیب    پروردگار

مگر   ما   نکردیم   در   روی   خاک                     گذشته  امم  را  یکایک  هلاک 

به     دنبال      آنها    ستانیم    نیز                     ز  جمعی   دگر  باز  جان  عزیز

که   ما  مجرمان  را  سر انجام    کار                    چنین می نماییم  نابود  و خوار

بسی    وای   بر   حال   آن    کافران                   که   بودند   در  زمره ی  منکران

                                                                     ترجمه شعری: امید مجد










                            سر آغاز گفتار نام خداست

 

                         که رحمتگر و مهربان خلق راست

دو   دست  ابی لهب  ببریده  باد                            بر او مرگ بادا که بُد  بد نهاد

نشاید   کند   دفع  از  وی  عذاب                            فزونی   اموال   روز   حساب

بزودی    بیفتد    به    نار    سقر                            فتد  داخل  آتشی  شعله ور

زنش نیز هیزم کشی مضطر است                          به گردن ورا لیف خرما درست

                                                                        ترجمه شعری :امید مجد










                                       سر آغاز گفتار نام خداست

                                    که رحمتگر و مهربان خلق راست

کسانی که دارند عقل و شعور                                          بر  آنان  ز  دانش  بتابیده  نور

یقین می نمایند ای مصطفی                                            که  قرآن  فرود  آمده   از  خدا

بود  خلق  را  رهنما بر نجات                                             به سوی خدای ستوده صفات

ترجمه شعری از امید مجد










                                  سر آغاز گفتار نام خداست

 

                                که رحمتگر و مهربان خلق راست

 

منزه     بود     آن    یگانه     ربی                                            که عبد خودش مصطفی را شبی

ز   مسجد حرامش   بدادی    گذر                                           که  بر  مسجد  اقصا  نماید  سفر

همان پاک مسجد که هرسوی آن                                          مبارک    بگرداند     رب       جهان

نمایاند  آیات   خود   را    به    وی                                          سمیع   و بصیرست   یزدان  حی

ترجمه شعری از امید مجد    










                                    سر آغاز گفتار نام خداست

 

 

                                 که رحمتگر و مهربان خلق راست

ستایش خدا را سزد لا مکان                                      که ارض آفریدست و هفت آسمان

 

ملکهای خود را فرستاده است                                    پیام     الهییشان    داده    است

بر آنها دو ،و سه و یا  چار  بال                                     به  قدرت  ببخشید  آن  ذوالجلال   

که در آفرینش هر آنگاه خواست                                   فزاید  خداوند   بی کم  و  کاست

به خلقت همان است یزدان قدیر                                  تواناست    بر   خلقتی  بی نظیر

دری کو ،ز رحمت به مردم گشاد                                   به  کس  اذن  بر بستن  آن  نداد

چو بندد همان در،که یارد گشاد ؟                                  چو بینید  عالم  همه    او    نهاد

که  دارای  حکمت   بود    کردگار                                   بود    صاحب    عزت    و    اقتدار

به    خاطر    بیارید   یکتا    خدا                                     چه  نعمت  بفرمود  هر  دم  عطا

مگر  جز  خدا  از  زمین و آسمان                                    کسی بر شما هست روزی رسان

به غیر از یگانه  خدا نیست کس                                    فقط  اوست  قادر بر این کار و بس

ز درگاهش ای مشرکان از چه روی                                 بتابید رخ را به هر سمت و سوی

 ترجمه شعری از امید مجد










                                              سرآغاز گفتار نام خداست

 

                                        که رحمتگر و مهربان خلق راست

الف ، لام ، را،  اول  دفترست                                                      از   این  رمز  آ گاه  پیغمبرست

چنین است آیات محکم کتاب                                                     که گویای حق است و راه صواب

عجب از چه دارند خلق جهان                                                     که     آن     آفریننده     آسمان

گزیند کسی را که  در  روزگار                                                      سوی    مردم    آید  ز  پروردگار

فرستد بر او  وحی از آسمان                                                      فرستد  یکی  پیک  زین مردمان

دمادم کند پیک خود را خطاب                                                     بترسان  کنون  خلق را از عذاب

بده   مژده   بر   مومنان  خدا                                                      که   رحمت    ببینند   از   کبریا

مقاماتشان    نزد     یکتا  اله                                                      رفیعست و دارند هم ارج و جاه

بگفتند  کفار ،کو   ساحرست                                                     همانا که در ساحری ماهرست

همانا خدایی، خدای شماست                                                  بر این پادشاهی و مُلکت سزاست

که در طی شش روز کرده پدید                                                  زمین    و     سماوات   را   آفرید

پس   آنگاه   با   قدرت و اقتدار                                                  بفرمود    این   عرش   را   برقرار

چو   بر   آفرینش   توجه   نهاد                                                  چه  نیکوش این گونه ترتیب  داد

شفاعت کسی را نباشد سزا                                                   مگر آن که را خواست  یکتا  خدا

چنین ایزدی کردگار شماست                                                  پس او را پرستید چون او سزاست

کنون پس چرا در زمان  حیات                                                 نگردید     یادآور     این        صفات

ترجمه شعری از امید مجد










                                       سر آغاز گفتار نام خداست

 

                                     که رحمتگر و مهربان خلق راست

الف  لام  میم  است آغاز کار                                              که رمزیست از جانب کردگار

به دل  می نمایند  آیا  گمان                                               همین  که  برانند  روی  زبان

که هستیم مومن به یکتا خدا                                            رها  می شوند  و  نیاید  بلا ؟

از این پیش بودند بسیار امم                                              شدند  امتحان  با بلایا و  غم

بگردند  نا راستگویان  عیان                                                از آنان  که  دارند  صدق  بیان

کسانی که بستند بار  گناه                                                به زشتی نهادندذگامی به راه

گمان برده اند  از عقاب  خدا                                               رهائی  بیابند ؟   باشد   خطا

هر آن کس به دیدار  پروردگار                                               بود  سخت  مشتاق  و  امیدوار

یکی  روز  مرگش   بیاید   فرا                                              سمیع  و  علیم  است  یکتا خدا

کسی کاو به طاعت جد و جهد                                           به نفع خودش بسته پیمان و عهد

جهان دار  گیتی  بود  بی نیاز                                            که   مردم   بخوانند   بهرش   نماز

ترجمه شعری از امید مجد










                                        سر آغاز گفتار نام خداست

 

                                که رحمتگر و مهربان خلق راست

ستایش خدا را بزیبد نکو                                                 که باشد زمین و آسمان ها از او

به روز جزا نیز حمد و ثنا                                                   هماناست مخصوص  یکتا   خدا

حکیم است در آفرینش خدای                                           بود  آگه  از هر   چه باشد بجای

هرآنچه که در خاک رفته درون                                            هر  آنچه  که از  آن  بیاید  برون

هر  آنچه  فرود  آید از آسمان                                              هر  آنچه که بالا  رود سوی  آن

بداند  همه  چیز   را   کردگار                                              غفور و  رحیم  است   پروردگار

بگفتند    کفار   هرگز  به ما                                               زمان     قیامت     نیاید      فرا

تو سوگند می خور به یکتا اله                                             که   البته   آید   قیامت  ز  راه

خدا هست آگه به غیب جهان                                             بداند   همه    آشکار   و  نهان

میان سپهر و زمین هیچ چیز                                              اگر چه بود خرد همچون پشیز

نبودست صاحب کمال و وجود                                             مگر آنکه در علم حق ثبت بود

شده  ثبت  اندر  کتاب  مبین                                             همه  چیز  در  آسمان  و زمین

ترجمه شعری از امید مجد










                                      سر آغاز گفتار نام خداست

                                    که رحمتگر و مهربان خلق راست

کسی را که ایزدان  هدایت بکرد                                      همانا  هدایت  شد  آن  نیک مرد

کسی را  که گمراه  سازد  ز راه                                      بر  او  یاوری  نیست ، غیر  از اله

چو    هنگامه   محشر   آید  فرا                                      شود   عرضه   رستخیز   و    جزا

چو  محشور گردند ، گُنگند و  کر                                     همه  کور  هستند  و خامُش نظر

به  دوزخ در  افتند  غمگین  تمام                                     نمایند    جاوید     آنجا       مقام

که  چون  آتش آن بگردد  خموش                                     دگر  باره  سوزند ، با  صد خروش

چو   گشتند   کافر   به  آیات   ما                                      مجازاتشان   این   بُود  بس  بجا

بگفتند   بعد  از  ممات   و  هلاک                                      چو این استخوان ها بپوسید پاک

چگونه   دگر  بار  ،  از   خاک  گور                                      بگردیم   زنده   به   روز      نشور

ندانند       آیا       خدای     مهین                                      که  هفت  آسمان  آفرید  و زمین

هماناست قادرکه چون این کسان                                      کند   خلق  بار   دگر   در   جهان

یکی   روز     موعود     داده   قرار                                       که  بی شک   بیاید   ز  پروردگار

ولی    باز    این     ظالمان   بلاد                                        برفتند   بر    راه    کفر   و   عناد

ترجمه شعری ازامید مجد