سوره البلد
سر آغاز گفتار نام خداست
که رحمتگر و مهربان خلق راست
بخوردم بر این شهر آری قسم اگر چه در این شهر هستی تو هــم
قسم بر پدر باد و اخلاف وی که دنبال او آمدندی ز پی
که جنس بشر را یگانه خدا بکردست خلقت به رنج و بـلا
گمان کرده آیا ز روی هوس که قادر نباشد بر او هیچ کـس
بگوید بسی مال ها بی هدف بکردم در این زندگانی تلف
گمان کرده آیا که او را کسی نبیند که چون می نماید بسی
مگر چشم بر او ندادست رب نداده زبان و نداده دو لب
مشخص نکرده مگر خیر و شر نداده نشان راه را بر بشر
ولی باز هم آدمی از عناد به تکلیف این گردنه تن نداد
ترا مایه ی آگهی حال کیست که گوید به تو معنی عقبه چیست
بود آن که در راه یکتا خدا یکی بنده از بند سازی رها
بود آن که در قحطسالی تام به مردم ببخشی غذا و طعام
به طفل یتیمی که او آشناست تو احسان و نیکی نمائی به خواســت
به مسکین نکوئی کنی و فقیر که بر خاک بنشسته او ناگزیر
کسی این عمل ها به جا آورد که ایمان به یکتا خدا آورد
سفارش نمایند هم را به صبر به لطف و به رحمت نه آزار و جبر
بلی این گروهند اهل یقین همه رستگاران روی زمین
ولی کافران به پروردگار همه شوم هستند و ناراستکار
بر آنها نصیب است سوزنده نار که آتش محیط است از هر کنار
ترجمه شعری : امید مجد
سر آغاز گفتار نام خداست که رحمتگر مهربان خلق راست