سوره الاعلی
سر آغاز گفتار نام خداست
که رحمتگر ومهربان خلق راست
ستایش بکن شوکت کبریا که برتر ز هر چیز باشد خدا
جهان آفریدست آن ذوالجلال هماهنگ کردش به حد کمال
به هر چیز اندازه ای را نهاد دری از هدایت به رویش گشاد
برویاند از خاک ایزد گیاه پس آن را بگرداند خشک و سیاه
بخوانیم قرآن تو را دم به دم مبادا فراموش سازی تو هم
بجز آنچه را خواست پروردگار که داند خدا مخفی و آشکار
به یک شیوه سهل ای مصطفی خداوند پیروز سازد تو را
کنون گر بدانی فتد سودمند تو میده بر این خلق اندرز و پند
همانا کسی پند گیرد ز کار که همواره ترسد ز پروردگار
ستم پیشگان می کنند اجتناب از این پندهای نکو در کتاب
به دوزخ بیفتد به سوزنده نار هر آنکس که از پند گیرد کنار
نه میرد در آن جایگاه عتیب نه از زندگانی بیابد نصیب
به پالایش نفس هر کس شتافت بشد رستگار و سعادت بیافت
در رستگاری بر او گشت باز که می خواند با یاد بزدان نماز
ولی زندگانی دار الفنا گزیدند خیل بشر بر خطا
اگر چند عقبی برای بشر بود بهتر و هست پاینده تر
شده ثبت این گفته ها و بیان میان کتب های پیشینیان
به ویژه کتاب رسول خلیل همین گونه تورات موسی جلیل
ترجمه شعری:امید مجد
سر آغاز گفتار نام خداست که رحمتگر مهربان خلق راست