سر آغاز گفتار نام خداست

 

                                     که رحمتگر و مهربان خلق راست

قسم  باد  بر  نون  و  آنگه  قلم                                        به هر چه که با آن نویسند هم

که  از  لطف  و  از  رحمت  کبریا                                       گرفتی  تو  عقلی  تمام ا ز خدا

((ترا هست عقلی تمام و کمال))                                     نه دیوانه ای تو ،نه شوریده حال

تو  را  هست  پاداش بی منتی                                      که   بسیار  شایسته ی   عزتی

ترا  سیرت  و  خلق  کامل  بود                                       کمالات    بسیار     حاصل    بود

تو  و  دشمنانت   ببینید    زود                                       کدامینتان    سخت   دیوانه   بود

خداوند  ،    بهتر    بداند    نکو                                       چه  کس گشته گمراه  از  راه  او

بداند هدایت چه کس یافته است                                   به   راه    خداوند      بشتافتست

ترجمه شعری از امید مجد