سرآغاز گفتار نام خداست

 

                                             که رحمتگر و مهربان خلق راست

به خودگویدانسان چوگشتم هلاک                                              چگونه  برآرم برون  سر  ز خاک

ندانند     بودند     هیچ     و     فنا                                               ولی هستشان کرد  یکتا  خدا

قسم  بر  خدایت  که   روز   شمار                                               چو   آیند   در     درگه    کردگار

بیابند  خود  با   شیاطین    حضور                                                که هستند از رحمت حق بدور

همه   حاضر    آیند    روز    شمار                                               به   زانو   در آیند   در   گرد   نار

سپس  هر  که  از  امر  رب   بشر                                               نمودست   گردنکشی   بیشتر

ز  هر   فرقه   باشد   برون   آوریم                                               یکایک به  قهر  سقر   می بریم

که  بهتر   شناسند   یگانه    خدا                                               چه کس  هست بر دوزخ او سزا

نماند   بجا   هیچ کس   از   شما                                               جز  آنکه  به  دوزخ  بگیرد   سرا

که این حکم قطعی است ازکردگار                                              محقق   شود    امر    پروردگار

چو  کردند  جمله  به  دوزخ    ورود                                               بدان    می نمایند   آنجا   خلود

کسانی  که  بودند  مومن  به  رب                                              رهایی   ببخشیم   از   آن  تعب

ولی    ظالمان   را   نماییم    طرد                                              به   زانو   در  اُفتند  از  فرط  درد

ترجمه شعری از امید مجد