سوره ص آیه 59تا61

                                     سرآغاز گفتار نام خداست

                                که رحمتگر و مهربان خلق راست

که این مردمان نیز با رهـبران                                              به دوزخ بیفتند خــــود جــــــاودان

رئیســان گشایند آنگه زبـــان                                              بر ایشان بسی وای باد این زمان

بیفتند در آتش این سخت روز                                              فروزان بگردند از فــــرط ســــــــوز

به پاسخ برآرند آنگــــه نـــــدا                                              که امروز بــــدتر بــود بـــر شمــــا

که خود پیشگامان آتـشگهید                                               به بد منزلی بــــار خود می نهید

به یزدان بگویند ای کردگـــــار                                               کسی را که بنمود این گونه کـار

که برمافراهم بکرد این عقاب                                               در آتش فـــزونتر کن او را عــذاب

ترجمه شعری از امید مجد                              

سوره ص آیه55تا58

                                          سرآغاز گفتار نام خداست

                                      که رحمتگر و مهربان خلق راست

بر افراد سرکش به دارالبـقــــا                                                     بود بدترین جـایگـــاه و ســــرا

بدوزخ در افـــتند از گــــــرد راه                                                    چه بد جایگاهیست آن جایگاه

چنین است و باید که قوم لئیم                                                    چشند آب غسان و آب حمیم

بخواهند دیدن به قعـــر سقـــر                                                    بسی گونه گون رنجهایی دگر

ترجمه شعری از امید مجد

سوره صافات آیه 64تا68

                                              سرآغاز گفتار نام خداست

                                          که رحمتگر و مهربان خلق راست

درختی است زقّوم ، خود از جحیم                                                    ورا ریشه و شاخ و برگی دهیم

رئوس شیــــاطیــن بود ، بـــــار آن                                                     تنــاول نمایند آن کــــــافــــــران

تنـــــاول نمایند با زجـــــر و غـــــم                                                     که ز آن پُر شود کافران را شکم

چو آن میوه خوردند قــــــوم لئـــیم                                                      بر آنان شرابی رسد از حـــمیم

دگر باره رجـــعــــت نمایند بـــــــاز                                                      به سوی جــــهنــم زمـانی دراز

ترجمه شعری از امید مجد

سوره صافات آیه 50تا55

                                          سرآغاز گفتار نام خداست

                                      که رحمتگر و مهربان خلق راست

به بــاغ جنــــان مـــومنان نــکــــــوی                                           نمایند با یکــدگـــر گفتـــگـــــوی

از آنان بگوید ، یکـــــی ایــــن چـــنین                                          که بُد نزد من کـافـری همنشین

که هر لحظه می گفت دائـــم به من                                          که آیا تو بـاور کنی ایـن سخـــن

که چون رخت بستیم و گشتیم خاک                                          همه استخوانها بپوسید پـــــاک

دگــر بــــاره آن مــــومــــن راستگــــو                                           ادامه دهد گفته اش را نـکــــــو

که آیا بگـویــــم شمــــــا را کــنـــــون                                           که آن یار را حال چونست  چون

ببینید او را به قـــعــــــر جــــحــیـــــم                                            که آنجاست او را عذابی الیـــم

ترجمه شعری از امید مجد

سوره صافات آیه 43تا49

                                          سرآغاز گفتار نام خداست

                                    که رحمتگر و مهربان خلق راست

به جنــــات پر نعمت کـــردگـــــار                                              گذارند آرام و خــــــوش روزگـــــــار

همه روبروی هـم و شــــــادروی                                              نشینند بر تخــتـــــهائی نـــکـــــوی

بر آنان زند دور جـــــام طــهـــــور                                             که نوشنده اش را بیـارد به شـــــور

نه هرگز خماریست در آن شراب                                             نه مدهوش گردند و مست و خراب

چه حوران آهوی چشـم نکــــوی                                              که کــس را نبـینند الا کـــه شــوی

همه حوریان راست رنگی سفید                                              که گردند چون بیـض مکنــــون پدید

ترجمه شعری از امید مجد

سوره صافات آیه 39تا43

                                     سرآغاز گفتار نام خداست

                                 که رحمتگر و مهربان خلق راست

نیاید شما را عــــذابی عظـــــیم                                           مگر بهر اعــمــال زشت قدیم

که مخلص عبـــاد یگـــــانه خـــدا                                          در این روز هستند از غم رهــا

برآنهاست روزی بس بی حسـاب                                          نگشته عملهایشان نقش آب

برآنهاست بس میوه ها دربهشت                                         بزرگی و عزت برایشان نوشت

به جنــــات پر نعمت کـــردگـــــــار                                         گذارند آرام و خــوش روزگـــــار

ترجمه شعری از امید مجد

سوره صافات آیه 33و34

                                  سرآغاز گفتار نام خداست

                              که رحمتگر و مهربان خلق راست

به هنگام محشر همه کافران                                          شریکند در این عذاب گــران

که از مردم مجرم بد مــــــرام                                          بدین گونه یزدان کشد انتقام

ترجمه شعری از امید مجد

سوره صافات آیه 25تا32

                                      سرآغاز گفتار نام خداست

                                 که رحمتگر و مهربان خلق راست

چرا پس در این روز در این الم                                               ندارید یـــارای نصــــرت به هـــم

که تسلیم هستید این روز سخت                                          به ذلت درافتاده ، منحوس بخت

در آن حال بعضی سوال و جـواب                                           نمایند با دیگـــران درخـــطــــاب

بگفتندبــودید حـــقـــا شــمــــــــا                                           که نیرنگ گفتید هر سو به مــا

به پاسخ بگویند انـــدر سخـــــــن                                           نگشتند مومن ، شما خویشتن

مسلط نبودیم مـــا بــر شـــمـــــا                                            که بودید خود تـابعان هــــــوی

پس امروز حتمی است آن انتقام                                            که ایـــــزد بفرمود بر ما مـدام

پس اکنون بباید عـــذابی چشیم                                            سزای عملهای خود را کشیم

نمودیمتان گـــمــــره از این سبب                                            که بودیم خود گـمره از راه رب

ترجمه شعری از امید مجد

 

سوره صافات آیه 20تا24

                                   سرآغاز گفتار نام خداست

                                که رحمتگر و مهربان خلق راست

بگویند ای وای بر ما ، چـــنـیــــن                                         که امروز باشد همان روز دیــن

همین است روزی که رانند حکم                                          که کردید تکذیب آن صم وبکـم

در آن روز ناگـــه بیاید نــــــــــــدا                                           بیارید خود ظــــالمان را فـــــرا

به همـــــــــراه ازواج که داشتند                                           هر آنچه که  معبــود پنداشتند

بیارید آن را که غیــــر از خـــــــدا                                           پرستش نمودند در این ســــرا

به دوزخ کشانیدشــان نـــاتـــوان                                           که سکنی گزینند در آن مکـان

در آن موقف پرس و جو و حساب                                           بداریدشان باز بهــــر عقــــــاب

که هستند مسئول کردار خـویش                                          به راهی که آن را گرفتند پیش

ترجمه شعری از امید مجد

سوره صافات آیه 16تا19

                                         

 

 

 

                                            سرآغاز گفتار نام خداست

                                       که رحمتگر و مهربان خلق راست

چو مُردیم و آن استخوان گشت خاک                                          چسان زنده گردیم بعدازهلاک

چسان زنــده گردند اجــــــتداد مــــا                                            محالست این کار در یاد مـــا

بگــــوئــیـــد آری به روز شـــمـــــــــار                                           بگردید مبعوث ، مغبون و خوار

به یک صیحه ی اسرافــیل از قــبـــور                                           بخــیزند و بینند روز نـــشــــور

بخــــیزند و بیـنـند آن عــــرصــــــه را                                            همان سخت هنگام روز جــزا

ترجمه شعری از امید مجد

 

 

سوره یس آیه80تا83

                                             سرآغاز گفتار نام خداست

                                         که رحمتگر و مهربان خلق راست

درون درختی که بُد ســبز فــــــام                                           یگـــــانـــه خـــداونـــد والا مــــقـــــام

بدادست خـــتود آتشی را قــــــرار                                           فروزید آن را به هنگــــــــام کـــــــــــار

مگر از خــدائی که از لطف و مـــهر                                           زمین را بگسترد و نیلی سپــــــهـــــر

چنین قـــــدرتــــی هست آیا بعیــد                                           که همچـــون شما را نماید پـــدیـــد؟

همانا که او هست قـــادر به کــــار                                            که خلاق دانــــاست پـــــروردگــــــار

چو خواهد که خلقت نماید خــــــدا                                             بود امــر او نــافــــذ انــــدر قــضــــــا

چو فرمان دهد باش خود می شود                                              که فــرمـــــــان او هر کجا می رود

مـنــــزه بود آن خـــــــدای نــکـــــــو                                              که باشد مــلــکّــــوت در دســت او

به سوی خــــــدا می کند بازگشت                                              هر آن چیز کاندر جهان خلق گشت

ترجمه شعری از امید مجد

سوره یس آیه63تا68

                                       سر آغاز گفتار نام خداست

                                     که رحمتگر و مهربان خلق راست

بلی این همان دوزخست و سقر                                       که وعده بدادند انـــــدر خبـــــر

در آیید امــــــروز در این ســــــــرا                                       چو بودید کافر به یکتــا خــــــدا

ببندیم کــفـــــار را چون دهـــــــن                                       بیاید خود از دستهاشان سخن

بگردند پــــاهایشان هم گـــــــواه                                       که گامی نهادند خود در چه راه

چو خواهد همانا خـدای غفــــــور                                        بسازد دو چشمانشان نیز کــور

که گر هم بخواهند جــــوینــد راه                                        کــجـــــا می توانند پـــــوینـد راه

اگر هم بخواهـیم آن روز تــلــــــخ                                        همی روی آنها نماییم مـــســـخ

(چو بوزینه و سگ بگردند زشـت                                         که بودندبس مردمی بدسرشت)

ندارند قــــدرت نه هرگز تــــــوان                                          به تغیـیر و تبـــدیــــل یـــــا ردّ آن

کسی را که دادیم عمـــری دراز                                          قوایش به پیـــــری گرفتیم بـــــاز

نخواهیـد آیـــا تـعـقـــل کنــــیــد                                           یکی لحظه در آن تـــــامــل کنید

ترجمه شعری از امید مجد

سوره یس آیه55تا58

                                   سر آغاز گفتار نام خداست

                               که رحمتگر و مهربان خلق راست

در آن روز اصحاب جنت به کام                                      بگردند مشغول شادی تمـام

به همراه زنهای خود نیک بخت                                     به سایه نشینند بر روی تخت

بر آنان رسانند پیـک و ســـلام                                      ز رحمان خـــداوند والا مقـــام

ترجمه شعری از امید مجد

سوره یس آیه51تا54

                                   سر آغاز گفتار نام خداست

                               که رحمتگر و مهربان خلق راست

دمیده چو گردد در آن نفخ صور                                    بخیزند ناگــه همه از قبـــــور

به سرعت شتابند سوی خدا                                     به حسرت بگویند ای وای ما

که ما را بر انگیخت از خوابگاه                                     همین است روز جزای الـــــه

بود وعده ی ایـــزد مهــربـــان                                     رسولان بگفتند حق است آن

بجز صیحه ای نیست روز جزا                                      که آیند ناگه همه سوی مــا

نگردد در آنروز ظلمی به کس                                      سزای عملها ببینند و بـــس

ترجمه شعری از امید مجد

سوره یس آیه48تا50

                                        سر آغاز گفتار نام خداست

                                    که رحمتگر و مهربان خلق راست

بگویند کی خواهد آمد عـــــذاب                                             اگر راستگویند انـــدر خطـــاب

نباید جز این را کشند انتظــــــار                                              که یک صیحه آید ز پروردگــار

چو آن صیحه اید ز سوی خــــدا                                               همه کــــافـــران را بگیرد فرا

رسد ناگهانی در آن وقت و حال                                              که هستند با یکدگر در جدال

در آن لحظه مرگ چون جان کنند                                              نباشند قـــادر وصـــــیت کنند

نه هرگز توانند از اهــل خویــــش                                              ره مـــــــامنی را بگیرند پیش

ترجمه شعری از امید مجد

سوره واقعه آیه 13تا16

                                   سر آغاز گفتار نام خداست

                                 که رحمتگر و مهربان خلق راست

که این دسته هستند ازآن امم                                       که میزیستندی از این پیش هم

از اقوام آخــر گـــروهی قلیــــل                                        درآیند در این گـــروه جــلیــــــل

زده تکیه بر تخـــتها سر به سر                                        همه تخــتهای مـــــرصـــــع ز زر

نکو دوستان فــارغ از درد و غم                                         نشینند خود روی در روی هـــم

ترجمه شعری از امید مجد

سوره واقعه آیه 11تا12

                                 سرآغاز گفتار نام خداست

                            که رحمتگر و مهربان خلق راست

همین مردم انند پاک از گناه                      عـزیزند در پیش یکــتـــا الــــــــه

نشیمن گزیده به باغ بهشت                    همه گونه نعمت بر ایشان نوشت

ترجمه شعری از امید مجد

سوره واقعه آیه10

                                سرآغاز گفتار نام خداست

                            که رحمتگر و مهربان خلق راست

گروه سوم کیست؟ السابقون                           که ایمانشان برترست و فزون

ترجمه شعری از امید مجد

سوره واقعه آیه 9

                                           سرآغاز گفتار نام خداست

                                       که رحمتگر و مهربان خلق راست

گروهی دگر ، جمع شومند و خوار                                      چه سخت است بر این کسان روزگار

ترجمه شعری از امید مجد

سوره واقعه آیه 8

                             سرآغاز گفتار نام خداست

                            که رحمتگر و مهربان خلق راست

گروهی همه راست مردان دین                                   که هستند اصحاب سمت یمین

چه نیکوست احوال آنان نکــوی                                    ببینند بخـــــت نــــکو روبـــــــروی

ترجمه شعری از امید مجد

سوره واقعه آیه 7

                                  سرآغاز گفتار نام خداست

                                که رحمتگر و مهربان خلق راست

چو از دور گیتی ببندید رخت                                   سه دسته شوید اندرآن روز سخت

ترجمه شعری از امید مجد

سوره واقعه آیه 4تا6

                                سرآغازگفتار نام خداست

                            که رحمتگر و مهربان خلق راست

زمانی که در جنبش آید زمین                                 دگرگون شود کوه ها همچنین

همانند ذرات گـــــرد و هـــــبا                                  پراکنده گردند انــــدر هــــــــوا

ترجمه شعری از امید مجد

سوره واقعه آیه 1تا3

                                 سرآغاز گفتار نام خداست

                            که رحمتگر و مهربان خلق راست

چو وقت قیامت بیاید فـــــرا                                       شودموقع محشر و روز جـــزا

بیایید همان سخت روز گران                                     که هرگز نبودست کذبی درآن

درآن روز نزد خـــــدای جلیل                                      گروهی رفیعند و جمعی ذلیل

ترجمه شعری از امید مجد

دنیای بعد از مرگ

دنیای بعد از مرگ

اما هدايت تكويني به معناي ايصال به مقصود و گرفتن دست بندگان و گذراندن آنها از تمام پيچ و خم هاي راه و حفظ و حمايت از آنها تا رساندن به ساحل نجات، كه موضوع بسياري ديگر از آيات قرآن است، هرگز بي قيد و شرط نمي باشد. اين هدايت مخصوص گروهي است كه اوصاف آنها در قرآن بيان شده، و اضلال كه نقطه مقابل آن است نيز، مخصوص گروهي است كه اوصاف آنان نيز بيان گشته است.

گرچه بعضي از آيات مطلق است، ولي بسياري ديگر از آيات قيد و شرط آن را دقيقاً بيان كرده و هنگامي كه اين آيات «مطلق» و «مقيد» را كنار هم مي چينيم مطلب كاملاً روشن مي شود و هيچ ابهام و ترديدي در معني آيات باقي نمي ماند و نه تنها با مسأله اختيار و آزادي ارادة انسان نسبت به سرنوشت خويش مخالف نيست بلكه آن را دقيقاً تأكيد مي كند.

قرآن مجيد در يكي از آيات مي گويد «يضلّ به كثيراً و يهدي به كثيراً و ما يضل به الّا الفاسقين» بوسيلة آن ضرب المثل، که قبل از اين آيه بيان فرموده گروهي را گمراه و گروهي را هدايت مي كند، اما جز فاسقان را گمراه نمي سازد. «بقره 26» كه در اينجا سرچمشة ظلالت فسق و خروج از طاعت و فرمان الهي شمرده شده است. و در جاي ديگر مي گويد: الله لايهدي القوم الظالمين، خداوند قوم ستمگر را هدايت نمي كند. «بقره 258» در اين جا تكيه روي مسأله ظلم شده است و آن را زمينه ساز ظلالت معرفي كرده است. و در جاي ديگر مي خوانيم: «والله لايهدي القوم الكافرينِ» «بقره 264» خداوند قوم كافر را هدايت نمي كند. در اين جا كفر به عنوان زمينه ساز گمراهي ذكر شده است.

باز در آية ديگر مي خوانيم: «انّ الله لايهدي من هو كاذب كفّار» خداوند هدايت نمي كند كسي را كه دروغگو و كفران كننده است. «زمر 3» كه در اين جا نيز دروغگويي و كفران را مقدمة ضلالت شمرده است.

و آيات ديگر از اين قبيل كه ضلالت الهي را مخصوص كسي مي شمرد كه داراي اين اوصافند «كفر، ظلم، فسق، دروغ، اسراف، كفران» و تمام آيات ديگري كه به صورت مطلق ظلالت به خداوند متعال نسبت داده شده است مقيّد به اين اوصاف مي شود و ظلالت الهي هرگز بدون قيد و شرط نمي باشد. اما اين اسناد ظلالت به خدا عين اختيار بندگان و آزادي اراده آنها در متصّف شدن به چنين اوصافي است.[10] در مورد هدايت نيز شرط و اوصافي در قرآن آمده كه نشان مي دهد آن هم بدون علّت و بر خلاف حكمت الهي نيست.

به هر حال مشيت الهي كه در آيات هدايت و ظلالت روي آن تكيه شده، هرگز به معناي مشيت بي دليل و خالي از حكمت نيست؛ بلكه در هر مورد شرايط خاصي دارد كه آن را هماهنگ با حكيم بودن او مي كند.

سوره مطففین ایه 29تا36

                                        سرآغاز گفتار نام خداست

                                    که رحمتگر و مهربان خلق راست

به دنیا چو افراد بدکـــار چـــــند                                            نمودند بر مومنان ریشخـــــند

چو کردند بر اهل ایمــــان گـــذر                                           به طعنه فکندند آن سو نظـــر

چو از پیش افراد مومن به کیش                                           رسیدند بر سوی یاران خویش

بگفتند با هم سخـن بر مـــــزاح                                            تمسخر نمودند اهـل فــــــلاح

چو کردند بر قوم مومن نگــــــاه                                            بگفتند هستند گـمــــــره ز راه

نگهبان نگردانده بُد کــردگـــــار                                             برآن مومنــان ، مردم زشتکـــار

پس امروز هم مومنان سعیـــد                                             بخنــدنـــد بر کــــافــــران پلیـــد

تماشاکنان مردم خوش ضمـیر                                             به دولت زده تکیه ها بر سـریـــر

مگر آن جزائی که روز شمــــار                                             ببینند کـــفـــار انـــــدر کــــنـــــار

جزائیست جز پاسخی راستین                                            بر آنچه نمودند خود پیش از این؟

ترجمه شعری از امید مجد

سوره مطففین آیه 18تا21

                                       سرآغاز گفتار نام خداست

                                  که رحمتگر و مهربان خلق راست

چنین نیست ای کافـــران پلید                                           که در خاطر خود تصـور کنید

همانا بحق هست در علیـــین                                            کتاب عملهای یاران دیـــــن

چگونه تصــــور نمائی کنــــــون                                            چه میزان بود رتبت علییــون

کتابیست مرقوم کان ذوالجلال                                             نوشتست در منتهای کمال

ببینند آن را مقـــرب عبـــــــــاد                                              گواهند بر آنچه یزدان نهــاد

ترجمه شعری از امید مجد

سوره مطففین آیه 12تا17

                                          سرآغاز گفتار نام خداست

                                     که رحمتگر و مهربان خلق راست

بغیر از تجـــــاوزگـر زشتکـــــار                                                 دروغین که خواندست روز شمار؟

برآنها بخــوانند آیــــــات مـــــا                                                  بگویند کاین آیــــه های خـــــــدا

نباشد جز افسانه ای بیشــتر                                                 ز قومی که بودند زیـن پیشــتـــر

چنین نیست کانان تصــور کنند                                                همه باطل است آنچه بـاور کنند

شود چیره بر قلب آن قوم خوار                                                سیاهی ظلمت ، پلیدی کـــــــار

شود دور از لطـف یکتـــا خـــدا                                                 سرا پــای محجوب از کـبــــریــــا

یکی روز خواهـد بیـــایـــد ز راه                                                 که گیرند در قــعــــر دوزخ پنـــاه

بگویندشان این بود آن سـقـــر                                                 که کردید تکذیب آن سر به سر

ترجمه شعری از امید مجد

سوره مطففین آیه 8تا11

                                          سرآغاز گفتار نام خداست

                                       که رحمتگر و مهربان خلق راست

چسان درک سازی که حد تو نیست                                        که سجین همانا چه بودست و چیست

کتـــابیست کانـرا نوشـــته خــــــــدا                                         قضـــاهــا در آن ثبــــــت باشد ســــــزا

دوصــــد وای بـــــادا برآن منـــــکران                                           که کردنـــد تکذیـــــــب آیــــــــــات آن

دروغـــــــــیـــــن بخــــواندند روز جزا                                           بکـــردند انــــکــــــــــار روز لـــقــــــــــا

ترجمه شعری از امید مجد

 

سوره معارج آیه 11تا15

                                                سرآغاز گفتار نام خداست

                                           که رحمتگر و مهربان خلق راست

عملهایشان را نشان می دهند                                                    همه حالشان پیش رو می نهند

کند آرزو کــــــــافـــر زشتکــــــار                                                    که ایکاش می شد به روز شمار

کند کودکان خودش را فــــــــدا                                                     که گردد رهـا از عـــذاب خــــــدا

همین گونه هم نیز بر خویشتــن                                                    فـــــــدائی نمــاید بــــــرادر و زن

تمام قبیله همه قوم و خویــــش                                                    که او را حمــــــایـت بکردند پیش

هر آنکس که باشد به روی زمین                                                   فـدا می کند بهر خود همچـــنین

بر او نیست راهی به سوی فـرار                                                   بر اطراف او شعله ور گشته نـــار

ترجمه شعری از امید مجد

سوره حاقه آیه25تا37

                                          سرآغاز گفتار نام خداست

                                      که رحمتگر و مهربان خلق راست

کسی را که چون کارنامه دهند                                                بدست چپش نامـه اش را نهند

بگوید که ای کاشکی نـامـــه را                                                 ندادند بر مـــــن به روز جــــــــزا

نمی گشتم ای کاش آگاه ازاین                                               حسابی که برخویش کردم چنین

مرا کاش اکنون بیامد مــمــــات                                                کزین غصه میداد من را نجــــــات

پس امروز بر حال من وای بــ اد                                                 که سودی نبخشید مـــال زیــــاد

همه جیز نابود گشت و فــنـــــا                                                 همه شوکــــت من بشد بر هبـــا

بگیرید او را و در غــــــل بـــریـــد                                                دگــربـــاره در دوزخــــش آوریــــــد

به آتش کشیدش به بندی گران                                                که هفتاد زرعست خود طــــول آن

که او بر خــدای بـــزرگ عبــــــاد                                                نگردید مومـن ز کـــفـــر و عــنـــــاد

نخواندست هرگزبه میل وبه کام                                                فقیری سوی سفره ای از طـعــــام

از این رو ندارد یکی دوستـــــدار                                                که امـروز او را رهــــــــانــد ز نـــــــار

طعامی نیابند جز چرک پســـت                                                که مخصوص اهل سقر بود و هست

ترجمه شعری از امید مجد