سر آغاز گفتار نام خداست

                                           که رحمتگر و مهربان خلق راست

ندیدی  تو  حال  کسی  را   مگر                                               که  کافر  به   آیات   ما    شد    دگر

بگفتا  که   فرزند  یابم    و    مال                                               مرا   بهتر  از  این  شود  روز  و  حال

مگر  مطلع  گشته  از  علم  غیب                                              که  صحبت  کند فارغ  از شک و ریب

مگر    عهد    بگرفته    از    کردگار                                              که   اینگونه    گردد   بر    او    روزگار

چنین نیست کان بیخردگفته است                                              سخن های  باطل  که آشفته ا ست

نویسیم    گفتار    او     را    تمام                                               عذابش  فزون  می شود  ز آن  کلام

بخواهیم  شد  وارث  آنچه  داشت                                               بر آنچه که بر خویشتن می گماشت

کند  سوی  ما   عاقبت   بازگشت                                               که بر او  چنین می رود  سر گذشت

ترجمهشعری از امید مجد