الف ، لام و میم از رموزات اوست کتابی مقدس که او را نکوست
کتابی که بی شک همان راهنماست پرستش فقط آن یکی را سزاست
کسانی که بر غیب ایمان دهند عبادت کنند و به او جان دهند
به آنچه که روزی دهیم با گذشت ز تو و کتابت نخواهند گذشت
همینان به لطف خدا شاملند به ره رستگارند و دین کاملند
بترسان تو کفار را سهل سهل که ایمان نمی آورند روی جهل
که قهر خدا بر دل و گوششان چو مهری نهد ، دیده و هوششان
از این رو ندارند فهم زیاد حقیقت که اوخر ا نباشند شاد
در آنجا عذابی ، چشند کافران همان سخت عذابی است تا بیکران
گروهی ز آن کافران با زبان بگویند که ایمان دهیم ، ما به آن
در آن حال که ایمان نیاورده اند دروغین قسم بر خدا خورده اند
که حیله دهند اهل و پروردگار که خود حیله خوردند نه این کردگار
مریض است دلهایشان زین سبب مرض را بیفزاید <<الله >> و رب
از این سو عذابی رسد دردناک به کاذب ، که از رب ندارند باک
منافق بگویند به این مردمان فساد زیادی کنند در جهان
بگویند ما را صلاح خود است هر آن کار که در زندگیم شده است
چو اینان مفسدند ، آگاه باشید ندانند و شما در راه باشید
به آنان گفته شد آرید ایمان چو آنهایی که دارندش این سان
برای پاسخش گویند کفار که ما را بی خرد دانی تو انگار
ولی خود بی خرد بودند وهستند در رحمت به سوی خود ببستند
به مومن چون رسند گویند ایمان ولی در باطن از یاران شیطان
چو در حال فریب مومنان اند غلط باشد تفکر گر بدانند
خدا آنان به استهزا کشاند که آنان را به گمراهی رهاند
رهانده در بیابانهای جهلند که آنان را به گمراهی کشاند
همینانند که گمراه از ره راست خریدند راه گمراهی که خود خواست
نباشد سود آنان را از این کار هدایت نیستند از طرز کردار
که ایشان مثل آنکه آتش آرد که از این روشنایی جان بر آرد
خدا تاریک سازد نور و راهش نبیند راه حق را در نگاهش
کرند و کور وگنگ از این سه دردند که از این ظلمت خود بر نگردند
و یا مانند آنکه در بیابان چو بارانی ببارد سهل و آسان
به تاریکی ز ترس رعد و طوفان درون گوش انگشت است این سان
ز ترس آن صدای هولناکند عذاب رب رسد آنان هلاکند
چه نزدیک است برق و روشنایی برد چشمانشان را در خفایی
به هنگامی که باشد نور پیدا قدم بردارند از هر جا ، درآنجا
که اینک راه روشن تار بینند تحییر ! ظلمت بسیار بینند
خدا قادر به انجام همه چیز اگر خواهد کند کور و کرش نیز
شما مردم ستایش کن خدا را خدای آسمان و ملک ما را
همانکه آفریده جد و اجداد تو را باشد به راه پاک فریاد
دخان؛ چهل و چهارمین سوره قرآن است كه مكی و59آیه دارد.
خداوند در قرآن مي فرمايد: خداوند سرنوشت كسي را تغيير نمي دهد مگر اينكه خودش بخواهد و در جاي ديگري آمده است: خداوند نمي خواهد آنها هدايت شوند رابطه اين دو چيست؟
سر آغاز گفتار نام خداست که رحمتگر مهربان خلق راست