منوی اصلی
مطالب پیشین
موضوعات وبلاگ
برچسب‌ها
تدبر در قرآن
آیه قرآن
لینک دوستان
پیوندهای روزانه
دانشنامه سوره ها
سوره قرآن
درباره

سر آغاز گفتار نام خداست که رحمتگر مهربان خلق راست
خدایا گواهی دهم کاین کتاب بر احمد فرستاده ای بر صواب
سخن های پاک تو را زین سبب پیمبر براندست بر روی لب
هدایت کن جمله زندگان طنابیست بین تو و بندگان
خدایا به تو روی آورده ام کتاب تو را نیز گسترده ام
نگاه مرا بر خطوط کتاب عبادت شمار و بدانش ثواب
ز نورش بیفروز اندیشه ام شود پند از گفته ات پیشه ام
ز من داغ گردنکشی دور کن به تایید طاعات منصور کن
چو خوانم مزن مهر غفلت به گوش دل و دیده ام را حجابی مپوش
اگر خواندنم از تفکر تهیست سزاوار شان خدائیت نیست
چنان کن که جانم شود هوشیار ببندم فرامین آن را بکار
مبادا کنم غافلانه نگاه شود خواندنم ،خواندنی بس تباه
رئوف و رحیمی سزاوار تست که دستم بگیری به راه درست

آرشیو مطالب
لوگوی دوستان
ابزار و قالب وبلاگ
کاربردی
تاریخ روز ساعت فلش مذهبی اوقات شرعی

                                      سر آغاز گفتار نام خداست  

                         که رحمتگر ومهربان خلق راست

ستایش    بود    ویژه    کردگار                                 که   بر  عالمین  است  پروردگار

که بخشنده و مهربان است نیز                                 بود  صاحب  عرصه ی   رستخیز

تو  را  می پرستیم تنها  و  بس                                  نداریم  یاور  به  غیر  از  تو  کس

بشو  هادی  ما  به  راه  درست                                 ره  آنکه  منعم  ز  نعمات توست

نه آنان که خشمت بر ایشان رواست                           نه آنها که هستند گمره ز راست

ترجمه شعری: امید مجد    










وَإِذَا مَسَّ الْإِنسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهُ مُنِيبًا إِلَيْهِ ثُمَّ إِذَا خَوَّلَهُ نِعْمَةً مِّنْهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدْعُو إِلَيْهِ مِن قَبْلُ وَجَعَلَ لِلَّهِ أَندَادًا لِّيُضِلَّ عَن سَبِيلِهِ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيلًا إِنَّكَ مِنْ أَصْحَابِ النَّارِ

چون به آدمی گزندی برسد، به پروردگارش روی می آورد و او را می خواند، آنگاه چون به او نعمتی بخشد، همه آن دعاها را که پیش از این کرده بوداز یاد می برد و برای خدا همتایانی قرار می دهد تا مردم را از طریق او گمراه کنند بگو: اندکی از کفرت بهره مند شو، که تو از دوزخیان خواهی بود

                                              سرآغاز گفتار نام خداست

                                         که رحمتگر و مهربان خلق راست

هر آنگـــــاه آیـــد بــر انســان بلا                                                  برد دست توبه به سوی خــدا

اگر نعـمــــت او بگـــــردد زیــــــاد                                                  برد ایــزد خویشتن را ز یــــــاد

شـریکـــان بخـــوانـــد برای الـــــه                                                 کشد مردمان را به سوی گناه

تو ای مصطفی بر چنین کس بگو                                                  که کمتر از این کفر لـذت بجــو

از آن رو که آخر سر انجــــام کـار                                                  تو محسوب گردی ز یاران نـــار

ترجمه شعری از امید مجد

 










إِن تَكْفُرُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ عَنكُمْ وَلَا يَرْضَى لِعِبَادِهِ الْكُفْرَ وَإِن تَشْكُرُوا يَرْضَهُ لَكُمْ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى ثُمَّ إِلَى رَبِّكُم مَّرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ

اگر ناسپاسی کنید، خدا از شما بی نیاز است و ناسپاسی را برای بندگانش، نمی پسندد می پسندد که سپاسگزار باشید و هیچ کس بار گناه دیگری را بر دوش نمی کشد بازگشت همه شما نزد پروردگارتان است او شما را از کارهایی که می کرده اید آگاه می کند او به آنچه در دلها می گذرد آگاه است

                                          سرآغاز گفتار نام خداست

                                      که رحمتگر و مهربان خلق راست

اگر بر ره کفــــر پــــوئید بـــــــاز                                                 خدا باشد از جملگی بی نیاز

ولی کفـــــــر را ایــــزد راهــبـــر                                                نخواهد پسندد ز جنس بشــر

اگر شکــــــر یـــزدان بگوئید چند                                               شما را چنین کار افتد پسنـــد

که هرگز کسی بار دیگر کسی                                               نخواهد کشد،کم بود یا بسـی

هر آنچه که آمــد به دور بقــــــا                                               بود بازگشتش بســوی خـــــدا

کند بر شما آشکـــــارا عیـــــان                                               هرآن چیز کردید انــدر جهــــان

که او هست آگه بذات الصــدور                                                بداند همه چـیزها را به نـــــور

ترجمه شعری از امید مجد










خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍ وَاحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَأَنزَلَ لَكُم مِّنْ الْأَنْعَامِ ثَمَانِيَةَ أَزْوَاجٍ يَخْلُقُكُمْ فِي بُطُونِ أُمَّهَاتِكُمْ خَلْقًا مِن بَعْدِ خَلْقٍ فِي ظُلُمَاتٍ ثَلَاثٍ ذَلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ فَأَنَّى تُصْرَفُونَ

شما را از یک تن بیافرید و از آن یک تن زنش را آفرید و برایتان از، چارپایان هشت جفت بیافرید شما را در شکم مادرتان در چند مرحله در درون تاریکیهای سه گانه آفرینش بخشید این است خدای یکتا پروردگار شما فرمانروایی از آن اوست خدایی جز او نیست پس چگونه رویگردانتان می سازند ?

                                                سرآغاز گفتار نام خداست

                                           که رحمتگر و مهربان خلق راست

زحــــــــوّا و آدم خـــــداونــدگـــــــار                                                برآورد خـلقی چنین بی شمـــــار

بدادی از انعامتـــان هشت قــــسم                                               [که اینجا از آنها نبردست اســم]

شمـــا را ز ارحـــــام مـــــادر بــــداد                                                میان سه تــــاریکی اندر نهـــــاد

پس ازگونه گون حالهائی که داشت                                                شما را بدینگونه زیبــا نگــــاشت

بلی کردگــــار شما این خـــــداست                                                که سرتاسر گیتی از او بجاست

ز درگــــــاه او بر کجــــــا می رویــــد                                                خود از بارگاهش کجا می شوید

بجـــز او ندارد خــــــــدائی وجــــــود                                                خــدائی که او را بزیبد سجـــــود

ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: خلقت








خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ يُكَوِّرُ اللَّيْلَ عَلَى النَّهَارِ وَيُكَوِّرُ النَّهَارَ عَلَى اللَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى أَلَا هُوَ الْعَزِيزُ الْغَفَّارُ

آسمانها و زمین را به حق بیافرید شب را بر روز داخل می کند و روز را بر شب و آفتاب و ماه را رام گردانید و هر یک تا زمانی معین در حرکتند آگاه باش که اوست پیروزمند و آمرزنده

                                             سرآغاز گفتار نام خداست

                                        که رحمتگر و مهربان خلق راست

تمام سمــــــاوات و خـــاک زمیــــن                                                بحق آفـــریدست یــــزدان دیـــــن

شب و روز را حق فرا خوانده است                                                به هم هر یکی را بپوشانده است

به تسخیر آورد خورشید و مـــــــاه                                                 که در وقــت معلـــــوم پــــویند راه

بدانید ای بندگــــان ، کــــردگـــــار                                                  عزیــزست و غفــــار و با اقتــــدار

ترجمه شعری از امید مجد










[تصویر:  66567695720108466329.jpg]

لَوْ أَرَادَ اللَّهُ أَنْ يَتَّخِذَ وَلَدًا لَّاصْطَفَى مِمَّا يَخْلُقُ مَا يَشَاء سُبْحَانَهُ هُوَ اللَّهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

اگر خدا می خواست که برای خود فرزندی بر گیرد، از میان مخلوقات خود هر چه را که می خواست بر می گزید منزه است اوست خدای یکتای قهار

                                       

                                             سرآغاز گفتار نام خداست

                                      که رحمتگر و مهربان خلق راست

اگر خود همی خواست پروردگار                                               که فرزند بر خود کند اختیــار

بکرد انتخاب آن که را خواستی                                                ولی این بود مایه ی کاستی

منزه بود زین سخن کـــردگــــار                                               که قهار و یکتاست پروردگـــار

ترجمه شعری از امید مجد










                                    

أَلَا لِلَّهِ الدِّينُ الْخَالِصُ وَالَّذِينَ اتَّخَذُوا مِن دُونِهِ أَوْلِيَاء مَا نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَا إِلَى اللَّهِ زُلْفَى إِنَّ اللَّهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِي مَا هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي مَنْ هُوَ كَاذِبٌ كَفَّارٌ

 

آگاه باش که دین خالص از آن خداست و آنان که سوای او دیگری را به خدایی، گرفتند، گفتند: اینان را از آن رو می پرستیم تا وسیله نزدیکی ما به خدای یکتا شوند و خدا در آنچه اختلاف می کنند میانشان حکم خواهد کرد خدا آن را که دروغگو و ناسپاس باشد هدایت نمی کند

 

                                    سرآغاز گفتار نام خداست

                                 که رحمتگر و مهربان خلق راست

بدانید تا دین خالص که راست                                             همانا که تنها ز یکتا خداست

کسانی که بر خود گرفتند یـار                                              کسی را به جز ذات پروردگار

بگفتند بر این دلیـــل و سبــب                                               نمائیم اینک بتـان را طلـــــب

که ما را به درگاه پــروردگـــــار                                               مقـــــرب نمایند روز شمــــار

نباشد پذیرفته این عـــذر خام                                                به درگاه یــزدان والامـــقــام

در آنچه نمودند با هم خــــلاف                                               خدا حکم راند در آن اخـتلاف

هدایت نسازد کسی را که او                                                بود قدر نشناس و نا راستگو

ترجمه شعری از امید مجد










                                             

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

 به نام خدای بخشاینده مهربان

  تَنزِيلُ الْكِتَابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ

 نازل شدن این کتاب از جانب خدای پیروزمند حکیم است

  إِنَّا أَنزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللَّهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّينَ

 ما این کتاب را به، راستی بر تو نازل کردیم پس خدا را بپرست و دین خود برای او خالص گردان

                                                سرآغاز گفتار نام خداست

                                           که رحمتگر و مهربان خلق راست

فرود آمده این کتاب از خـــدا                                                              عزیز و حکیم است آن کبریــا

بحق بر تو آمد فرود این کتاب                                                             خداوند بر حق بکردت خطـاب

خدا را پرستش نما در طلــب                                                             تو خالص نما دین خود بهر رب

ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: قرآن








                                         سرآغاز گفتار نام خداست

                                       که رحمتگر و مهربان خلق راست

خدا گفت سوگند بادا به حـــــق                                                  بود راست گفتار من زین نسق

که من از تو و هر که کردت طلب                                                   کنم دوزخ خویش را لب به لب

به مردم بگو ای رســــول خـــــدا                                                   کجا اجر کردم طلب از شمــــا

که تنها به بـــرهان پـــروردگـــــار                                                    بگویم رسولم در این روزگـــــار

نبودست قـــــرآن جز انــدرز و پند                                                    که بر اهل عالم فتد سـودمند

پس از مرگ ای منکـران معــــــاد                                                    حقیقت شود فـاش ،گیرید یاد

ترجمه شعری از امید مجد










                                         سرآغاز گفتار نام خداست

                                   که رحمتگر و مهربان خلق راست

پس آنگاه شیطان تلبیس کـــار                                            به یکتا خدا گفت ای کـردگـــار

مرا مهلتی ده ببخشا ـحــیــات                                            که تا روز محشر نیابم وفــــات

خــــــدا گفت دادم تو را مهلتی                                            به معلوم وقت و عیــان مدتی

پس آنگاه شیطان زبان برگشود                                           که سوگند بر جاه و قدر تو باد

که گمراه سازم تمـــام بشـــــر                                           در اندازم ایشان به آیین شــــر

مگر بندگانی که مخلــص شوند                                           به اخـــلاص در راه تو ره رونـــد

ترجمه شعری از امید مجد                           


برچسب‌ها: ابلیس








                                        سرآغاز گفتار نام خداست

                                    که رحمتگر و مهربان خلق راست

بگفتا که من ز آدمی بـرتـــرم                                                  چسان سجده بر خــاک او آورم

کز آتش مرا جان بدادی و دل                                                  بشر را ز خاک آفـــریدی و گــــل

خـدایش بفرمود میرو بـــــرون                                                  که از درگهم رانده گشتی کنون

ترا لعنـــت من بود پــــایــــدار                                                   از امــــروز تا سخت روز شمــــار

ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: ابلیس








                                                سرآغاز گفتار نام خداست

                                            که رحمتگر و مهربان خلق راست

پس آنگاه یزدان به شیطـان بگفت                                                 چه نیکو نگر دُرّ گفتـــــار سفــــت

چه چیزی تـو را مــــانع کــــــار بود                                                 که هرگز نکردی بر انسان سجود

به دست توانای خود جان و جسم                                                 بدادم بشر را به نیکــوی قــــسم

تکـــــبر نمودی تو ای خــــــودپسند                                                  مگر رتبــــه ات بود چـندان بلنـــد

ترجمه شعری از امید مجد










                                     سرآغاز گفتار نام خداست

                                که رحمتگر و مهربان خلق راست

بیاد آر وقتی که پروردگــــار                                                به جمع مــــلائک بگفت آشکـــــــار

که می آفرینم بشر را ز گل                                                ببخشم بر او فکرت و جـــــان و دل

پس آنگاه او را بیـــــاراستم                                                 به نیکـــو ترین وجـــــه پیـــــراستم

دمیدم ز روح خودم انـــدر او                                                 از آن دم بود این همه های و هوی

بدانها بگفتم که پیش بشــر                                                به سجـــده گذارید بر خـــــاک سر

ملائک بکردند سجــده تمام                                                تــــوجــــــه نمــــودند بر آن پیـــــام

جز ابلیس مغرور کاو کبر کرد                                               شد از کـــــافــران و بگردید طـــــرد

ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: خلقت آدم, ابلیس








                                       سرآغاز گفتار نام خداست

                                   که رحمتگر و مهربان خلق راست

به مردم بگو ای پیمــبر که من                                               نباشم بجز منـــــذری در سخــن

نباشد خـــدائی بجز کبـــریــــا                                               که یکتا و قهــــار باشد خــــــــدا

خـداونـد غــفــــــار با اقتـــــدار                                               که یکتا و تنهاست آن کـردگـــــار

بود خــــالق آسمــــانها و ارض                                               هر آنچه در آن بین بودست فرض

بگو بس عظیمست حقا خــــبر                                               پیامی که از جنت است و سقــر

ولی از نیوشیدنش هر دمــــی                                               چرا روی تــابند این مـــــردمــــی

ملائک که در خلق جنش بشر                                               خصــومت بکردند با همــــدگــــــر

به من وحی بنمود یـزدان مــن                                               که آگه نبودم من از آن  سخــــن

مرا وحی نـآید ز رب مـــهیــــن                                                بجز اینکه باشم نـــذیــــری مبین

ترجمه شعری از امید مجد










                                             سرآغاز گفتار نام خداست

                                       که رحمتگر و مهربان خلق راست

بیـایند با یکــــدگــــــر در سخــــــن                                               همه اهل دوزخ «چه مرد و چه زن»

چه گشتست کــــز ما بگشتند دور                                               گروهی که خواندیمشان بس شرور

به خــنده بکــــردیمشان ریشخـــند                                                به رغــــمـــی که دادند بسیـار پند

به هر سوی ما روی خود می نهیم                                                نبینیم امـــــرورشــان در جـــحــــیم

که اینسان جــدلـها به روز شمــــار                                                بگـــوش آید آری ز یـــــــاران نـــــــار

ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: جهنم








                                     سرآغاز گفتار نام خداست

                                که رحمتگر و مهربان خلق راست

که این مردمان نیز با رهـبران                                              به دوزخ بیفتند خــــود جــــــاودان

رئیســان گشایند آنگه زبـــان                                              بر ایشان بسی وای باد این زمان

بیفتند در آتش این سخت روز                                              فروزان بگردند از فــــرط ســــــــوز

به پاسخ برآرند آنگــــه نـــــدا                                              که امروز بــــدتر بــود بـــر شمــــا

که خود پیشگامان آتـشگهید                                               به بد منزلی بــــار خود می نهید

به یزدان بگویند ای کردگـــــار                                               کسی را که بنمود این گونه کـار

که برمافراهم بکرد این عقاب                                               در آتش فـــزونتر کن او را عــذاب

ترجمه شعری از امید مجد                              










                                          سرآغاز گفتار نام خداست

                                      که رحمتگر و مهربان خلق راست

بر افراد سرکش به دارالبـقــــا                                                     بود بدترین جـایگـــاه و ســــرا

بدوزخ در افـــتند از گــــــرد راه                                                    چه بد جایگاهیست آن جایگاه

چنین است و باید که قوم لئیم                                                    چشند آب غسان و آب حمیم

بخواهند دیدن به قعـــر سقـــر                                                    بسی گونه گون رنجهایی دگر

ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: دوزخ, جهنم








                                              سرآغاز گفتار نام خداست  

                                          که رحمتگر و مهربان خلق راست

کتـــابیــست قــــرآن مبـارک نهـــاد                                                  که بــرتـــو بدادیم ای مــــرد راد

که در آیـــــه هایش تـعـقـــــل کنند                                                  به هوش و به دانش تأمل کنند

هر آنکس که او هست صاحب خرد                                                  بسی پــــند وانـــدرز از آن بـــرد

ترجمه شعری از امید مجد

 

 


برچسب‌ها: قرآن








                                               سرآغاز گفتار نام خداست

                                          که رحمتگر و مهربان خلق راست

 که اندر زمین نیز هفت آسمـــان                                                   هر آن چــیز پیــــداست مابین آن

به بازیچــه چیزی خـــدا نــآفـــرید                                                   نه بیـهــوده بنمــود آن را پـــدیــــد

ولی کافران راست اینگونه ظــــن                                                   که بی پایه است این بنای سخن

پس ای وای بادا بر ایشان ، ز نار                                                    که در آتــــش افتند روز شمــــــار

ترجمه شعری از امید مجد










                                          سرآغاز گفتار نام خداست

                                      که رحمتگر و مهربان خلق راست

بجز کــذب پیغمبران در عمـــل                                                    نبودند در فکــــــر دیگــــر امــــــل

از اینروی واجب بگشتی عقاب                                                   که یـزدان بر آنان فرستد عــــذاب

نباشند در انتظــــاری جــــز آن                                                    که ناگه رسد صیحه ای ز آسمان

بمیرند آنسان که هرگــز دگــر                                                     به دنیــا نگردند بـــاز از ســـفـــــر

ترجمه شعری از امید مجد










                                                سرآغاز گفتار نام خداست

                                          که رحمتگر و مهربان خلق راست

کزین پیش هم ملت نوح و عاد                                                      چو فرعون آن طاغی بد نـهاد

بکردند تکـــذیــــب پیغمبــــران                                                       دروغین بخواندند آن رهبــــران

هم اقوام لوط و شعیب و ثمود                                                      که تکذیب کردند آن کان جــود

چه بسیار بودند صاحب سپاه                                                      ولی جمله گشتند پست و تباه

ترجمه شعری از امید مجد










                                                سرآغاز گفتار نام خداست

                                           که رحمتگر و مهربان خلق راست

مگر گنـج رحمـــــات پـــــروردگـــار                                                     که در اوج قـــــدرت بود و اقــتــدار

بود نزد این مـــردم«بدگـــمــــان»؟                                                    که  بر هر که خواهند بخشند آن؟

مگر ملک هفت آسمــان و زمـــین                                                     هر آن چه در آنها شناسی یقین

بود در یَـــــدِ قـــــدرت کـــــافــران؟                                                    مگر هست در دست این منکران؟

کنون گـــر چنین هست بـــالا روند                                                    به خود اتکـــا کرده راهـــی شوند

همانا که مغلوب هست این سپاه                                                    بجــز ذل و خفت بر آن نیست راه

ترجمه شعری از امید مجد










                                                     سرآغاز گفتار نام خداست

                                               که رحمتگر و مهربان خلق راست

هر آنچه محـــمد (ص) کند ادعــــــا                                                    ز دیگر اُمـــم کـی شنیدیم مـــــا

ز ترسائیان نیز ای مـــــــرد هـــــوش                                                    چنین گفته هایی نیامد به گـوش

که اینگــــونه گفتـــــار و این ادعــــــا                                                    دروغین بود ، نیست جـز افتــــرا

]چسان شد که که ما بین قوم عرب                                                     به احمد رسیدست قـرآن ز رب؟

که این کـــافرانند در شـــک و ریــــب                                                     ز قرآن که بر وحـــی آمد ز غیب

کجا؟ کی؟ چشیدند طــــعم عـــذاب                                                     هنـوزند دور از زمـــان عقــــــاب

ترجمه شعری از امید مجد

 

 










                                           سرآغاز گفتار نام خداست

                                       که رحمتگر ومهربان خلق راست

تعجب نمودند کـــــز سوی رب                                                    رسولی بیامد ز نســـل عــــرب

بگفتند آن کــــــافـران عـــــدو                                                     که او ساحری هست ناراستگو

بکردست فــــوج خـــــدایان ما                                                    همه منحصر بر یگــــانه خــــــدا

عجب باشد این کار آری عجب                                                    چگــــونه پرستیم یکـتـــــای رب

گروهی از آن جمع را رای شد                                                    بپوئید بر مسلک و راه خــــــــود

خدایان پرستید ثـــابت مــــرام                                                    در این کار باشد مرادی تمــــام

ترجمه شعری از امید مجد










                                         سرآغاز گفتار نام خداست

                                     که رحمتگر و مهربان خلق راست

بود حرف صــــاد ابتدای کلام                                                    که رمزیست بنهفته در این پیام

به قرآن ذی الذکر سوگند باد                                                    که پند فراوان بدین خــــلق داد

ولی کافران سرکشانه مدام                                                     عداوت نمایند با حـق تمــــــام

بسی قــوم بودند زین پیشتر                                                     بمیراند یــزدانشان سر به سر

بکردند فــریاد وقت عـــــذاب                                                      بجستند راه فــرار از عقــــــاب

ترجمه شعری از امید مجد










                                         سرآغاز گفتار نام خداست

                                     که رحمتگر و مهربان خلق راست

بجز نوح و اهلش همه اهل خاک                                              نمودیم در کــــام دریــــا هلاک

خود از پیروانش یکی بُد خلــــیـل                                              که کردی اطاعت ز نـــوح جلیل

بر او قلب پاکی خـــــداونـد ، داد                                              رسـالت بــدو داد انــــدر بــــلاد

بفرمــود بر امـــــــت و بر پـــــــدر                                              چه را می پرستید آیا مــگــــــر؟

چرا جای یکتـــا خــــــــدای ودود                                              به بتهـــا نمایید اینک سجـــــود

در این حال آیا به آن ذوالجــــلال                                              چه دارید اندیشه ای و خیــــال

نگه کرد ناگاه سوی نـــجـــــــوم                                              بفرمود بر مـــردم مـــرز و بـــــوم

بگفتا که بیمـــــــار هستم کنون                                              نشاید که بر جشن آیم بــــــرون

چو قومش کشیدند دامـان از او                                              به بتخــانه آنگــــــاه بنهـــــــاد رو

ز بتــهــــا بپرسید آیا شــمــــــا                                               تنـــــاول توانید از ایـــن غـــــــذا؟

چرا پس نگویید هرگــز کـــــلام                                                ندارید چون زندگـان اهــتمــــــام

سپس برگرفت او تبر را بدست                                                تمام بتـــان را یکایک شکــــست

بگشتند آگـــــاه زین کـــــــار او                                                شتـــابــــان به سویش نهادند رو

خلیل نبـــی این سخن را بگفت                                               که باشم من از کارتان در شگفت

تراشیدچیزی به دستان خویش                                                ره طــــاعــــت او بگیرید پیـــــش

  همه چیزها و تمـــام شـمــــا                                                فقط آفــریدست یکتـــــا خـــــــدا

هرآنچه بیاورد گفــت و دلیـــــل                                                 نه آن را شنیدند قــــــوم ذلیـــل

بگفتند بــایست او را به نـــــــار                                                بسوزاند ، در رهگــــذار آشکــــار

گرفتند تصمیم مکـــر و ستــــم                                                 خـــداونـــد نـــابودشان کرد هم

بگفتا به سوی خــــدا می روم                                                 همانا که از او هـــدایت شــــوم

ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: داستان حضرت ابراهیم








                                    سرآغاز گفتار نام خداست

                                 که رحمتگر و مهربان خلق راست

چو خود نوح بگشاد دست دعا                                            چه نیکو اجابت نمودش خــــــدا

ورا با همه اهل بیتش رهـــاند                                              ز سیل بلائی که بر قـــــوم راند

بماندند باقی به روی زمـــــین                                               بگشتند اندر جهـان جــــانشین

در افـــــواه آینــدگان نـــــام او                                               نگهداشت یزدان چه خوب و نکو

تحیت بر او بین اهل جـــــهان                                               چنین است پاداش بر محسـنان

ترجمه شعری از امید مجد










                                        سرآغاز گفتار نام خداست

                                  که رحمتگر و مهربان خلق راست

چو گمراه دیدند اجداد خویش                                              همان راه و سیره گرفتند پیش

کزین پیش هم اکثر مردمـــان                                               کــنـــــاره گرفتند از راهمـــــان

بر آنها خــــداونــد آورد چـــند                                                رســــولانی از بهر اندرز و پنـد

ببین خیل کافر سرانجام کـار                                                بگشتند بر چه عــــذابی دچار

بجز پاکمــردان نیکــــو نهــــاد                                               که بودند مخلص به یــــزدان راد

ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: گمراهی








                                              سرآغاز گفتار نام خداست

                                          که رحمتگر و مهربان خلق راست

درختی است زقّوم ، خود از جحیم                                                    ورا ریشه و شاخ و برگی دهیم

رئوس شیــــاطیــن بود ، بـــــار آن                                                     تنــاول نمایند آن کــــــافــــــران

تنـــــاول نمایند با زجـــــر و غـــــم                                                     که ز آن پُر شود کافران را شکم

چو آن میوه خوردند قــــــوم لئـــیم                                                      بر آنان شرابی رسد از حـــمیم

دگر باره رجـــعــــت نمایند بـــــــاز                                                      به سوی جــــهنــم زمـانی دراز

ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: جهنم








                                          سرآغاز گفتار نام خداست

                                     که رحمتگر و مهربان خلق راست

که فوز عظیم است حقا همین                                                 که گشتیم با رب خود همنشین

چو این اجر خواهند روز معـــاد                                                   بباید بکوشند حــــقـــــا زیـــــاد

بود بهتر آیا چنین حــور و تخت                                                   ویا اینکه زقّوم آن بـد درخــــــت

که آن را نهادست رب جهــان                                                   بلای وجود ستــــم پیشگــــــان

ترجمه شعری از امید مجد