اشعار قرآنی

                                         که رحمتگر و مهربان خلق راست

درون درختی که بُد ســبز فــــــام                                           یگـــــانـــه خـــداونـــد والا مــــقـــــام

بدادست خـــتود آتشی را قــــــرار                                           فروزید آن را به هنگــــــــام کـــــــــــار

مگر از خــدائی که از لطف و مـــهر                                           زمین را بگسترد و نیلی سپــــــهـــــر

چنین قـــــدرتــــی هست آیا بعیــد                                           که همچـــون شما را نماید پـــدیـــد؟

همانا که او هست قـــادر به کــــار                                            که خلاق دانــــاست پـــــروردگــــــار

چو خواهد که خلقت نماید خــــــدا                                             بود امــر او نــافــــذ انــــدر قــضــــــا

چو فرمان دهد باش خود می شود                                              که فــرمـــــــان او هر کجا می رود

مـنــــزه بود آن خـــــــدای نــکـــــــو                                              که باشد مــلــکّــــوت در دســت او

به سوی خــــــدا می کند بازگشت                                              هر آن چیز کاندر جهان خلق گشت

ترجمه شعری از امید مجد