سر آغاز گفتار نام خداست
که رحمتگر ومهربان خلق راست
ستایش بود ویژه کردگار که بر عالمین است پروردگار
که بخشنده و مهربان است نیز بود صاحب عرصه ی رستخیز
تو را می پرستیم تنها و بس نداریم یاور به غیر از تو کس
بشو هادی ما به راه درست ره آنکه منعم ز نعمات توست
نه آنان که خشمت بر ایشان رواست نه آنها که هستند گمره ز راست
ترجمه شعری: امید مجد
که رحمتگر و مهربان خلق راست
بپرسید شخصی ز روز حساب که قطعیست رخ دادن آن عذاب
کدامین کسان را خداوندگــــار معـذب نماید به روز شـمـــــــــار
بداند که بر کافرانست و بــس نشاید که دفعش کند هیچکـس
بود قهر از سوی رب جــــهـان که راند حکومت به هفت آسمان
ترجمه شعری از امید مجد
که رحمتگر و مهربان خلق راست
دو دریا درآمیخت رب غفور یکی آب شیرین یکی تلخ و شور
یکی واسطه داد آنگه قرار جدایند از همـدگـــر پــایـــــــــدار
ترجمه شعری از امید مجد
اين درياي عجيب در شهر توریستی اسکاگن شمالی ترین شهر دانمارکیهاست، جایی که دریای بالتیک و دریای شمال بهم میپیوندند. دو دریای مختلف با هم یکی نمی شوند و بنابرین این راستا بوجود می آید.
و این همان چیزی است که در قرآن آمده است.
سورة مبارکه الرحمن
مَرَجَ الْبَحْرَیْنِ یَلْتَقِیانِ (19) بَیْنَهُما بَرْزَخٌ لا یَبْغِیانِ (20) فَبِأَیِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبانِ (21) یَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ (22)
19. دو دریا را به گونه ای روان کرد که با هم برخورد کنند.20. اما میان آن دو حد فاصلی است که به هم تجاوز نمی کنند.21. پس کدامین نعمتهاى پروردگارتان را انکار مىکنید؟ 22. از آن دو، مروارید و مرجان خارج مىشود.
سوره مبارکه فرقان آیه 53:
« و هو الذی مَرَجَ البحرینِ هذا عَذبٌ فُراتٌ و هذا مِلحً اُجاجً وَ جَعَلَ بَینَهما بَرزَخا و حِجراً مَهجوراً»
و اوست کسی که دو دریا را موج زنان به سوی هم روان کرد این یکی شیرین و آن یکی شور و تلخ است ومیان آندو حریمی استوار قرار داد.
که رحمتگر و مهربان خلق راست
کتابــی که دادست پـــروردگــــــار بود مــــایـــه پنـد پـــرهیـــزکـــــــار
بدانیم خـود عـــده ای از شـــمــــا نمــایید تـــکــــذیـــب قـــــرآن مــــا
دروغیــن بخــواندند کــفـار خــــــوار پشیمان بگشتند فـــرجاــــم کــــار
همانا که این گفته قولیست راست در انجام آن نیست نقصی و کاست
تو همواره در کـارها و سخــــــــــــن خدای بــزرگ خودت یـــــــاد کــــــن
ترجمه شعری آیات قرآن
که رحمتگرو مهربان خلق راست
برآنچــــه ببینیـد بـــــــــادا قســـــم برآنچه نبینید ســـوگنــد هـــــم
که قرآن به تحقیق از کبریـــــــاست پیامی ز پیکی کریم از خداست
نه از شاعری هست اینسان سخن چه کم مومن آئید ای مرد و زن
نه اینهاست از کاهنــی غیبگـــــــــو چه کم پند گیرید زین گفتگــــو
فرستاده گردیده قــــــرآن چنــیــــن ز دادار هفت آسمان و زمیـــن
ترجمه شعری از امید مجد
که رحمتگر و مهربان خلق راست
کسی را که چون کارنامه دهند بدست چپش نامـه اش را نهند
بگوید که ای کاشکی نـامـــه را ندادند بر مـــــن به روز جــــــــزا
نمی گشتم ای کاش آگاه ازاین حسابی که برخویش کردم چنین
مرا کاش اکنون بیامد مــمــــات کزین غصه میداد من را نجــــــات
پس امروز بر حال من وای بــ اد که سودی نبخشید مـــال زیــــاد
همه جیز نابود گشت و فــنـــــا همه شوکــــت من بشد بر هبـــا
بگیرید او را و در غــــــل بـــریـــد دگــربـــاره در دوزخــــش آوریــــــد
به آتش کشیدش به بندی گران که هفتاد زرعست خود طــــول آن
که او بر خــدای بـــزرگ عبــــــاد نگردید مومـن ز کـــفـــر و عــنـــــاد
نخواندست هرگزبه میل وبه کام فقیری سوی سفره ای از طـعــــام
از این رو ندارد یکی دوستـــــدار که امـروز او را رهــــــــانــد ز نـــــــار
طعامی نیابند جز چرک پســـت که مخصوص اهل سقر بود و هست
ترجمه شعری از امید مجد
که رحمتگر و مهربان خلق راست
چو آیــیــد در پیشــگـــــاه حــســــــاب بیارندتــان بهر پـــرس و جــــواب
نماند شمــــا را نـهـــان ســــرّ کــــــــار همه چیز آن روز هست آشکــــار
هرآن کس که چون نامه ی کار خواست دهندش در آنروز بر دست راست
بگـــوید بیــــایید اکـــنــــون تـــــمـــــــام بخوانید این نــامه ی من مــــدام
مـرا بــود بـــــــاور به روز حـــــســـــــاب به روز لقـاء و ســــوال و جــــواب
چنین کس بود راضی از زنــــــدگـــــــی که تسلیم حــق بود بر بندگــــی
ورا جــــای انــدر بهــشت است و بـس بسی میوه آنجاست در دسترس
خــوریــد و بنوشید خــــــوب و زیــــــــاد گوارایتان باد ای خـــوش عبــــــاد
که ایــنست پـــاداش اعـــمـــال پــیش که امروز یابید بر کـــام خـــویـش
ترجمه شعری از امید مجد
که رحمتگر و مهربان خلق راست
بیاد آرهنـگــــامــه ی آن نـشـــــور به آواز اندر دمندی به صــــــــور
بگیرند کـــوه و زمیــن با شـــتـــاب به یکباره سازند خرد و خـــراب
پس آنگاه مــوعـــود روز جـــــــــــزا زمـــان قیــــامــــت بیاید فـــــرا
شود منهدم خود بنای ســــپـــــهر شکافد ز هم ماه و ناهیدو مهر
ملائـــــــک در آن روز در آســـــمـان بگیرند هر گوشه ی آن مکــــان
که خود هشت تن ار ملائک بدست بگیرندعــــرش خــــدای الست
ترجمه شعری از امید مجد
که رحمتگر و مهربان خلق راست
چو فرعون و اقوام پیشین وی ره زشتکــــاری نمودند طـــی
برفتند بر راه کـفــــر و خطـــــا مخالف شده با رسول خــــدا
خدا نیز راندی بر ایشان عقاب گرفتارشان کرد خود بر عذاب
ترجمه شعری از امید مجد
که رحمتگر و مهربان خلق راست
بکردند تکذیب عـــــاد و ثــــــمود که هرگز قیامت ندارد وجــــود
ثمود آنگهی گشت جمله هلاک چو طغیان نمودند بر روی خاک
چه آمد بلا بر سر قـوم عـــــــاد بمردند جمله به یک تنـــد بـاد
که رحمتگر و مهربان خلق راست
قیامت همان روز سخت است و راست که چون وقت آن گشت و برپای خواست
تــمـــام حـــقـــایــق ز کــــــل امـــــــور درآن روز محــــشـــــر بیابد ظـــــهــــــور
چگونه کنی درک کـــــان سخـــــت روز چسان هولناکست و چون دیـــده سوز
ترجمه شعری از امید مجد
که رحمتگر و مهربان خلق راست
نباید که از پیش خود یک طعام بخوانید پاک و دگر یک حرام
که با اینچنین گفته های خطـــا ببندید بر رب خود افـــتــــرا
کسانی که بر ایـــــزد خویشتن دروغی ببستند اندر سخن
نبینند روی سـعادت به خــــــود نخواهند فیروز و منصور شد
ترجمه شعری از امید مجد
که رحمتگر و مهربان خلق راست
خلایــــق در آن روز ، روز جـــــــزا بگردند عرضه به یکتـا خـــدا
همانسان که ایزد به روز نخست بفرمودجنس بشر را درست
ســرانـجـام هم نیز روز جــــــــزا بیایند در پیش یکتــا خـــــدا
معـــادی که کردید انـکــــــار آن ببینید امـروز آن را عــیــــــان
ترجمه شعری از امید مجد
که رحمتگر و مهربان خلق راست
به من واگذار ای رسول مبـین همه کـاذبان به قرآن و دیـــن
ز جـائی که بـــــــاور ندارند آن بر ایشان برانیم قهری گـــران
تو مهلت ده اکنون برآن انجمن که بس استوارست تدبیر من
ترجمه شعری از امید مجد
که رحمتگر و مهربان خلق راست
بگفتند کفـــار اندر جـــــــواب نیاریم ایمان به قرآن کتــــاب
به دیگر کتب نیز کافر شـویـم که تنها برآیین خود می رویـم
گر آن ظالمان ستم پیشه کار بیایند در پیـــش پروردگـــــــار
ببینی که با یکدگــر بر جـــدل به گفتـار آینـــد درآن محــــــل
ضعیفان بگویند بر رهـــبـــــران به گردن کشان و گروه سران
نبودی گر اغوایتــان در میـــان بگشتیم مومن به رب جـــهان
ترجمه شعری از امید محد
که رحمتگر و مهربان خلق راست
چو((حامیم))آغاز این دفترســـت قسم بر کتـابی که روشنگرست
که آن را مبارک شبـی کـردگــــار فـرستــــــاد تا ره کند آشـــکــــار
که از روز محشر و زآن ترس و بیم همه خــلــق را در هـراس افکنیم
که هر امرمحکم در آن نیک شب مشخص شود فاش از سوی رب
که تعیین آن امر از سوی ماسـت فرستنده مــرسلین کبریــاســـت
بـود این از الطــــاف پـــروردگـــــار سمیع و علیم است چون کردگار
ترجمه شعری از امید مجد
که رحمتگر و مهربان خلق راست
الا مـومــنــــان به یـــــزدان اگـــــر یکی فاسـق آورد نــاگــــه خـــبـــر
نمایید تحقیق بر سقــم و راســت که آیا درست است یا نه خطاست
مبادا که از جهل آن شخص و بس رسـانیـد رنـجـی به قومی وکـــس
و ز آن پس پشیمان بگــردیــد و زار که بیهوده کردیم این گــونـه کـــار
ترجمه شعری از امید مجد
|
آشنایی با ماه صفر و اعمال ویژه آن |
| ماه صفر دومین ماه قمری پس از محرم است که در بین مردم به بدیمنی مشهور است. در چرایی بدیمنی ماه صفر دلایلی از جمله رحلت پیامبر اکرم(ص)، شهادت امام حسن (ع) و امام رضا (ع) در این ماه را ذکر می کنند، همچنین ابتدای ماه صفر با ورود کاروان اسرا به شهر شام مصادف است،آغاز جنگ صفین نیز در نخستین روز صفر بوده است. در برخی از روایات اسلامی آمده است که مسلمانان از انجام کارهای مهم در ماه صفر، پرهیز و برای دفع آفات و بلایای این ماه بسیار صدقه دهند. از دیگر عللی که مسلمانان از این ماه به عنوان ماهی نحس و بدیمن یاد می کنند قطع وحی در این ماه است. حضرت علی (ع) در این مورد فرموده است: با رحلت پیامبر (ص) چیزی قطع شد که با فوت هیچ احدی قطع نشد. در ماه صفر بزرگترین مصیبت وارده به امت اسلامی یعنی رحلت پیامبر اعظم (ص) رخ داده است؛ از این رو این ماه را ماه مصیبت و عزا می خوانند و شیعیان در این ماه بسیار محزون هستند. مردم دزفول برای در امام ماندن از نحسی ماه صفر در نخستین روز این ماه با قربانی کردن و دادن صدقه، خود و اعضای خانواده را از نحسی این ماه دور می کنند. مردم با اعتقادی که به سنگین بودن ونحس بودن ماه صفر دارند کارهای مهمی چون سفر ، ازدواج و حتی خواستگاری را به ماههای دیگر موکول می کنند زیرا معتقدند ازدواج و حتی خواستگاری در ماه صفر به طلاق منجر می شود. امام جمعه دزفول نیز در خصوص ماه صفر گفت:سنگین بودن ماه صفر در روایات آمده به گونه ای که در روایتی از پیامبر گرامی اسلام(ص) آمده است:هرکس پایان ماه صفر را به من بشارت دهد به بهشت وارد می شود. حجت الاسلام ˈسیدمحمدعلی قاضی دزفولیˈ افزود:برای دفع بلا در ماه صفر باید قربانی کرد و صدقه داد. وی افزود:مردم باید کارهای مهم خود را از ماه صفر به ماه های دیگر موکول کنند. اعمال ماه صفر درباره اعمال مستحبی که در ماه صفر ذکر شده، اهم آن ها خواندن دعا، تلاوت قرآن، اقامه نماز و روزه داری است. همچنین درباره خواندن نماز دو رکعتی اول ماه نیز آمده است: در رکعت اول بعد از حمد 30 مرتبه سوره توحید و در رکعت دوم بعد از حمد 30 مرتبه سوره قدر بخواند و بعد از نماز صدقه ای در راه خدا بدهد. |
در قرآن خداوند خطاب به همه انسانها می فرماید : کسانی که ایمان آوده اند و عمل صالح انجام داده اند جاودانه در بهشت میمانند، و ایمان در کنار عمل صالح آمده است و محال است که فرد با ایمان بدون عمل صالح جاودان در بهشت باشد، چرا که ایمان بدون عمل به انسان بی سر میماند،و از همینجا مشخص است که خداوند هرگز ایمان بی عمل را نخواسته است و اینکه بعضی وقتها عوام الناس میگویند دلت صاف باشد عیبی ندارد اگر مثلا حجابت کامل نیست و یا اینکه با نا محرم میگویند و میخندند و بعد دلم صاف است را ضمیمه قضیه میکنند و نمیدانند که دل صاف عمل صاف هم میطلبد.
از کوزه همان طراود که در اوست.
كسب )) و ((اكتساب )) به معنى تحصيل كردن چيزى از روى اراده و اختيار است ، بنا بر اين جمله ((بلى من كسب سيئة )) اشاره به كسانى است كه با علم و اختيار مرتكب گناهان مى شوند و تعبير كسب شايد از اين نظر باشد كه گنهكار در يك محاسبه كوته بينانه انجام گناه را به سود خويش و ترك آن را به زيان خود ميپندارد،
به هر حال مفهوم احاطه گناه اين است كه انسان آنقدر در گناهان فرو رود كه زندانى براى خود بسازد، زندانى كه منافذ آن بسته باشد.
توضيح اينكه گناهان كوچك و بزرگ در آغاز، يك ((عمل )) است ، سپس تبديل به حالت مى شود و با ادامه و اصرار، شكل ((ملكه )) به خود مى گيرد، و هنگامى كه به اوج شدت خود برسد تمام وجود انسان را به رنگ گناه در مى آورد و عين وجود انسان مى شود.
در اين هنگام هيچ پند و موعظه و راهنمائى رهنمايان در وجود او اثر نخواهد كرد، و در حقيقت با دست خود قلب ماهيت خويش كرده است .
از يك نظر چنين كسانى به كرمهائى مى مانند كه اطراف خود پيلهاى مى تنند، پيلهاى كه آنانرا زندانى و سر انجام خفه مى كند و روشن است سرنوشتى جز خلود در آتش براى آنها نخواهد بود.
حضرت على علیه السلام مىفرماید: اگر باطل خالصانه مطرح شود، نگرانى نیست. (چون مردم آگاه مىشوند و آن را ترك مىكنند.) و اگر حقّ نیز خالصانه مطرح شود، زبان مخالف بسته مىشود. لكن خطر آنجاست كه حقّ و باطل، بهم آمیخته شده و از هر كدام بخشى چنان جلوه داده مىشود كه زمینهى تسلّط شیطان بر هوادارانش فراهم شود.(نهج البلاغه، كلام 49.)
1- نه حقّ را با باطل مخلوط كنیم و آنرا تغییر دهیم و نه باطل را در لباس حقّ مطرح سازیم. «لا تلبسوا الحقّ، لا تكتموا الحقّ»
2- وجدان وفطرت، بهترین گواه بر حقّ پوشى انسان است. «وانتم تعلمون»
منبع تفسیر نور/محسن قرائتی
خداوند متعال کتاب آسمانی خود را همین اول معرفی میکند که:
شکی در این کتاب نیست که از طرف پروردگاراست
شکی نیست که تحریف نشده.
اگر کسی در آن شک کند بی تردید هدایت نخواهد شد.
آنهایی که در قرآن شک نمیکنند از متقین هستند.
و هدایت خدا شامل متقین میشود.
حال این متققین چه کسانی هستند را در پست بعدی بررسی خواهیم کرد.
منبع: ر.ک به تفسیر المیزان.سید محمد حسین طباطبایی
خدا در این آیه مردم را به بندگی خود دعوت میکند تا به متقین ملحق شوند.
نداى بى واسطه نشانه آن است كه بين خداى سبحان و انسان رابطه اى مستقيم و فعلى وجود دارد و خداوند انسان را به طور مستقيم مورد لطف خود قرار مى دهد؛ ولى انسان غافل يا جاهل به سوء اختيار خود رابطه خويش با خدا را قطع يا ضعيف مى كند و از لطف الهى محروم مى شود.
اعبدوا: قرآن كريم عبادت را زمينه دستيابى به تقوا، و تقوا را متبلور در مجموعه اى از عقايد، اخلاق و اعمال صالح مى داند كه در انسان متقى به صورت ملكه درمى آيد. از اين رو عبادت داراى معنايى گسترده است كه شامل همه عبادتهاى فكرى، اخلاقى و عملى مى شود كه انسان عابد را به ملكه برين تقوا مى رساند.
در آيه مورد بحث چند اصل تبيين شده است: اول اين كه انسان بايد عبادت كند، دوم اينكه معبود او بايد همان رب او باشد، نه شى ء يا شخص ديگرى، سوم اين كه رب انسان كسى جز خالق او نيست. از اين رو به توده انسانها مى گويد: خدايى كه شما و نياكانتان را آفريد عبادت كنيد.
منبع: ر. ک به تفسیر تسنیم ، جوادی آملی. تفسیر المیزان،طباطبایی
عهد جايگاه ويژه اى دارد و وفاى به عهد از صفات خدا و سيرت صاحبان خرد معرفى شده و نقض عهد نيز موجب فسق، اضلال كيفرى و لعن خداى سبحان و مايه تفرق انسانهاست.
نقض عهد مصاديق گوناگونى دارد و از مصاديق مذموم آن، بريدن پيوند با اعضاى خانواده، ارحام، برادران دينى، همسايگان، امت اسلامى و امام مسلمين است .
از جمله (الذين ينقضون عهد الله) استفاده مى شود كه بين عبد، و مولاى او، پيمانى است كه اگر اين پيمان رعايت نشود نقض عهد شده است.
مراد از عهد :
1- همان پيمانى است كه در عالم ذر است.استناد به آيه 172 اعراف
2- همان پيمانى است كه خداى سبحان به وسيله عقل و فطرت كه حجت باطنى بين خدا و عبد است، از انسان گرفته است.
3- همان حجت وحى و كتاب آسمانى و عقل است و پذيرفتن نبوت يك پيامبر، همان تعهد سپردن به وحى و پيمان بستن با خداوند است و كسى كه پس از اين بر خلاف دستور وحى عمل كند نقض عهد كرده است .
منبع: ر.ک به کتاب تفسیر تسنیم جوادی آملی
که بـــــــاب تصدق نماینـد بـــــــاز به آنها که دارند بر آن نیــاز
برآن مومنانی که در وسع خویـش هرآنچه که دارند آرند پیش
سخن بر تمسخـر بگوینـد چـــــند خدا هم برآنها کند ریشخند
بر این طعنه زنهای برگشته بخت عذابی براند خداوند سخت
ترجمه شعری از امید مجد
که رحمتگر و مهربان خلق راست
کنون کیست آنکو به یکتا خــــدا کند قرض بسیار نـیــکـــو عطـــا
که پاداش آن قرض را کــردگـــــار فــزونـتـر نمایند بر او چـند بـــــار
خــداونــــد می گیرد و می دهـد چه کس می تواند ز چنگش رهد
که هر چیز را چون زمانی گذشت نمایند به سوی خـــــدا بازگشت
ترجمه شعری از امید مجد
بسم الله الرّحمن الرّحیم
آیه 24 سوره توبه: قُلْ إِنْ کانَ آباؤُکُمْ وَ أَبْناؤُکُمْ وَ إِخْوانُکُمْ وَ أَزْواجُکُمْ وَ عَشيرَتُکُمْ وَ أَمْوالٌ اقْتَرَفْتُمُوها وَ تِجارَةٌ تَخْشَوْنَ کَسادَها وَ مَساکِنُ تَرْضَوْنَها أَحَبَّ إِلَيْکُمْ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ جِهادٍ في سَبيلِهِ فَتَرَبَّصُوا حَتَّى يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقينَ
ترجمه آیه 24 سوره توبه: بگو: اگر پدرانتان و فرزندانتان و برادرانتان و همسرانتان و خویشانتان و اموالی که فراهم آورده اید و تجارتی که از بی رونقی و کسادی اش می ترسید و خانه هایی که به آنها دل خوش کرده اید ، نزد شما از خدا و پیامبرش و جهاد در راهش محبوب ترند ، پس منتظر بمانید تا خدا فرمان عذابش را بیاورد و خدا گروه فاسقان را هدایت نمی کند. ترجمه از حجت الاسلام انصاریان
آیه 46 سوره کهف: الْمالُ وَ الْبَنُونَ زينَةُ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ الْباقِياتُ الصَّالِحاتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّکَ ثَواباً وَ خَيْرٌ أَمَلاً
ترجمه آیه 46 سوره کهف: مال و فرزندان ، آرایش و زیور زندگی دنیا هستند ، ولی اعمال شایسته پایدار نزد پروردگارت از جهت پاداش بهتر و از لحاظ امید داشتن به آنها نیکوتر است. ترجمه از حجت الاسلام انصاریان
امام حسين عليه السّلام فرمودند: افراد جامعه بنده و تابع دنيا هستند و مذهب، بازيچه زبانشان گرديده است و براي إمرار معاش خود، دين را محور قرار داده اند ـ و سنگ اسلام را به سينه مي زنند ـ. پس اگر بلائي همانند خطر ـ مقام و رياست، جان، مال، فرزند و موقعيّت، ... ـ انسان را تهديد كند، خواهي ديد كه دين داران واقعي كمياب خواهند شد. «محجّه البيضاء، ج 4، ص 228»
بترسید از کردگار مهین بگردید با صادقان همنشین
ترجمه شعری از امید مجد
سر آغاز گفتار نام خداست که رحمتگر مهربان خلق راست