سرآغاز گفتار نام خداست

                                      که رحمتگر ومهربان خلق راست

به وقت سحر شد پر اندوه و غم                                         دل مـادر مــــوسی نیکـــدم

به حــدی پــر انـــدوه بــودی وزار                                         که گر خود نَبُد لطف پروردگار

که تا قــلـــب او را کند پـــایـــدار                                          بماند در ایمـان خود استــوار

همی کرد راز خودش را عیـــــان                                          بینداخت پـرده ز کــار نهـــان

ترجمه شعری از امید مجد