منوی اصلی
مطالب پیشین
موضوعات وبلاگ
برچسب‌ها
تدبر در قرآن
آیه قرآن
لینک دوستان
پیوندهای روزانه
دانشنامه سوره ها
سوره قرآن
درباره

سر آغاز گفتار نام خداست که رحمتگر مهربان خلق راست
خدایا گواهی دهم کاین کتاب بر احمد فرستاده ای بر صواب
سخن های پاک تو را زین سبب پیمبر براندست بر روی لب
هدایت کن جمله زندگان طنابیست بین تو و بندگان
خدایا به تو روی آورده ام کتاب تو را نیز گسترده ام
نگاه مرا بر خطوط کتاب عبادت شمار و بدانش ثواب
ز نورش بیفروز اندیشه ام شود پند از گفته ات پیشه ام
ز من داغ گردنکشی دور کن به تایید طاعات منصور کن
چو خوانم مزن مهر غفلت به گوش دل و دیده ام را حجابی مپوش
اگر خواندنم از تفکر تهیست سزاوار شان خدائیت نیست
چنان کن که جانم شود هوشیار ببندم فرامین آن را بکار
مبادا کنم غافلانه نگاه شود خواندنم ،خواندنی بس تباه
رئوف و رحیمی سزاوار تست که دستم بگیری به راه درست

آرشیو مطالب
لوگوی دوستان
ابزار و قالب وبلاگ
کاربردی

statistics

مشاهده و دریافت کد
موسسه کتاب 57
http://www.radioquran.ir/my_doc/radioquran/radio%20quran.jpg

                                    سر آغاز گفتار نام خداست                                 

                                  که رحمتگر ومهربان خلق راست

ستایش    بود    ویژه    کردگار                                 که   بر  عالمین  است  پروردگار

که بخشنده و مهربان است نیز                                 بود  صاحب  عرصه ی   رستخیز

تو  را  می پرستیم تنها  و  بس                                  نداریم  یاور  به  غیر  از  تو  کس

بشو  هادی  ما  به  راه  درست                                 ره  آنکه  منعم  ز  نعمات توست

نه آنان که خشمت بر ایشان رواست                           نه آنها که هستند گمره ز راست

                                                                                ترجمه شعری: امید مجد     








                                          سرآغاز گفتار نام خداست

                                       که رحمتگر و مهربان خلق راست

اگر بر ره کفـر پـــــوئیـــد بـــــاز                                               خدا باشد از جملگی بی نیــاز

ولی کفـر را ایــــزد راهـــــبـــــر                                                نخواهد پسندد ز جنس بشــر

اگر شکر یـــزدان بگـــوئید چــند                                               شما را چنین کـار افتد پـــسند

که هرگز کسی بار دیگر کسی                                                نخواهد کشد،کم بود یا بسی

هر آنچه که آمـد به دور بــقـــــا                                                بود بـازگشتش بسوی خـــــدا

کند بر شما آشکـــــارا عیـــــان                                                 هرآنچیز کردید اندر جهـــــــان

که او هست آگه ذات الصـــدور                                                  بداند همه چیزها را به نـــــور

ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: ترجمه شعری آیات قرآن








                                                  سرآغاز گفتار نام خداست

                                              که رحمتگر و مهربان خلق راست

ز حـــوّا و آدم خـــــــداونـــدگــــــــــار                                                برآورد خلقی چنین بی شــمار

بدادی از انعامتان هشــت قســـــــم                                               (که اینجا از آنها نبردست اسم)

شما را ز ارحـــــــــام مــــــــــادر بداد                                                میان سه تاریکی انـــدر نهــــاد

پس از گونه گون حالهائی که داشت                                                شما را بدین گونه زیبا نگــاشت

بلی کردگــار شما این خــــــــداست                                                که سرتاسر گیتی از او بجاست

ز درگــــــــاه او بر کــــجـــــا می روید                                               خود از بارگاهش کجا می شـوید

بجــــــز او ندارد خـــــدائی وجــــــــود                                               خـــدائی که او را بزیبد سجـــــود

ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: ترجمه شعری آیات قرآن








                                              سرآغاز گفتار نام خداست

                                          که رحمتگر و مهربان خلق راست

تمــــام سمـــــاوات و خاک زمیــن                                            بحق آفــریدــست یــــزدان دیــــن

شب و روز را حق فراخوانده است                                            به هم هر یکی را بپوشانده است

به تسخیر آورد خورشیـــد و مــــاه                                            که در وقـت معلـــوم پـــویــنــد راه

بدانید ای بندگـــــان ، کردگــــــــار                                             عـزیزست و غفــــار و با اقتـــــدار

ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: ترجمه شعری آیات قرآن








                                           سرآغاز گفتار نام خداست

                                        که رحمتگر و مهربان خلق راست

اگرخود همی خواست پروردگار                                                 که فرزندبرخود کند اختــــیار

بکرد انتخاب آن که را خواستی                                                 ولی این بود مایه ی کاستی

منزه بود زین سخن کردگــــــار                                                 که قهار و یکتاست پروردگـــار

ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: ترجمه شعری آیات قرآن








                                              سرآغاز گفتار نام خداست

                                         که رحمتگر و مهربان خلق راست

بدانید تا دین خالص که راست                                                 همانا که تنها ز یکتا خداست

کسانی که بر خود گرفتند یار                                                   کسی را به جز ذات پروردگار

بگفتند بر این دلــیل و ســبب                                                    نمائیم اینک بتــان را طلــــب

که ما را به درگاه پروردگـــــار                                                     مقرب نمایند روز شــــــــمار

نباشد پذیرفته این عذر خــام                                                     به درگــاه یزدان والامقـــــام

در آنچه نمودند با هم خــلاف                                                     خدا حـکم راند در آن اختلاف

هدایت نسازد کسی را که او                                                     بود قدرنشناس و ناراستگـو

ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: ترجمه شعری آیات قرآن








                                         سرآغاز گفتار نام خداست

                                      که رحمتگر و مهربان خلق راست

فرود آمده این کتاب از خـــدا                                                 عزیز و حکیم است آن کبـریا

بحق بر تو آمد فرود این کتاب                                                خداوند بر حق بکردت خطاب

خدا را پرستش نما در طلــب                                                تو خــالـص نما دیـــن بهر رب

ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: ترجمه شعری آیات قرآن








                                          سرآغاز گفتار نام خداست

                                      که رحمتگر و مهربان خلق راست

خدا گفت سوگند بادا به حـــــق                                            بود راست گفتار من زین نسق

که من از تو و هر که کردت طلب                                            کنم دوزخ خــویش را لب به لب

به مردم بگو ای رسول خــــــــدا                                             کجا اجر کردم طلب از شمـــــا

که تنها به برهان پــروردگــــــــار                                              بگویم رسولــم در این روزگــــار

نبودست قرآن جـــز اندرز و پنـــد                                              که بر اهل عالم فتد سودمنــد

پس از مرگ ای منکران معـــــاد                                               حقیقت شود فاش ، گیرید یاد

ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: ترجمه شعری آیات قرآن








                                        سرآغاز گفتار نام خداست

                                   که رحمتگر و مهربان خلق راست

مگر فاسدان نزد پـــــروردگـــــــار                                         چو مومن کسانند شایسته کار؟

ویا متقیان یـــــزدان پـــــرســـــت                                          بگردند با فاسقان هم نشست

کتابیست قـــــرآن مبـــارک نـــهاد                                          که بر تو بدادیم ای مـــــــرد راد

که در آیــه هـایــش تعــقـــل کنند                                          به هوش و به دانش تامل کنند

هرآنکس که او هست صاحب خرد                                          بسی پـــنـــد و انـدرز از آن برد

ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: ترجمه شعری آیات قرآن








                                         سرآغاز گفتار نام خداست

                                     که رحمتگر و مهربان خلق راست

که اندر زمین نیز هفت آسمان                                             هرآن چیز پیــــداســـت ما بین آن

به بازیچه چیزی خدا نآفــــــرید                                             نه بیهوده بنمود آن را پـــــدیــــــــد

ولی کافران راست اینگونه ظن                                              که بی پایه است این بنای سخن

پس ای وای بادا بر ایشان،زنار                                               که در آتش افتد روز شمــــــــــــار

ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: ترجمه شعری آیات قرآن








                                            سرآغاز گفتار نام خداست

                                       که رحمتگر و مهربان خلق راست

مگر گنج رحمـــات پــــــروردگـــــار                                             که در اوج قدرت بود و اقــــتــــــدار

بود نــــزد این مردم "بدگمـــــــان"؟                                            که بر هر که خواهند بخشند آن ؟

مگر ملک هفت آسمـــان و زمیــن                                              هرآنچه در آنها شناسی یقیـــــن

بــــود در یَـــدِ قـــدرت کـــافـــران؟                                              مگر هست در دست این منکران؟

کنون گر چنین است بـــالا رونـــــد                                              به خود اتکا کرده راهــی شونـــد

همانا که مغلوب هست این سـپاه                                             بجز ذل و خفت بر آن نیســت راه

کزین پیش هم ملت نـوح و عـــــاد                                              چو فرعون آن طـاغی بـدنـهـــــاد

بکــــردند تکــــذیب پیــــغـــمبــران                                               دروغین بخواندند آن رهــبـــــــران

هم اقوام لوط و شعیــب و ثمــــود                                               که تکـذیب کردند آن کان جـــــود

چه بسیار بودند صـاحب سپـــــاه                                               ولی جمله گشتند پست و تــبــاه

بجـز کــــذب پیغمبران در عمـــــل                                                نبودند در فــکـــر دیگـر امـــــــــــل

از اینروی واجب بگشتی عقــــاب                                                که یزدان بر آنان فرستد عــــذاب

ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: ترجمه شعری آیات قرآن








                                                سرآغاز گفتار نام خداست

                                         که رحمتگر و مهربان خلق راست

هر آنچه محمد (ص) کند ادعـا                                                       ز دیگر امــم کی شنیدیم مــــــا

ز ترسائیان نیز ای مرد هــــوش                                                      جنین گفته هایی نیامد به گوش

که اینگونــه گفتـــار و این ادعـــا                                                      دروغین بود، نیست جز افـتـــــرا

چسان شد که ما بین قوم عرب                                                      به احمد رسیدست قرآن ز رب؟

که این کافرانند در شک و ریـــب                                                       ز قرآن که بر وحی آمد ز غیب

کجا؟کی؟چشیدند طعم عــذاب                                                        هنوزند دور از زمان عقـــــــاب

ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: ترجمه شعری آیات قرآن








                                               سرآغاز گفتار نام خداست

                                   که رحمتگر و مهربان خلق راست

تعجب نمودند کز ســــوی رب                                                       رسولی بیامد ز نسل عـــــرب

بگفتند آن کــــافــران عــــــدو                                                      که او ساحری هست ناراستگو

بکردست فوج خــدایــــان مــا                                                       همه منحصر بر یگـــانه خــــــدا

عجب باشد این کار آری عجب                                                     چگونه پرستیم یـــکتـــــــای رب

گروهی از آن جمع را رای شد                                                      بپوئید بر مسلک و راه خــــــود

خدایان پرستید ثابت مــــــرام                                                       در این کار باشد مرادی تمــام

ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: ترجمه شعری آیات قرآن








                           سر آغاز گفتار نام خداست

                        که رحمتگر و مهربان خلق راست

بود حرف صـــاد ابتدای کـلام                                                    که رمزیست بنهفته در این پیام

به قرآن ذی الذکر سوگند باد                                                    که پند فراوان بدین خلـــــق داد

ولی کافران سرکشانه مدام                                                    عداوت نمـــایند با حق تـمـــــام

بسی قوم بودند زین پیشــتر                                                    بمیــراند یــزدانشان سر به سر

بکردند فریـاد وقت عــــــذاب                                                     بجستند راه فـرار از عــقــــــاب

ترجمه شعری از امید مجد


برچسب‌ها: ترجمه شعری آیات قرآن








                                سر آغاز گفتار نام خداست

                           که رحمتگر و مهربان خلق راست

چو  حامیم  آغاز  این  دفتر  است                            قسم  بر کتابی  که  روشنگرست

که آن  را  مبارک  شبی   کردگار                             فرستاد    تا   ره     کند     آشکار

که از روز محشر و زآن ترس و بیم                           همه  خلق  را در  هراس    افکنیم

که هر امر محکم در آن نیک شب                           مشخص شود فاش از سوی    رب

که تعیین آن امر  از سوی ماست                           فرستنده    مرسلین      کبریاست

بود    این   از    الطاف    پروردگار                           سمیع و علیم  است  چون  کردگار

خدای زمین است و هفت آسمان                          ز    یزدان    بود   نیز   ما   بینشان

بحق  گر  که  دارید  از  دل  یقین                           شمائید    مومن    به   رب   مهین

جهان   را   نباشد  بجز   او  خدا                           کند   زنده    و     باز    سازد    فنا

خدای  شما  هست و   اجدادتان                         خدائی  که  این  جان  و  تن دادتان

ولی کافرانی که  در  شک   بدند                         به   بازیچه   مشغول   دنیا   شدند

کنون  منتظر  باش   ای  مصطفی                        که   یک   روز   خواهد   بیاید     فرا

که   بهر  عذاب   همه     کافران                         شود   آسمان   دود   از   هر  کران

احاطه  کند  مردمان  را    عظیم                          عذابی    که   بسیار    باشد   الیم

بگویند  از  ما  کن  این  قهر  دور                          که  ایمان  بیاریم  با  شوق  و  شور

کجا   آن   خلایق   بگیرند    پند                          که   آمد  رسولی   و   کافر   شدند

ورا  گر  چه حجت  بدی   آشکار                          ولی    کفر    گفتند     بر     کردگار

                                                                            ترجمه شعری :امید مجد










سرآغاز گفتار نام خداست

که رحمتگر و مهربان خلق راست

به آنها بگو منــزل آخـــــــــرت                                                             که دارد بسی رتبت و منزلـــت

اگر خاص گردیده برای شــما                                                             ولی بر دگر کس نباشد ســـزا

ببایـد نــمائید بـــــــــــس آرزو                                                             که گردید با مرگ،خود روبـــــرو

((که تا زودتر در بهشتی برین                                                            بگردید داخل به وصفی چنین))

اگر راستـگوئید در ادعــــــــــــا                                                            بود راســت آن گفته و مــدعـــا

نسازند هرگز چنــیـــــــــن آرزو                                                            که این نکته دانند آنها نـکــــــــو

بر آنها عذابیست سخت وگران                                                            چو بندند رخت سفر از جهــــان

سزاوار آن زشــت اعمــال خوار                                                           بر ایشان عذابیست روز شـمار

بر اعمال این مردم نابــــــکــــار                                                           همانا که آگـه بودکــــردگــــــار

ترجمه شعری از امید مجد










                                  سر آغاز گفتار نام خداست

                              که رحمتگر و مهربان خلق راست

بگو ای پـیمبر تو بر این و آن                                       ستایش بود خاص رب جــهان

نه دارد شریکی نه دارد ولد                                     خدایی که یکتاست ،باشد احد

نه هرگز ز ذلت گرفتست یار                                      پس او را بزرگ و گرامـــی بدار










سر آغاز گفتار نام خداست

که رحمتگر و مهربان خلق راست

بگو ای پیمبر ســـزد گر شمـــــــــا                                                       به هر اسم خوانید یکـتا خـــــدا

گر او را به به الله خوانید نــــــــــام                                                       وگر نیز  رحمـــان بنامید نـــــــام

که اسما او هست بس بی شمار                                                      صفتهای نیــکوست از کــردگـــــار

به وقت نماز ای پیمبـر صـــــــــــدا                                                       نه آهسته می کن نه خیلی رسا

بکن حالـــت اعتـــــدال اختــــیـــار                                                       که نیکوســت در نزد پـــروردگـــــار 

ترجمه شعری از امید مجد










سر آغاز گفتار نام خداست

که رحمتگر و مهربان خلق راست

فرستاد آبی خوش از آسمان                                                           که پاک است وطاهر به هر جا روان

زمین زنده گردید زآن آب پاک                                                            پس از مرگ شد زنده این تیره خاک

همه چـارپایان و هم آدمــی                                                             بگشتند سیــراب از آن ،هر دمـــــی

ترجمه شعری از امید مجد










سرآغاز گفتار نام خداست

که رحمتگر و مهربان خلق راست

خدائی که او را بزیبد سپاس                                                                برای شما کرد شب را لباس

خدا خواب را داد تا وقت شب                                                                بگردید آرام فـــــــــــارغ ز تب

بلــــی روز را بهر انجام کـــــار                                                                 مقرر بفرمود پروردگــــــــــــار

ترجمه شعری از امید مجد           










                            سر آغاز گفتار نام خداست

                         که رحمتگر و مهربان خلق راست

دو   دست  ابی لهب  ببریده  باد                            بر او مرگ بادا که بُد  بد نهاد

نشاید   کند   دفع  از  وی  عذاب                            فزونی   اموال   روز   حساب

بزودی    بیفتد    به    نار    سقر                            فتد  داخل  آتشی  شعله ور

زنش نیز هیزم کشی مضطر است                          به گردن ورا لیف خرما درست

                                                                        ترجمه شعری :امید مجد










                                            سر آغاز گفتار نام خداست

                                         که رحمتگر و مهربان خلق راست

به نور خدا روشن  آید  زمین                                                           زمین نور گیرد ز  رب  مهین

نهاده  شود نامه های  عمل                                                            به   نزد    خداوند  عز و جل

تمام   گواهان  ،  همه  انبیا                                                            بگردند    احضار    نزد   خدا

کند حکم در بین مردم به داد                                                            نگردد ستم  هیچگه بر عباد

ببینند هر کس  سزای  عمل                                                            به هر چیز داناست عزّ و جل

ترجمه شعری از امید مجد










الف  ، لام  و  میم  از  رموزات  اوست            کتابی  مقدس  که  او را نکوست

کتابی که بی شک همان راهنماست            پرستش فقط آن یکی را سزاست

کسانی  که  بر   غیب   ایمان  دهند             عبادت  کنند  و  به  او  جان دهند

به  آنچه  که  روزی  دهیم  با  گذشت             ز  تو  و  کتابت  نخواهند  گذشت

همینان    به   لطف   خدا   شاملند               به  ره   رستگارند   و  دین کاملند

بترسان  تو  کفار   را  سهل   سهل               که  ایمان   نمی آورند  روی   جهل

که  قهر  خدا  بر  دل   و   گوششان              چو مهری نهد ، دیده   و   هوششان

از    این   رو    ندارند    فهم   زیاد                حقیقت  که   اوخر ا   نباشند    شاد

در  آنجا  عذابی ،  چشند   کافران                همان  سخت  عذابی است تا بیکران

گروهی  ز  آن    کافران   با    زبان                 بگویند  که  ایمان    دهیم  ، ما به آن

در  آن  حال  که  ایمان  نیاورده اند                 دروغین  قسم    بر    خدا   خورده اند

که   حیله  دهند  اهل  و  پروردگار                  که  خود  حیله  خوردند  نه این کردگار

مریض است دلهایشان زین سبب                  مرض  را   بیفزاید   <<الله  >> و   رب

از  این  سو  عذابی  رسد  دردناک                 به  کاذب  ،  که  از   رب   ندارند   باک

منافق    بگویند   به  این   مردمان                 فساد      زیادی    کنند   در     جهان

بگویند   ما   را   صلاح  خود  است                هر  آن  کار  که  در  زندگیم  شده است

چو  اینان  مفسدند ،  آگاه  باشید                ندانند    و    شما    در   راه     باشید

به  آنان  گفته    شد   آرید   ایمان                چو  آنهایی   که   دارندش   این   سان

برای   پاسخش     گویند      کفار                 که  ما   را   بی  خرد   دانی  تو   انگار

ولی خود بی خرد بودند  وهستند                 در  رحمت   به   سوی   خود   ببستند

به مومن چون رسند گویند  ایمان                  ولی  در   باطن   از   یاران    شیطان

چو  در  حال    فریب    مومنان اند                   غلط      باشد    تفکر    گر    بدانند

خدا    آنان   به    استهزا   کشاند                   که  آنان    را   به    گمراهی  رهاند

 رهانده    در    بیابانهای   جهلند                    که  آنان  را  به     گمراهی   کشاند

همینانند که گمراه  از  ره  راست                    خریدند راه گمراهی که خود خواست

نباشد سود  آنان  را  از  این   کار                     هدایت   نیستند   از    طرز     کردار

که ایشان   مثل  آنکه   آتش  آرد                      که  از   این  روشنایی   جان  بر آرد

خدا  تاریک   سازد  نور  و  راهش                     نبیند   راه   حق   را   در     نگاهش

کرند  و کور وگنگ از این سه دردند                   که  از  این  ظلمت    خود    بر نگردند

و    یا   مانند    آنکه    در    بیابان                    چو  بارانی   ببارد     سهل   و  آسان

به تاریکی  ز  ترس  رعد  و  طوفان                    درون  گوش  انگشت  است این سان

ز    ترس     آن    صدای   هولناکند                    عذاب   رب     رسد    آنان     هلاکند

چه نزدیک است  برق  و   روشنایی                    برد    چشمانشان   را   در     خفایی

به  هنگامی  که   باشد   نور   پیدا                     قدم   بردارند   از    هر    جا ،  درآنجا

که  اینک   راه    روشن   تار    بینند                    تحییر !      ظلمت     بسیار      بینند

خدا  قادر   به    انجام   همه    چیز                     اگر   خواهد   کند   کور   و  کرش  نیز

شما  مردم   ستایش  کن  خدا   را                     خدای    آسمان    و    ملک    ما   را

همانکه       آفریده    جد   و    اجداد                    تو   را   باشد   به   راه    پاک    فریاد










                                        سرآغاز گفتار نام خداست

                                که رحمتگر و مهربان خلق راست

خدائی که اورا بزیبد سپــاس                              برای شما کرد شب را لباس

خدا خواب را داد تا وقت شب                              بگردید آرام فــارغ ز تــــــــب

بلی روز را بهر انجـــام کــــــار                               مقرر بفرمــود پروردگــــــــار

ترجمه شعری از امید مجد










                                           سر آغاز گفتار نام خداست

                                                که رحمتگر و مهربان خلق راست

تو ای مصطفی این حقیقت بدان                                           هرآنچــه که دارند باور به آن

که بر راهجویی ز دیــــــن پــــــدر                                           پرستند ،باطل بود سربه سر

به حد نهایت برآن کــــــافـــــــران                                           عذابی برانیم سخت و گـران

ترجمه شعری از امید مجد










                                          سر آغاز گفتار نام خداست

                                              که رحمتگر و مهربان خلق راست

بگفتم که ای خلق از هر گناه                                                              نمایید   توبه   به   یکتا   اله

که آمرزشش هست بی انتها                                                              بیامرزد   او   کارهای    خطا

که یکتا خدا هم ، پیاپی ز مهر                                                              دهد تند باران ز نیلی سپهر

به  اموال  و   فرزندهای   زیاد                                                               خدا یاوریتان دهد  ای  عباد

دهد باغهائی  که  جوی  روان                                                               بجوشد  زیر   درختان    آن

ترجمه شعری از امید مجد












                                سر آغاز گفتار نام خداست

                            که رحمتگر و مهربان خلق راست

بسی  مهربان  است یکتا  خدا                            که  قرآن  بیاموخت   بر   مصطفی

خدا  آدمی  را   ببخشید   جان                            به  او   داد  تعلیم   نطق   و   بیان

بگردند  همواره  خورشید  و ماه                           به  معلوم  وقتی  و  در  خاص  راه

گیاهان  و  اشجار  آن تیره خاک                            نمایند  سجده  بر   آن   ذات   پاک

بر  افراشت هفت آسمان را بلند                          که  خود  طرح  میزان خدا   درفکند

بفرمود  کای   بندگان   و    عباد                           تجاوز  نشایست  از  قسط  و  داد

به  میزان  انصاف  و  بی کاستی                           بسنجید    هر   چیز   را   راستی

نباشید  ای  مردمان   کم فروش                           به  انصاف سنجید و از  روی هوش

زمین      را    بگسترد    پروردگار                           که   مردم   بگیرند  در    آن    قرار

همه گونه میوه به بارش نشست                         در آن نخل خرمای با پوشش  است

حبوبات    رویند   از     خاک   آن                           که  دارند  از  برگ  و  ریحان   نشان

کدامین   نعمت   را  ز  یکتا  خدا                           دروغین      بخوانید      آیا       شما

خدا  آدمی  را  ز  صلصال  خاک                            چنین   آفریدست    زیبا    و      پاک

ولی  جنیان   را  چو   می آفرید                            ز   یک  شعله   آتش   بکردی    پدید

کنون   راه   انکار   گیرید  پیش                             کدامین   نعم   را   ز    یزدان   خویش 

                                                                          ترجمه شعری:امید مجد










                                سر آغاز گفتار نام خداست

                              که رحمتگر و مهربان خلق راست

مگر   طی   بشد  روزگاری  دراز ؟                                که  چیزی   نبد   لایق   ذکر    باز

ز   یک   قطره  آبی  که  ناچیز بود                                به  انسان  بدادیم  جان   و   وجود

بدادیم بر او  دو چشم  و دو  گوش                               مشاعر بدادیم   و عقلی  و  هوش

به   انسان  نشان  داده   پروردگار                                ره   حق   و   باطل   چنین   آشکار

کنون  گر  بخواهد  کند   شکر  رب                                 و  یا  که   بپوید  به  کفر  و  شغب

خود   از   بهر    کفار    اندر  سقر                                 مهیاست  زنجیر  و  غل سر به سر

نکو کار     افراد   نیکو      سرشت                                شرابی   بنوشند     اندر     بهشت

که  طبعش  به  آمیزه  و  رنگ و بو                                 چو   کافور    خوشبوی  باشد    نکو

ز  سر   چشمه اش  بندگان   خدا                                 بنوشند     با   میل   و   روی   صفا

که جاری شود چشمه ی خوشگوار                               به   هر   جا   که  آنان   کنند  اختیار

همان       بندگانند     اهل      وفا                                  به   نذری   که   بستند    نزد   خدا

بترسند    از     خشم       پروردگار                                  ز  هنگامه ی  سخت    روز    شمار

که  سختی  و  شرش  بگیرد   فرا                                   همه    مردمان    را    به   روز  جزا

                                                                             ترجمه شعری:امید مجد

 










                                         سر آغاز گفتار نام خداست

                                      که رحمتگر و مهربان خلق راست

الا   مومنان  !  زینهار  از  سبق                                           تقدم   نجوئید  بر    پیک    حق

خدا  ترس  باشید   و   پرهیزکار                                           سمیع  و  علیم است  پروردگار

مبادا     فراتر    ز    صوت   نبی                                           به  گفتن  گشائید  هرزه    لبی

مبادا همانسان که با  خویشتن                                           بگوئید  با   بانگ  محکم   سخن

رسول خدا را هم اینسان خطاب                                           نمائید   دور   از    طریق  صواب

چو  گشتید  دور  از  طریق   ادب                                           شود  محو  اعمالتان   نزد   رب

ندانید   هرگز  که   خود   از   کجا                                           شما  را  رسیدست اینسان بلا

کسانی   که  نزد  نبی  با   حترام                                          به  نرمی  گشایند  لب  بر کلام

به      پرهیزکاری    و     تقوایشان                                         خدا      آزمودست     دلهایشان   

بر  آنان بسی مغفرت  کرده   است                                        بسی  اجر  نیکو  که آورده  است

کسانی  که  از  پشت حجرات چند                                         صدا  می زنندت  به  بانگی  بلند

سبک  مغز   و   نابخردند  و  جسور                                         هم از فهم و درکند یکسر به  دور

اگر    صبر   کردند  ای   خوش   گهر                                        که  تا  خود  در  آیی بر  آنان  ز در

بر   آنان   بدی   بهتر   اینگونه    کار                                         غفور  و   رحیم   است   پروردگار 

                                                                                                ترجمه شعری:امید مجد










                             سر آغاز گفتار نام خداست

                          که رحمتگر و مهربان خلق راست

قسم   بر   رسولان   یکتا   اله                          که دنبال هم آمدندی  ز راه

قسم بر ملائک که چون تند باد                         شتابند بر  حکم  رب   عباد

قسم  باد  بر  آن  گروه  از  بشر                        که وحی خدا را  کند منتشر

قسم بر  گروهی  که دور از خطا                       هدایت کنند از ضلالت    جدا

قسم  بر  کسانی  که   بر   انبیا                       نمایند    القا      کلام    خدا 

که   نیکان   بگیرند  حجت  از  آن                      شود مایه ی ترس و بیم بدان 

مواعید  حق  جملگی   بی گمان                      تحقق   پذیرد  به  دور   زمان

همه     اختران    نیز    روز     جزا                      بگردند  بی نور  و محو  و فنا

شکافد  سپهری  چنین  با   جلال                      پراکنده  گردند  هر سو  جبال

بوقت   گواهی   به    حکم    خدا                      بیارند  خود    جمله ی   انبیا

برای   چه  این   روز  معلوم  شد؟                      برای  قیامت  که محتوم  شد 

در   آن  روز  ما  بین  حق  و  دروغ                      جدائی فتد حق شود پر فروغ

تو  آن  سخت  روز  جدائی چسان                      تصور  توانی  کنی  در   گمان

پس  ای  وای  بادا  بر آن  قوم خوار                     که   کردند    تکذیب    پروردگار

مگر   ما   نکردیم   در   روی   خاک                     گذشته  امم  را  یکایک  هلاک 

به     دنبال      آنها    ستانیم    نیز                     ز  جمعی   دگر  باز  جان  عزیز

که   ما  مجرمان  را  سر انجام    کار                    چنین می نماییم  نابود  و خوار

بسی    وای   بر   حال   آن    کافران                   که   بودند   در  زمره ی  منکران

                                                                     ترجمه شعری: امید مجد