منوی اصلی
مطالب پیشین
موضوعات وبلاگ
برچسب‌ها
تدبر در قرآن
آیه قرآن
لینک دوستان
پیوندهای روزانه
دانشنامه سوره ها
سوره قرآن
درباره

سر آغاز گفتار نام خداست که رحمتگر مهربان خلق راست
خدایا گواهی دهم کاین کتاب بر احمد فرستاده ای بر صواب
سخن های پاک تو را زین سبب پیمبر براندست بر روی لب
هدایت کن جمله زندگان طنابیست بین تو و بندگان
خدایا به تو روی آورده ام کتاب تو را نیز گسترده ام
نگاه مرا بر خطوط کتاب عبادت شمار و بدانش ثواب
ز نورش بیفروز اندیشه ام شود پند از گفته ات پیشه ام
ز من داغ گردنکشی دور کن به تایید طاعات منصور کن
چو خوانم مزن مهر غفلت به گوش دل و دیده ام را حجابی مپوش
اگر خواندنم از تفکر تهیست سزاوار شان خدائیت نیست
چنان کن که جانم شود هوشیار ببندم فرامین آن را بکار
مبادا کنم غافلانه نگاه شود خواندنم ،خواندنی بس تباه
رئوف و رحیمی سزاوار تست که دستم بگیری به راه درست

آرشیو مطالب
لوگوی دوستان
ابزار و قالب وبلاگ
کاربردی

statistics

مشاهده و دریافت کد

                                    سر آغاز گفتار نام خداست                                 

                                  که رحمتگر ومهربان خلق راست

ستایش    بود    ویژه    کردگار                                 که   بر  عالمین  است  پروردگار

که بخشنده و مهربان است نیز                                 بود  صاحب  عرصه ی   رستخیز

تو  را  می پرستیم تنها  و  بس                                  نداریم  یاور  به  غیر  از  تو  کس

بشو  هادی  ما  به  راه  درست                                 ره  آنکه  منعم  ز  نعمات توست

نه آنان که خشمت بر ایشان رواست                           نه آنها که هستند گمره ز راست

                                                                                ترجمه شعری: امید مجد     








                                                     سر آغاز گفتار نام خداست

                                                 که رحمتگر و مهربان خلق راست

ز   آیات     الطاف    پروردگار                                                                   یکی  این بود تا شده  آشکار

فرستد بسی بادهای  بشیر                                                                  که هستند بر رحمت او سفیر

بگردانده کشتی به دریا روان                                                                  بیابند     روزی  ز  پیر  و جوان

امیدست او  را  بدارید  پاس                                                                   خدا  را  بگوئید هر دم سپاس

ترجمه شعری از امید مجد

 










                                                  سر آغاز گفتار نام خداست

                                                 که رحمتگر و مهربان خلق راست

کند  حکم   در   عالم   حق   خدا                                                       که  بر  حق  بود  حکم  آن   کبریا

به غیر از خدا هر چه را خوانده اند                                                       چه حکمی به دور زمان رانده اند؟

نیوشنده     تنها     بود     کردگار                                                       بصیرست    و     آگاه      پروردگار

ترجمه شعری از امید مجد










                                            سر آغاز گفتار نام خداست

                                         که رحمتگر و مهربان خلق راست

چو در محفلی که همه کافرند                                                    ز وحدت سخن در  میان  آورند

بگردند  آن   مردم  تیره  بخت                                                     ز  ذکر  خداوند  دلتنگ   سخت

چو ذکری رود جز خدا بر  زبان                                                     بگردند خوشحال و دلشاد از آن

ترجمه شعری از امید مجد










                                           سر آغاز گفتار نام خداست

                                        که رحمتگر و مهربان خلق راست

بگو با خدایت تو ای مرد دین                                                        که ای خالق آسمان و زمین

تو ای آن که برآشکار و نهان                                                         به علم ازل  آگهی در جهان

در آن چه نمایند مردم جدال                                                        کنی حکم ای قادر ذوالجلال

ترجمه شعری از امید مجد










                                   سر آغاز گفتار نام خداست

                                که رحمتگر و مهربان خلق راست

هر  آنچه ز قرآن فرستاده ایم                                      شفا هست و رحمت که خود داده ایم

رسد پرتوش بر همه مومنان                                       ولی    ظالمان     را     فزاید      زیان

ترجمه شعری از امید مجد










                                              سر آغاز گفتار نام خداست

                                          که رحمتگر و مهربان خلق راست

خداوند    باشد   رحیم  و    غفور                                           نبودست ازرحمتش کس بدور

چو خواهد  همه  خلق  را  کردگار                                            معذب   نماید    سزاوار    کار

همانا   در    آوردن     آن     عذاب                                            خداوند خواهد  نمودن شتاب

ولیکن    معین     بود    وقت    آن                                             که   تا  پیش ناید نگردد  روان

نیابند   در   آن   زمان   هیچ    راه                                             مفری    نیابند     بهر      پناه

بود این،همان موطن و شهر و خاک                                            ستمکار اهلش بگشته هلاک

زمانی    خداوند      تعیین      نمود                                            که  آن  وقت آید  عذابش فرود

ترجمه شعری از امید مجد










                                                      سرآغاز گفتار نام خداست

                                                   که رحمتگر و مهربان خلق راست

کسانی که چون حرف حق بشنوند                                                            نکوکارگردند و صالح شوند

همین بنـدگــانــنــد تا کـــردگــــــار                                                             هدایت بفرمودشان آشکار

به تعداد هرچند ایشـان کـمـــنــــد                                                             خردمند مردان این عـالمند

ترجمه شعری از امید مجد

 


برچسب‌ها: ترجمه شعری آیات قرآن








                                    سر آغاز گفتار نام خداست

                                 که رحمتگر و مهربان خلق راست

ستایش خدا را سزد لا مکان                                      که ارض آفریدست و هفت آسمان

ملکهای خود را فرستاده است                                    پیام     الهییشان    داده    است

بر آنها دو ،و سه و یا  چار  بال                                     به  قدرت  ببخشید  آن  ذوالجلال   

که در آفرینش هر آنگاه خواست                                   فزاید  خداوند   بی کم  و  کاست

به خلقت همان است یزدان قدیر                                  تواناست    بر   خلقتی  بی نظیر

دری کو ،ز رحمت به مردم گشاد                                   به  کس  اذن  بر بستن  آن  نداد

چو بندد همان در،که یارد گشاد ؟                                  چو بینید  عالم  همه    او    نهاد

که  دارای  حکمت   بود    کردگار                                   بود    صاحب    عزت    و    اقتدار

به    خاطر    بیارید   یکتا    خدا                                     چه  نعمت  بفرمود  هر  دم  عطا

مگر  جز  خدا  از  زمین و آسمان                                    کسی بر شما هست روزی رسان

به غیر از یگانه  خدا نیست کس                                    فقط  اوست  قادر بر این کار و بس

ز درگاهش ای مشرکان از چه روی                                 بتابید رخ را به هر سمت و سوی

 ترجمه شعری از امید مجد










                                        سر آغاز گفتار نام خداست

                                که رحمتگر و مهربان خلق راست

ستایش خدا را بزیبد نکو                                                 که باشد زمین و آسمان ها از او

به روز جزا نیز حمد و ثنا                                                   هماناست مخصوص  یکتا   خدا

حکیم است در آفرینش خدای                                           بود  آگه  از هر   چه باشد بجای

هرآنچه که در خاک رفته درون                                            هر  آنچه  که از  آن  بیاید  برون

هر  آنچه  فرود  آید از آسمان                                              هر  آنچه که بالا  رود سوی  آن

بداند  همه  چیز   را   کردگار                                              غفور و  رحیم  است   پروردگار

بگفتند    کفار   هرگز  به ما                                               زمان     قیامت     نیاید      فرا

تو سوگند می خور به یکتا اله                                             که   البته   آید   قیامت  ز  راه

خدا هست آگه به غیب جهان                                             بداند   همه    آشکار   و  نهان

میان سپهر و زمین هیچ چیز                                              اگر چه بود خرد همچون پشیز

نبودست صاحب کمال و وجود                                             مگر آنکه در علم حق ثبت بود

شده  ثبت  اندر  کتاب  مبین                                             همه  چیز  در  آسمان  و زمین

ترجمه شعری از امید مجد










                                       سر آغاز گفتار نام خداست

                                     که رحمتگر و مهربان خلق راست

الف  لام  میم  است آغاز کار                                              که رمزیست از جانب کردگار

به دل  می نمایند  آیا  گمان                                               همین  که  برانند  روی  زبان

که هستیم مومن به یکتا خدا                                            رها  می شوند  و  نیاید  بلا ؟

از این پیش بودند بسیار امم                                              شدند  امتحان  با بلایا و  غم

بگردند  نا راستگویان  عیان                                                از آنان  که  دارند  صدق  بیان

کسانی که بستند بار  گناه                                                به زشتی نهادندذگامی به راه

گمان برده اند  از عقاب  خدا                                               رهائی  بیابند ؟   باشد   خطا

هر آن کس به دیدار  پروردگار                                               بود  سخت  مشتاق  و  امیدوار

یکی  روز  مرگش   بیاید   فرا                                              سمیع  و  علیم  است  یکتا خدا

کسی کاو به طاعت جد و جهد                                           به نفع خودش بسته پیمان و عهد

جهان دار  گیتی  بود  بی نیاز                                            که   مردم   بخوانند   بهرش   نماز

ترجمه شعری از امید مجد










                                              سرآغاز گفتار نام خداست

                                        که رحمتگر و مهربان خلق راست

الف ، لام ، را،  اول  دفترست                                                      از   این  رمز  آ گاه  پیغمبرست

چنین است آیات محکم کتاب                                                     که گویای حق است و راه صواب

عجب از چه دارند خلق جهان                                                     که     آن     آفریننده     آسمان

گزیند کسی را که  در  روزگار                                                      سوی    مردم    آید  ز  پروردگار

فرستد بر او  وحی از آسمان                                                      فرستد  یکی  پیک  زین مردمان

دمادم کند پیک خود را خطاب                                                     بترسان  کنون  خلق را از عذاب

بده   مژده   بر   مومنان  خدا                                                      که   رحمت    ببینند   از   کبریا

مقاماتشان    نزد     یکتا  اله                                                      رفیعست و دارند هم ارج و جاه

بگفتند  کفار ،کو   ساحرست                                                     همانا که در ساحری ماهرست

همانا خدایی، خدای شماست                                                  بر این پادشاهی و مُلکت سزاست

که در طی شش روز کرده پدید                                                  زمین    و     سماوات   را   آفرید

پس   آنگاه   با   قدرت و اقتدار                                                  بفرمود    این   عرش   را   برقرار

چو   بر   آفرینش   توجه   نهاد                                                  چه  نیکوش این گونه ترتیب  داد

شفاعت کسی را نباشد سزا                                                   مگر آن که را خواست  یکتا  خدا

چنین ایزدی کردگار شماست                                                  پس او را پرستید چون او سزاست

کنون پس چرا در زمان  حیات                                                 نگردید     یادآور     این        صفات

ترجمه شعری از امید مجد










                                             سر آغاز گفتار نام خداست

                                       که رحمتگر و مهربان خلق راست

بود طا ،و،ها ابتدای کلام                                                    کسی نیست آگاه از این پیام

نه قرآن بیاموزد ز یکتاخدا                                                  که در رنج افتی تو ای مصطفی

فقط هست منظور پروردگار                                                که   ترسانی   افراد    پرهیزکار

از آن کس بود این کتاب مجید                                            که هفت آسمان  و  زمین  آفرید

خدایی که بر عرش باشد محیط                                        به عرشی که بسیار باشد بسیط

هر آنچه که بود در زمین و آسمان                                      هر  آنچه  نهانست  در  آن  میان

هر آنچه که بودست زیر زمین                                           همه  هست  ملک خداوند دین

اگر خود به آواز و صوت بلند                                              سخن  با  خلایق بگویی  و  پند

ز هر چیز مخفی و امر نهان                                             بود    مطلع      کردگار     جهان

خدایی نباشد جز او در حیات که مخصوص او هست نیکو صفات










بسم الله الرحمن الرحیم

إِنَّ اللَّهَ عِندَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْأَرْحَامِ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَّاذَا تَكْسِبُ غَدًا

وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ ﴿۳۴﴾

در حقيقت‏خداست كه علم [به] قيامت نزد اوست و باران را فرو مى‏فرستد و آنچه را كه در رحمهاست

 مى‏داند و كسى نمى‏داند فردا چه به دست مى‏آورد و كسى نمى‏داند در كدامين سرزمين مى‏ميرد

در حقيقت‏خداست [كه] داناى آگاه است (۳۴)

سر آغاز گفتار نام خداست

که رحمتگر و  مهربان خلق راست

بلی علم ساعت به دست خداست                                              زمانها بداند بری از خـــطـــاسـت

بباراند باران ز نیـــلـــــی سپــــــهـــر                                              شده سبز هر جا به باران مــــهـر

هماناست آگـــاه پــــــــروردگـــــــــار                                              که آبــستنان را چه بودست بــــار

نداند کسی چونکه فــــردا شـــــــود                                              چه کــــاری ز دستــان او میــــرود

نداند کسی در کدامیـــــن دیــــــــار                                               بمیرد در این گــــردش روزگـــــــــار

که دانـا و آگـــاه یکتــــا خـــــداست                                               به هفت آسمان و زمین پادشاست

ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: سوره لقمان








بسم الله الرحمن الرحیم

يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ وَاخْشَوْا يَوْمًا لَّا يَجْزِي وَالِدٌ عَن وَلَدِهِ وَلَا مَوْلُودٌ هُوَ جَازٍ عَن وَالِدِهِ شَيْئًا

 إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَلَا يَغُرَّنَّكُم بِاللَّهِ الْغَرُورُ ﴿۳۳﴾

اى مردم از پروردگارتان پروا بداريد و بترسيد از روزى كه هيچ پدرى به كار فرزندش نمى‏آيد

و هيچ فرزندى [نيز] به كار پدرش نخواهد آمد آرى وعده خدا حق است زنهار تا اين زندگى دنيا

 شما را نفريبد و زنهار تا شيطان شما را مغرور نسازد (۳۳)

                                           سر آغاز گفتار نام خداست

                                        که رحمتگر و مهربان خلق راست

بترسید ای مردم از کـردگـــــار                                                ز هنگامه سخت روز شمـار

مجازات هر کس بود مال خـود                                                که فرزند جای پدر حد نشد

نه هرگز پدر را به جای پســـــر                                               در آن روز آید بلائی به ســر

یقین است آن وعده از کردگــار                                               تحقق پذیرد سر انجام کـــار

پس ای مردمان زیب دارالفـنــــا                                               مبادا فریبد قلــــوب شمـــــا

مبادا که شیطـــان گم کرده راه                                              شما را فریبد ز لطــف الـــــه

(اگر چه خدا هست خیلی غفور                                             به عفوش نیابید هرگز غرور)

ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: سوره لقمان








بسم الله الرحمن الرحیم

وَإِذَا غَشِيَهُم مَّوْجٌ كَالظُّلَلِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ فَمِنْهُم مُّقْتَصِدٌ

وَمَا يَجْحَدُ بِآيَاتِنَا إِلَّا كُلُّ خَتَّارٍ كَفُورٍ ﴿۳۲﴾

و چون موجى كوه‏آسا آنان را فرا گيرد خدا را بخوانند و اعتقاد [خود] را براى او خالص گردانند

و[لى] چون نجاتشان داد و به خشكى رساند برخى از آنان ميانه‏رو هستند و نشانه‏هاى ما را جز هر

خائن ناسپاسگزارى انكار نمى‏كند (۳۲)

                                                سر آغاز گفتار نام خداست

                                            که رحمتگر و مهربان خلق راست

هر آنگه که موجی گران همچو کوه                                                فرا گیرد آن کشتی با شکوه

به اخلاص خوانند پــــــــروردگــــــار                                                 تضرع نمایند بر کــــردگـــــــار

اگر راه یـــابـــد ســـوی نـــجــــــات                                                 دگر باره یابند جان و حیـــات

گروهی بمانند شـــــاکــــــر به وی                                                  گروهی ره کفر سازند طـی

هر آنکس بود ناسپاس و کــفـــــور                                                  شود منکر روشن آیات نــــور

ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: سوره لقمان








بسم الله الرحمن الرحیم

أَلَمْ تَرَ أَنَّ الْفُلْكَ تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِنِعْمَتِ اللَّهِ لِيُرِيَكُم مِّنْ آيَاتِهِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ ﴿۳۱﴾

آيا نديده‏اى كه كشتيها به نعمت‏خدا در دريا روان مى‏گردند تا برخى از نشانه‏هاى [قدرت] خود را به

 شما بنماياند قطعا در اين [قدرت نمايى] براى هر شكيباى سپاسگزارى نشانه‏هاست (۳۱)

                                                سر آغاز گفتار نام خداست

                                            که رحمتگر و مهربان خلق راست

نبینی که کشتی به دریـای آب                                                     به لطف خدا می رود با شتــــاب

که بنماید آیات خود بر شمــــــا                                                      ببینید خود اقـــتـــدار خـــــــــــدا

بسی آیه ها هست در این امور                                                     بر آنکس که  باشد صبور و شکور

ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: سوره لقمان








                                        بسم الله الرحمن الرحیم

ذَلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَأَنَّ مَا يَدْعُونَ مِن دُونِهِ الْبَاطِلُ وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ ﴿۳۰﴾

اين[ها همه] دليل آن است كه خدا خود حق است و غير از او هر چه را كه مى‏خوانند باطل است و خدا همان بلندمرتبه بزرگ است (۳۰)

                                             سرآغاز گفتار نام خداست

                                       که رحمتگر و مهربان خلق راست

پس این اقتتدارست بر این سبب                                                که خود حق مطلق بود نیک رب

هر آنچه بخوانید غیر از خـــــــــدا                                                 همه هست باطل پذیرد فــنــــا

علی و کبیرست پـــروردگـــــــــار                                                 بزرگی بود خاص آن کـــردگـــــار

ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: سوره لقمان








بسم الله الرحمن الرحیم

أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهَارِ وَيُولِجُ النَّهَارَ فِي اللَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي إِلَى أَجَلٍ مُّسَمًّى وَأَنَّ اللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ﴿۲۹﴾

آيا نديده‏اى كه خدا شب را در روز درمى‏آورد و روز را [نيز] در شب درمى‏آورد و آفتاب و ماه را تسخير كرده است

[كه] هر يك تا وقت معلومى روانند و [نيز] خدا به آنچه مى‏كنيد آگاه است (۲۹)

                                               سر آغاز گفتار نام خداست

                                           که رحمتگر و مهربان خلق راست

نبینی تو آیـــا که پــــــروردگــــــار                                                 شب و روز را کرده چون برقـــرار

رسد روز روشن پس از تیره شام                                                 شب آید چو روزی دگر شد تمام

به تسخیر آورده خورشید و مــــاه                                                 که تا وقت معلوم پــویـــنــــد راه

همانا که آگـــــه بود کــــردگــــــار                                                 به هر چه نمایید در فعل و کــار

ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: سوره لقمان








بسم الله الرحمن الرحیم

مَّا خَلْقُكُمْ وَلَا بَعْثُكُمْ إِلَّا كَنَفْسٍ وَاحِدَةٍ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ ﴿۲۸﴾

آفرينش و برانگيختن شما [در نزد ما] جز مانند [آفرينش] يك تن نيست كه خدا شنواى بيناست (۲۸)

                                               سر آغاز گفتار نام خداست

                                           که رحمتگر و مهربان خلق راست

بلی خلقت جملگی بشـــر                                                             بود سهل چون خلقت یک نفر

که باشد نیوشنده پروردگار                                                             بصیرست در کار خود کردگــار

ترجمه شعری از امید مجد

 


برچسب‌ها: سوره لقمان








                                               بسم الله الرحمن الرحیم

وَلَوْ أَنَّمَا فِي الْأَرْضِ مِن شَجَرَةٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ يَمُدُّهُ مِن بَعْدِهِ سَبْعَةُ أَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ كَلِمَاتُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ﴿۲۷﴾

و اگر آن چه درخت در زمين است قلم باشد و دريا را هفت درياى ديگر به يارى آيد سخنان خدا پايان نپذيرد قطعا خداست كه شكست‏ناپذير حكيم است (۲۷)

                                               سر آغاز گفتار نام خداست

                                            که رحمتگر و مهربان خلق راست

اگر هر درختـی بگردد قـــلــــم                                                        مرکب شود آب این هفت یم

چو خواهد ز یزدان نویسد کلام                                                        نگارش بماند همی ناتمـــام

عزیز و حکیم است حقا خـــــدا                                                        ورا اقتدارست بــی انتهـــــا

ترجمه شعری از امید مجد

 


برچسب‌ها: سوره لقمان








                  بسم الله الرحمن الرحیم

لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ ﴿۲۶﴾

 آنچه در آسمانها و زمين است از آن خداست در حقيقت‏خدا همان بى‏نياز ستوده[صفات] است (۲۶)

                                            سر اغاز گفتار نام خداست

                                          که رحمتگر و مهربان خلق راست

زمین و سماوات از آن اوسـت                                                  همه ملک او و به فرمان اوست

پسندیده اوصاف یکتا خداست                                                  غنی از جهان ذات آن کبریاست    

                                        ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: سوره لقمان








                                         بسم الله الرحمن الرحیم

وَلَئِن سَأَلْتَهُم مَّنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿۲۵﴾

و اگر از آنها بپرسى چه كسى آسمانها و زمين را آفريده است مسلما خواهند گفت‏خدا بگو ستايش از آن خداست ولى بيشترشان نمى‏دانند (۲۵)

                                             سر آغاز گفتار نام خداست

                                          که رحمتگر و مهربان خلق راست

ازآنها چو پرسی چه کس آفرید                                                  زمین و سماوات چون شد پدیــد؟

بگویند حقا که یکتــا خـــــداست                                                  بگو پس پرستش خدا را سزاست

ولی خیل کفــــار دل مـــرده اند                                                   کجا سوی دانش رهـــی برده اند

ترجمه شعری از امید مجد

 


برچسب‌ها: سوره لقمان








          بسم الله الرحمن الرحیم

نُمَتِّعُهُمْ قَلِيلًا ثُمَّ نَضْطَرُّهُمْ إِلَى عَذَابٍ غَلِيظٍ ﴿۲۴﴾

    

[ما] آنان را اندكى برخوردار مى‏سازيم سپس ايشان را در عذابى پر فشار درمانده مى‏كنيم (۲۴)

                                              سرآغاز گفتار نام خداست

                                          که رحمتگر و مهربان خلق راست

به کفار مدت زمانی خــــــــدا                                                       ببخشد ز لذات دارالفــــنـــا

پس آنگه بر ایشان براند عذاب                                                      بیفتند از سختی آن به تاب

ترجمه شعری از امید مجد

 


برچسب‌ها: سوره لقمان








                                       بسم الله الرحمن الرحیم

وَمَن كَفَرَ فَلَا يَحْزُنكَ كُفْرُهُ إِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ فَنُنَبِّئُهُم بِمَا عَمِلُوا إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ﴿۲۳﴾

و هر كس كفر ورزد نبايد كفر او تو را غمگين گرداند بازگشتشان به سوى ماست و به [حقيقت] آنچه كرده‏اند

 آگاهشان خواهيم كرد در حقيقت‏خدا به راز دلها داناست (۲۳)

                                               سر آغاز گفتار نام خداست

                                           که رحمتگر و مهربان خلق راست

چو ورزد کسی کفــر انــدُه مبــر                                              که بر سوی مــا بـــاز گـــردد دگــــر

بسازیمش آگـاه خود مو به مو                                              ز هر خوب و زشتی که کردست او

علیم است حقا به ذات الصدور                                              همه رازهــــا را بـدانــد به نــــــــور

ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: سوره لقمان








                                               بسم الله الرحمن الرحیم

وَمَن يُسْلِمْ وَجْهَهُ إِلَى اللَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى وَإِلَى اللَّهِ عَاقِبَةُ الْأُمُورِ ﴿۲۲﴾

و هر كس خود را در حالى كه نيكوكار باشد تسليم خدا كند قطعا در ريسمان استوارترى چنگ درزده و فرجام كارها به سوى خداست (۲۲)

                                            سر آغاز گفتار نام خداست

                                        که رحمتگر و مهربان خلق راست

هر آنکس که روی تسلیم بــرد                                                زجام نکـوئی شــرابی بخــــورد

زده دست بر رشته ای استـوار                                                که همواره دارد ثبـــات و قـــرار

که پایان دنیا به سوی خداست                                               خدائی که بر کردگاری سزاست

ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: سوره لقمان








بسم الله الرحمن الرحیم

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا مَا أَنزَلَ اللَّهُ قَالُوا بَلْ نَتَّبِعُ مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ آبَاءنَا أَوَلَوْ كَانَ الشَّيْطَانُ يَدْعُوهُمْ إِلَى عَذَابِ السَّعِيرِ ﴿۲۱﴾

 و چون به آنان گفته شود آنچه را كه خدا نازل كرده پيروى كنيد مى‏گويند [نه] بلكه آنچه كه پدرانمان را بر آن يافته‏ايم پيروى مى‏كنيم آيا هر چند شيطان آنان را به سوى عذاب سوزان فرا خواند (۲۱)

                                           سر آغاز گفتار نام خداست

                                         که رحمتگر و مهربان خلق راست

به این مردمان گر بیاید خطاب                                                     اطاعــــت نمایید از آن کتــــاب

که بهر هدایت خدا داده است                                                     شما را در آن نور بنهاده است

بگویند راهی بود راه راســـــت                                                      که راه نیاکان و اجداد ماست

اگر اهرمن کایزد او را بـــرانـــد                                                      پدرهایتان را بر آتش بخـــوانـد

دگر بــاره آیا از اجـــــدادتــــان                                                      اطاعت نمایید؟بد بــــادتـــــان

  ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: سوره لقمان








بسم الله الرحمن الرحیم

أَلَمْ تَرَوْا أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَكُم مَّا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَأَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظَاهِرَةً وَبَاطِنَةً وَمِنَ النَّاسِ مَن يُجَادِلُ فِي اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَلَا هُدًى وَلَا كِتَابٍ مُّنِيرٍ ﴿۲۰﴾

آيا ندانسته‏ايد كه خدا آنچه را كه در آسمانها و آنچه را كه در زمين است مسخر شما ساخته و نعمتهاى ظاهر و باطن خود را بر شما تمام كرده است و برخى از مردم در باره خدا بى[آنكه] دانش و رهنمود و كتابى روشن [داشته باشند] به مجادله برمى‏خيزند (۲۰)

                                            سر آغاز گفتار نام خداست

                                         که رحمتگر و مهربان خلق راست

نبینید تسخیر کرده خـــــــدا                                                      زمین و سماوات بهر شمــــــــا

بسی نعمت آشکار و نهــان                                                      شما را بدادست رب جهــــــان

گروهی ز افراد جاهل مـــآب                                                     که هستند غافل ز روشن کتاب

جدل می نمایند در دین حق                                                      که گمراه هستند بر این نسق

ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: سوره لقمان








                               بسم الله الرحمن الرحیم

وَاقْصِدْ فِي مَشْيِكَ وَاغْضُضْ مِن صَوْتِكَ إِنَّ أَنكَرَ الْأَصْوَاتِ لَصَوْتُ الْحَمِيرِ ﴿۱۹﴾

و در راه‏رفتن خود ميانه‏رو باش و صدايت را آهسته‏ساز كه بدترين آوازها بانگ خران است (۱۹)

                                            سرآغاز گفتار نام خداست

                                        که رحمتگر و مهربان خلق راست

میانه روی کن به رفتار خویش                                                   رهی معتدل را تو می گیر پیش

سخن گوی آرام، بانکی مــدار                                                   بود بدترین صوت،صوت حــمـــــار

ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: سوره لقمان








بسم الله الرحمن الرحیم

وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحًا إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ ﴿۱۸﴾

 و از مردم [به نخوت] رخ برمتاب و در زمين خرامان راه مرو كه خدا خودپسند لافزن را دوست نمى‏دارد (۱۸)

                                                   سر آغاز گفتار نام خداست

که رحمتگر و مهربان خلق راست

به کبر و به ناز از کسی رو متاب                                                  مـــزن گـــام روی زمین با عـــــتاب

ندارد ورا دوست یکـــتا خــــــــدا                                                  کسی را که باشد به دل خودستا

                                                ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: سوره لقمان