منوی اصلی
مطالب پیشین
موضوعات وبلاگ
برچسب‌ها
تدبر در قرآن
آیه قرآن
لینک دوستان
پیوندهای روزانه
دانشنامه سوره ها
سوره قرآن
درباره

سر آغاز گفتار نام خداست که رحمتگر مهربان خلق راست
خدایا گواهی دهم کاین کتاب بر احمد فرستاده ای بر صواب
سخن های پاک تو را زین سبب پیمبر براندست بر روی لب
هدایت کن جمله زندگان طنابیست بین تو و بندگان
خدایا به تو روی آورده ام کتاب تو را نیز گسترده ام
نگاه مرا بر خطوط کتاب عبادت شمار و بدانش ثواب
ز نورش بیفروز اندیشه ام شود پند از گفته ات پیشه ام
ز من داغ گردنکشی دور کن به تایید طاعات منصور کن
چو خوانم مزن مهر غفلت به گوش دل و دیده ام را حجابی مپوش
اگر خواندنم از تفکر تهیست سزاوار شان خدائیت نیست
چنان کن که جانم شود هوشیار ببندم فرامین آن را بکار
مبادا کنم غافلانه نگاه شود خواندنم ،خواندنی بس تباه
رئوف و رحیمی سزاوار تست که دستم بگیری به راه درست

آرشیو مطالب
لوگوی دوستان
ابزار و قالب وبلاگ
کاربردی
تاریخ روز ساعت فلش مذهبی اوقات شرعی

                                      سر آغاز گفتار نام خداست  

                         که رحمتگر ومهربان خلق راست

ستایش    بود    ویژه    کردگار                                 که   بر  عالمین  است  پروردگار

که بخشنده و مهربان است نیز                                 بود  صاحب  عرصه ی   رستخیز

تو  را  می پرستیم تنها  و  بس                                  نداریم  یاور  به  غیر  از  تو  کس

بشو  هادی  ما  به  راه  درست                                 ره  آنکه  منعم  ز  نعمات توست

نه آنان که خشمت بر ایشان رواست                           نه آنها که هستند گمره ز راست

ترجمه شعری: امید مجد    










                                           سر آغاز گفتار نام خداست

                                          که رحمتگر و مهربان خلق راست

کتابی  که  اینک   فرستاده ایم                                              به حق ای محمد (ص) تو را داده ایم

که بر آن کتب نیز  کآمد  ز  پیش                                             گواهی  ببخشد  به  تصدیق  خویش

ز  پیشین کتب  نیز  کاملترست                                              بر آن  هر که  زد  چنگ ز آتش برست

پس  اکنون  تو با  آنچه ایزد  بداد                                             بکن   حکم   در  بین  آنان  ، به   داد

از  اهوائ    این    مردم     نابکار                                             اطاعت    مکن    هیچ    در    روزگار

مبادا  که  حق  را  گذاری   زمین                                             چو   آنها  بخواهند   از   تو     چنین

که  بر   هر  شریعت   بطور   جدا                                             کتاب   و   طریقت   رسید   از   خدا

اگر  میل  می داشت   رب   وجود                                             تمام     امم    را    یکی  می نمود

ولیکن    نفرمود     رب       جهان                                              که  اینسان  شما را  کند  امتحان

پس اکنون  بگیرید  سبقت  ز  غیر                                              در  اعمال   نیکو    و   کردار   خیر

که جون طی شودبرشماسرگذشت                                            نمایید    سوی    خدا     بازگشت

کند    آگه      آن     روز      پروردگار                                             شما  را  ز  فرجام    آن    زشتکار

ز چیزی  که  در   آن  بسی  اختلاف                                             نمودید   با     دشمنی  و   خلاف

ترجمه شعری از امید مجد










                                         سرآغاز گفتار نام خداست

                                      که رحمتگر و مهربان خلق راست

خدائی  که  او مشرقین  آفرید                                          همین سان دو مغرب از اوشدپدید

کدامین   نعم    را  ز   پروردگار                                         دروغین    بخوانید     اندر     شما

دو  دریا بیامیخت  ایزد  به  هم                                         به  هم  اندر آمیخت یزدان  دو  یم

یکی  برزخ  آن بین  دارد   وجود                                        که  باشد عیان هر یکی  را  حدود

کنون  بر چه  نعمت زیزدان حی                                        ره  کذب  و   انکار   سازید    طی

خود از آن دو دریا به لطفی فزون                                       برآورد    مرجان    و    لولو    برون

پس  اینک  چه  انکار   آیا    شما                                      برانید   بر    لطف   یکتا       خدا

خدا  راست کشتی همانند   کوه                                      شناور  به بحرند  بس  با  شکوه

کدامین   نعم     را    ز     پروردگار                                     نمایید     انکار      در       روزگار

هر آنکس که روی زمین پا بجاست                                    سر انجام  او نیستی  و  فناست

خداوند   با   مجد   صاحب    جلال                                    بود  زنده    هرگز     نیابد    زوال

   ترجمه شعری از امید مجد                                        










                                               سر آغاز گفتار نام خداست

                                            که رحمتگر و مهربان خلق راست

شروع سخن طا و سین است و میم                                        که رمزیست از  سوی  رب  حکیم

که    قرآن    بود    آیه هایی    عیان                                         ز   روشن   کتاب   خدای    جهان

پیمبر   تو   ای   مرد   یزدان  پرست                                          دهی جان خود  را ز غصه ز دست

از  این  غم  که  مردم  به روز شمار                                          نیارند    ایمان     و    بر     کردگار

مخور  غم  چو  خواهد خدای جهان                                          کند   قهر   نازل  ز  هفت   آسمان

که   گردن  به   ایمان   یزدان   نهند                                         ((صلای عبادت به حق سر دهند))

ترجمه شعری از امید مجد










                                        سرآغاز گفتار نام خداست

                                     که رحمتگر و مهربان خلق راست

بدانید تا ارض و  هفت آسمان                                            بود   لشکر  کردگار    جهان

حکیم   است  در  خود  کردگار                                            ورا  هست  بی انتها  اقتدار

کسی همچو تو با صفات کمال                                           به  عالم  فرستاد  رب  جلال

که شاهدبرامت شوی بی نظیر                                           بگردی بر ایشان بشیر و نذیر

بیارید    ایمان     به    پروردگار                                            تو  و   سایر   قوم    پرهیزکار

نمایید    یاری     دین      خدا                                             به   عزت   بخوانید   باری  ورا

خدا  را  پرستید  در  هر  مقام                                             نمائید تسبیح وی صبح و شام

ترجمه شعری از امید مجد










                                        سرآغاز گفتار نام خداست

 

                                   که رحمتگر و مهربان خلق راست

چه  پاداش  نیکو  دهد  کردگار                                         به   مومن   منشهای    پرهیزکار

که  آمرزش حق و رزق بهشت                                         بود خاص آن مردم خوش سرشت

کسانی که کردند سعی وطلب                                        که    نابود    سازند    آیات    رب

مگر کز تلاشی که اینسان برند                                        رسول   خدا    را   به  عجز  آورند

بر آنها عذابیست سخت و الیم                                        بخواهند    افتاد     اندر    جحیم

ترجمه شعری از امید مجد










                                         سر آغاز گفتار نام خداست

                                      که رحمتگر و مهربان خلق راست

ز   قرآن  خود  آنچه   یکتا   خدا                                       به  وحیش  ترا  گفت  ای مصطفی

کلامیست برحق که آورده است                                      که تصدیق پیشین کتب کرده است

چو   بر  بندگانست   ایزد   خبیر                                      بر   آن  چه   نمایند    باشد   بصیر

ترجمه شعری از امید مجد










                                           سر آغاز گفتار نام خداست

                                       که رحمتگر و مهربان خلق راست

اگر   هم  دورویان   برای    غزا                                         بگردیده   بودند     یار      شما

به   غیر  از  خیانت  نکردند کار                                         بکردند   حیله    برون  از  شمار

هرآن سعی کاندر توان داشتند                                         گیاهی  ز  نیرنگ   می کاشتند

بکردند  بس  فتنه ها  جستجو                                          که هستند بد طینت و زشتخو

بدانید  جاسوس هایی   کنون                                            میان  شمایند  از  خصم  دون

ز  کردار  آن  مردم  دون  پست                                            خداوند گیتی بسی آگه است

ترجمه شعری از امید مجد                 










                                        سر آغاز گفتار نام خداست

                                      که رحمتگر و مهربان خلق راست

از  این روی از موطن  خویشتن                                            بکردند   ترک  و  جلا   وطن

که با  کردگار  و  رسولش مدام                                             خصومت نمودند با فکر خام

کسانی که خواهندبارب خویش                                            ره دشمنی را بگیرند  پیش

بدانند  این  نکته   را   تا    خدا                                             شدید العقاب است روز جزا

ترجمه شعری از امید مجد










                                             سر آغاز گفتار نام خداست

                                           که رحمتگر و مهربان خلق راست

کسانی  که  کردند  انفاق  مال                                                 بجستند  خشنودی     ذوالجلال

به قلبی سراسر  پر  از  اعتماد                                                  دل   از  لطف   الله   دارند   شاد

چو باغیست برتپه ای بس بلند                                                  که  از  هیج   آفت   نیابد    گزند

چو    باران   بسیار    آید   فرود                                                  دوچندان شودحاصلش زآنچه بود

اگر   هم   نبارید   باران     زیاد                                                   ز  بارانی  اندک  شود  نیز  شاد

خدا هست بر  کار خوبان  بصیر                                                   بداند   چه   دارند   اندر    ضمیر

ترجمه شعری از امید مجد










                                   سر آغاز گفتار نام خداست

                                که رحمتگر و مهربان خلق راست

بخوانید در هر زمانی صلات                                    ببخشید بر بینوایان زکات

به همراه مردان ایزدشناس                                     بدارید حق را ثنا و سپاس

ترجمه شعری از امید مجد










                                          سر آغاز گفتار نام خداست

                                       که رحمتگر و مهربان خلق راست

بزودی    زمانش     بیاید   فرا                                            که  جاری  شود  امر   یکتا   خدا

نورزید   تعجیل  هرگز  در    آن                                            چو وقتش شود ، حکم گردد روان

همانا    منزه     بود      کردگار                                            که  وی  را  شریکی  بود  در کنار

که روح و ملائک به امرخداست                                            فرستدسوی بندگانی که خواست

بشر  را  بترساند  آن  رب نیک                                            از  اینکه  بخوانند  بهرش   شریک

بجز  من  خدایی  ندارد   وجود                                            بترسید  و   آرید  بر  من    سجود

خدا  آسمان  و   زمین     آفرید                                            بحق  حکمتی  هست  درآن پدید

منزه  بود  زین  صفت    کردگار                                            که  باشد  شریکی  ورا   در   کنار

ترجمه شعری از امید مجد










                                        سر آغاز گفتار نام خداست

                                      که رحمتگر و مهربان خلق راست

خدا  آدمی  را به روز نخست                                                   ز  یک نطفه ی آب کردی  درست

ولی آدمی تن به عصیان بداد                                                   بنای   عمل    بر   خصومت  نهاد

بفرموده  خلقت  برای   شما                                                    همه   چارپایان     یگانه      خدا

که  از  پشم  آنان ببینید نفع                                                    ز خود گرم  و سردی  نمایید  دفع

بسی منفعت ها از آنان برید                                                    هم از گوشت جانشان می خورید

ترجمه شعری از امید مجد










                                        سر آغاز گفتار نام خداست

 

                                     که رحمتگر و مهربان خلق راست

قسم  باد  بر  نون  و  آنگه  قلم                                        به هر چه که با آن نویسند هم

که  از  لطف  و  از  رحمت  کبریا                                       گرفتی  تو  عقلی  تمام ا ز خدا

((ترا هست عقلی تمام و کمال))                                     نه دیوانه ای تو ،نه شوریده حال

تو  را  هست  پاداش بی منتی                                      که   بسیار  شایسته ی   عزتی

ترا  سیرت  و  خلق  کامل  بود                                       کمالات    بسیار     حاصل    بود

تو  و  دشمنانت   ببینید    زود                                       کدامینتان    سخت   دیوانه   بود

خداوند  ،    بهتر    بداند    نکو                                       چه  کس گشته گمراه  از  راه  او

بداند هدایت چه کس یافته است                                   به   راه    خداوند      بشتافتست

ترجمه شعری از امید مجد










                                          سر آغاز گفتار نام خداست

                                      که رحمتگر و مهربان خلق راست

هر آن  کس  ز  پیغمبر  و کردگار                                          اطاعت  نماید شود  راستکار

دو چندان خدا اجر بر وی نوشت                                         بر او رزق نیکو دهد در بهشت

ترجمه شعری از امید مجد










                                            سر آغاز گفتار نام خداست

 

                                        که رحمتگر و مهربان خلق راست

جهان آفرین   را  ستایش  کنید                                             که هفت آسمان و زمین آفرید

که  تاریکی  و  نور  را  در  وجود                                             خداوند    یکتا    مقرر    نمود

ولی   کافران   باز  شرک   آورند                                             از  آیین    تکفیر   فرمان  برند

بلی هست یزدان همان رب پاک                                           که  او  آفریده  شما  را ز  خاک

سپس داد دستور مرگ  و  اجل                                             که  پیش  خدا هست علم ازل

اجل راست ،معلوم وقت و زمان                                             همه  ثبت  پیش  خدای   جهان

ندارد  در  آن   ذات   تردید  راه                                               ((مجویید   هرگز   طریق    گناه))

خدا هست در هر زمان و مکان                                              چه روی زمین و چه هفت آسمان

بداند    عمل هایتان     کردگار                                                نهان   باشد   آن  کار  یا آ شکار

بداند چه  چیزی بدست  آورید                                                 چه مقدار  فرمان ز حق می برید

ترجمه شعری از امید مجد










                                              سر آغاز گفتار نام خداست

 

                                          که رحمتگر و مهربان خلق راست

الف لام میم است  آغاز  کار                                                           که  رمزیست  از جانب  پروردگار

چنین  است  آیات  رب  کریم                                                          بگفتست در  این  کتاب   عظیم

هدایت کند نیکوان را به راست                                                       که خود رحمتی از یگانه خداست

کسانی که خوانند دائم  صلات                                                       ادا    می نمایند     وجه    زکات

که هستند مومن به یزدان و دین                                                    بر   آنها  معادست  امری    یقین

زالطاف یزدان که اینگونه خواست                                                   هدایت   بگشتند  بر   راه  راست

که هستند این مردمان رستگار                                                     چه  در  این  سرا  و  چه  دارالقرار

کسی کو کند جمع باطل کلام                                                      احادیث    مجعول   ،  گفتار   خام

که  تا  خلق  را  از  ره  کردگار                                                      کند    گمره    و   باز  دارد   ز   کار

تمسخر نمایند  قرآن  و   دین                                                       بر آنان  عذابیست سخت و مهین

چو خوانده شود بر وی آیات ما                                                     چنان     با     تکبر     نماید     ابا

تو گوئی که نشنیده آن را بگوش                                                و یا این که گوئی کرست از دو گوش

خبرها ده او را به قعر جحیم                                                        که    آنجا     ببیند   عذابی   الیم

همه  مومنان  به   پروردگار                                                        که   صالح   بگشتند   و   پرهیزکار

نشیمن گزینند اندر بهشت                                                   بر آنها چه نیکو نیکوست این سرنوشت

در  آن جاودانند خود تا  ابد                                                        که    این    قول    الله   حتمی  بود

حکیم است و آگاه پروردگار                                                        ورا    هست      بی انتها      اقتدار

ترجمه شعری از امید مجد










                                     سرآغاز گفتار نام خداست

                                که رحمتگر و مهربان خلق راست

که این مردمان نیز با رهـبران                                              به دوزخ بیفتند خــــود جــــــاودان

رئیســان گشایند آنگه زبـــان                                              بر ایشان بسی وای باد این زمان

بیفتند در آتش این سخت روز                                              فروزان بگردند از فــــرط ســــــــوز

به پاسخ برآرند آنگــــه نـــــدا                                              که امروز بــــدتر بــود بـــر شمــــا

که خود پیشگامان آتـشگهید                                               به بد منزلی بــــار خود می نهید

به یزدان بگویند ای کردگـــــار                                               کسی را که بنمود این گونه کـار

که برمافراهم بکرد این عقاب                                               در آتش فـــزونتر کن او را عــذاب

ترجمه شعری از امید مجد                              










                                          سرآغاز گفتار نام خداست

                                      که رحمتگر و مهربان خلق راست

بر افراد سرکش به دارالبـقــــا                                                     بود بدترین جـایگـــاه و ســــرا

بدوزخ در افـــتند از گــــــرد راه                                                    چه بد جایگاهیست آن جایگاه

چنین است و باید که قوم لئیم                                                    چشند آب غسان و آب حمیم

بخواهند دیدن به قعـــر سقـــر                                                    بسی گونه گون رنجهایی دگر

ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: دوزخ, جهنم








                                              سرآغاز گفتار نام خداست  

                                          که رحمتگر و مهربان خلق راست

کتـــابیــست قــــرآن مبـارک نهـــاد                                                  که بــرتـــو بدادیم ای مــــرد راد

که در آیـــــه هایش تـعـقـــــل کنند                                                  به هوش و به دانش تأمل کنند

هر آنکس که او هست صاحب خرد                                                  بسی پــــند وانـــدرز از آن بـــرد

ترجمه شعری از امید مجد

 

 










                                               سرآغاز گفتار نام خداست

                                          که رحمتگر و مهربان خلق راست

 که اندر زمین نیز هفت آسمـــان                                                   هر آن چــیز پیــــداست مابین آن

به بازیچــه چیزی خـــدا نــآفـــرید                                                   نه بیـهــوده بنمــود آن را پـــدیــــد

ولی کافران راست اینگونه ظــــن                                                   که بی پایه است این بنای سخن

پس ای وای بادا بر ایشان ، ز نار                                                    که در آتــــش افتند روز شمــــــار

ترجمه شعری از امید مجد










                                          سرآغاز گفتار نام خداست

                                      که رحمتگر و مهربان خلق راست

بجز کــذب پیغمبران در عمـــل                                                    نبودند در فکــــــر دیگــــر امــــــل

از اینروی واجب بگشتی عقاب                                                   که یـزدان بر آنان فرستد عــــذاب

نباشند در انتظــــاری جــــز آن                                                    که ناگه رسد صیحه ای ز آسمان

بمیرند آنسان که هرگــز دگــر                                                     به دنیــا نگردند بـــاز از ســـفـــــر

ترجمه شعری از امید مجد










                                                سرآغاز گفتار نام خداست

                                          که رحمتگر و مهربان خلق راست

کزین پیش هم ملت نوح و عاد                                                      چو فرعون آن طاغی بد نـهاد

بکردند تکـــذیــــب پیغمبــــران                                                       دروغین بخواندند آن رهبــــران

هم اقوام لوط و شعیب و ثمود                                                      که تکذیب کردند آن کان جــود

چه بسیار بودند صاحب سپاه                                                      ولی جمله گشتند پست و تباه

ترجمه شعری از امید مجد










                                                سرآغاز گفتار نام خداست

                                           که رحمتگر و مهربان خلق راست

مگر گنـج رحمـــــات پـــــروردگـــار                                                     که در اوج قـــــدرت بود و اقــتــدار

بود نزد این مـــردم«بدگـــمــــان»؟                                                    که  بر هر که خواهند بخشند آن؟

مگر ملک هفت آسمــان و زمـــین                                                     هر آن چه در آنها شناسی یقین

بود در یَـــــدِ قـــــدرت کـــــافــران؟                                                    مگر هست در دست این منکران؟

کنون گـــر چنین هست بـــالا روند                                                    به خود اتکـــا کرده راهـــی شوند

همانا که مغلوب هست این سپاه                                                    بجــز ذل و خفت بر آن نیست راه

ترجمه شعری از امید مجد










                                                     سرآغاز گفتار نام خداست

                                               که رحمتگر و مهربان خلق راست

هر آنچه محـــمد (ص) کند ادعــــــا                                                    ز دیگر اُمـــم کـی شنیدیم مـــــا

ز ترسائیان نیز ای مـــــــرد هـــــوش                                                    چنین گفته هایی نیامد به گـوش

که اینگــــونه گفتـــــار و این ادعــــــا                                                    دروغین بود ، نیست جـز افتــــرا

]چسان شد که که ما بین قوم عرب                                                     به احمد رسیدست قـرآن ز رب؟

که این کـــافرانند در شـــک و ریــــب                                                     ز قرآن که بر وحـــی آمد ز غیب

کجا؟ کی؟ چشیدند طــــعم عـــذاب                                                     هنـوزند دور از زمـــان عقــــــاب

ترجمه شعری از امید مجد

 

 










                                           سرآغاز گفتار نام خداست

                                       که رحمتگر ومهربان خلق راست

تعجب نمودند کـــــز سوی رب                                                    رسولی بیامد ز نســـل عــــرب

بگفتند آن کــــــافـران عـــــدو                                                     که او ساحری هست ناراستگو

بکردست فــــوج خـــــدایان ما                                                    همه منحصر بر یگــــانه خــــــدا

عجب باشد این کار آری عجب                                                    چگــــونه پرستیم یکـتـــــای رب

گروهی از آن جمع را رای شد                                                    بپوئید بر مسلک و راه خــــــــود

خدایان پرستید ثـــابت مــــرام                                                    در این کار باشد مرادی تمــــام

ترجمه شعری از امید مجد










                                         سرآغاز گفتار نام خداست

                                     که رحمتگر و مهربان خلق راست

بود حرف صــــاد ابتدای کلام                                                    که رمزیست بنهفته در این پیام

به قرآن ذی الذکر سوگند باد                                                    که پند فراوان بدین خــــلق داد

ولی کافران سرکشانه مدام                                                     عداوت نمایند با حـق تمــــــام

بسی قــوم بودند زین پیشتر                                                     بمیراند یــزدانشان سر به سر

بکردند فــریاد وقت عـــــذاب                                                      بجستند راه فــرار از عقــــــاب

ترجمه شعری از امید مجد










                                         سرآغاز گفتار نام خداست

                                     که رحمتگر و مهربان خلق راست

بجز نوح و اهلش همه اهل خاک                                              نمودیم در کــــام دریــــا هلاک

خود از پیروانش یکی بُد خلــــیـل                                              که کردی اطاعت ز نـــوح جلیل

بر او قلب پاکی خـــــداونـد ، داد                                              رسـالت بــدو داد انــــدر بــــلاد

بفرمــود بر امـــــــت و بر پـــــــدر                                              چه را می پرستید آیا مــگــــــر؟

چرا جای یکتـــا خــــــــدای ودود                                              به بتهـــا نمایید اینک سجـــــود

در این حال آیا به آن ذوالجــــلال                                              چه دارید اندیشه ای و خیــــال

نگه کرد ناگاه سوی نـــجـــــــوم                                              بفرمود بر مـــردم مـــرز و بـــــوم

بگفتا که بیمـــــــار هستم کنون                                              نشاید که بر جشن آیم بــــــرون

چو قومش کشیدند دامـان از او                                              به بتخــانه آنگــــــاه بنهـــــــاد رو

ز بتــهــــا بپرسید آیا شــمــــــا                                               تنـــــاول توانید از ایـــن غـــــــذا؟

چرا پس نگویید هرگــز کـــــلام                                                ندارید چون زندگـان اهــتمــــــام

سپس برگرفت او تبر را بدست                                                تمام بتـــان را یکایک شکــــست

بگشتند آگـــــاه زین کـــــــار او                                                شتـــابــــان به سویش نهادند رو

خلیل نبـــی این سخن را بگفت                                               که باشم من از کارتان در شگفت

تراشیدچیزی به دستان خویش                                                ره طــــاعــــت او بگیرید پیـــــش

  همه چیزها و تمـــام شـمــــا                                                فقط آفــریدست یکتـــــا خـــــــدا

هرآنچه بیاورد گفــت و دلیـــــل                                                 نه آن را شنیدند قــــــوم ذلیـــل

بگفتند بــایست او را به نـــــــار                                                بسوزاند ، در رهگــــذار آشکــــار

گرفتند تصمیم مکـــر و ستــــم                                                 خـــداونـــد نـــابودشان کرد هم

بگفتا به سوی خــــدا می روم                                                 همانا که از او هـــدایت شــــوم

ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: داستان حضرت ابراهیم








                                    سرآغاز گفتار نام خداست

                                 که رحمتگر و مهربان خلق راست

چو خود نوح بگشاد دست دعا                                            چه نیکو اجابت نمودش خــــــدا

ورا با همه اهل بیتش رهـــاند                                              ز سیل بلائی که بر قـــــوم راند

بماندند باقی به روی زمـــــین                                               بگشتند اندر جهـان جــــانشین

در افـــــواه آینــدگان نـــــام او                                               نگهداشت یزدان چه خوب و نکو

تحیت بر او بین اهل جـــــهان                                               چنین است پاداش بر محسـنان

ترجمه شعری از امید مجد










                                        سرآغاز گفتار نام خداست

                                  که رحمتگر و مهربان خلق راست

چو گمراه دیدند اجداد خویش                                              همان راه و سیره گرفتند پیش

کزین پیش هم اکثر مردمـــان                                               کــنـــــاره گرفتند از راهمـــــان

بر آنها خــــداونــد آورد چـــند                                                رســــولانی از بهر اندرز و پنـد

ببین خیل کافر سرانجام کـار                                                بگشتند بر چه عــــذابی دچار

بجز پاکمــردان نیکــــو نهــــاد                                               که بودند مخلص به یــــزدان راد

ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: گمراهی